Εγεννήθη στο Βερολίνο αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να ταχθεί στην πρώτη γραμμή της αντίστασης κατά του ναζισμού και να πολεμήσει στα Ελληνικά βουνά και ακολούθως στους αιθέρες σαν πιλότος μαχητικών των συμμάχων.
Η διακεκριμένη πορεία του και στον τομέα των ειρηνικών μαχών με κορυφαία την συμβολή του στο θαύμα της δημιουργίας της Ολυμπιακής Αεροπορίας και ακολούθως του ιδρύματος Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης μπορεί να δώσει υλικό για συγγραφή τόμων βιβλίων.
Η έμφυτη σεμνότης και δωρική συμπεριφορά του δεν έκανε ευρέως γνωστή την σύμπραξη με τον αείμνηστο πατέρα του στην προετοιμασία του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνος της ΕΟΚΑ 1955-1959 καθώς και τη γενναία συνεισφορά του στο Εθνικό Συμβούλιο Ιστορικής Μνήμης Αγώνος ΕΟΚΑ (ΣΙΜΑΕ).
Κορυφαία εκδήλωση του πατριωτισμού του παραμένει η επιστροφή των μεταλλείων που του απένειμε η Αγγλική Κυβέρνηση για την προσφορά του στον αγώνα κατά του Άξονος την ημέρα του απαγχονισμού των αγωνιστών Μιχαλάκη Καραολή και Ανδρέα Δημητρίου (10/5/1956). Το ίδιο έπραξε η σύζυγός του Σύλβια η οποία υπήρξε συναγωνίστριά του, με λαμπρές επιδόσεις κατά τη διάρκεια της Κατοχής.
Η σεπτή σκιά του πατέρα του, ιατρού Ιωάννη Χατζηπαύλου-Ιωαννίδη, αρχηγού και ιδρυτή της οργάνωσης «ΚΥΠΡΙΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΡΙΨΟΚΙΝΔΥΝΟΙ ΗΓΕΤΕΣ» (ΚΑΡΗ) προ της ΕΟΚΑ που συνέβαλε σημαντικά με τα εκπαιδευμένα μέλη της στον απελευθερωτικό αγώνα, θα τον υποδεχθεί με υπερηφάνεια στον ουρανό.
Με εκτίμηση
Νίκος Ερρίκου Ιωάννου
