Το Στέητ Ντηπάρτμεντ παραβλέπει την Συνθήκη της Λωζάνης και παραπέμπει την Ελλάδα να τα βρει με τους Τούρκους για τις αμφισβητήσεις της Τουρκίας επί των ελληνικών συνόρων, μέσω της διπλωματικής οδού!
Επιμέλεια: Ευθύμιος Χατζηϊωάννου.
Ιδιαίτερες ανησυχίες προκαλεί στην χώρα μας η στάση του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, αναφορικά με την επίσημη θέση του απέναντι στις προκλήσεις της Τουρκίας για το ζήτημα των ελληνικών νησιών του Αιγαίου και την Συνθήκη της Λωζάνης. Καθώς ο εκπρόσωπός του προέβη σε μια εξαιρετικά αρνητική έως και επικίνδυνη για τα ελληνικά συμφέροντα δήλωση. Συγκεκριμένα, όταν ερωτήθηκε από Έλληνα δημοσιογράφο, σχετικά με το «ποια είναι η θέση της Ουάσινγκτον στην αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάνης» από τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο εκπρόσωπος της αμερικανικής Κυβέρνησης απάντησε, επί λέξει, στο ερώτημα του δημοσιογράφου, ως εξής:
«Η Τουρκία και η Ελλάδα έχουν από μακρόν εγκαταστήσει κανάλια μέσω της διπλωματικής οδού για την αντιμετώπιση των θεμάτων του Αιγαίου.
Ενθαρρύνουμε την Τουρκία και την Ελλάδα, ως σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ, να εργαστούν από κοινού για την διατήρηση σχέσεων καλής γειτονίας και για την προώθηση της ειρήνης και της ασφάλειας στην περιοχή.
Ένα σταθερό Αιγαίο είναι προς το συμφέρον ολόκληρης της περιοχής».
Το Στέητ Ντηπάρτμεντ παραβλέπει την Συνθήκη της Λωζάνης και παραπέμπει την Ελλάδα να τα βρει με τους Τούρκους για τις αμφισβητήσεις της Τουρκίας επί των ελληνικών συνόρων, μέσω της διπλωματικής οδού!
Δηλαδή, με απλά λόγια, η επίσημη αμερικανική διπλωματία παραβλέπει την Συνθήκη της Λωζάνης, ως μη υπάρχουσα, και παραπέμπει την Ελλάδα να τα βρει με τους Τούρκους για τις αμφισβητήσεις της Τουρκίας επί των ελληνικών συνόρων, μέσω της διπλωματικής οδού!
Την αμερικανική αυτή στάση αποδίδουν ειδικοί αναλυτές σε δύο πιθανούς παράγοντες:
Ο πρώτος πιθανός παράγοντας είναι η εδώ και μια δεκαετία ελλιπής επάνδρωση των διεθνών επίσημων Υπηρεσιών με άπειρους και αδαείς περί τα νομικά και διπλωματικά πράγματα, νεαρούς υπαλλήλους, που προβαίνουν συχνά σε επίσημες δηλώσεις, που ανασκευάζονται στην συνέχεια από έμπειρους και ικανούς συναδέλφους τους για να αποφευχθούν διακρατικά επεισόδια.
Σ αυτή την περίπτωση μπορεί να εντάσσεται και η προχθεσινή απάντηση της γερμανικής Κυβέρνησης, που ήταν αντίστοιχη με την παρούσα αμερικανική και η οποία δεν αναγνώριζε εμφανώς την Συνθήκη της Λωζάνης. Βέβαια, η γερμανική Κυβέρνηση φρόντισε να διορθώσει πολύ γρήγορα αυτό το λάθος του υπαλλήλου της, αφού, όμως, πρώτα δημιουργήθηκε σάλος στα ελληνικά ΜΜΕ.
Ο δεύτερος πιθανός παράγοντας είναι να επιθυμεί η αμερικανική Κυβέρνηση με την τωρινή δήλωση:
α) Να παίξει πιο έντονα το ρόλο του «ρυθμιστή» στο Αιγαίο, όπως έκανε στην περίπτωση των Ιμίων. Τα οποία, εξ αιτίας της αμερικανικής παρέμβασης και της εγκληματικής απειρίας και ενδοτικότητας της τότε ελληνικής Κυβέρνησης, η Ελλάδα έχει εγκαταλείψει από αναμφισβήτητο ελληνικό έδαφος και έχει αναγνωρίσει εμπράκτως (de facto) ως γκρίζα ζώνη!
β) Να μην δυσαρεστήσει αυτή τη στιγμή τον Έρντοαν, που κρατάει στα χέρια του μια χώρα-στρατηγικό κόμβο στην περιοχή της φλεγόμενης Μ. Ανατολής και κινδυνεέι να ανατραπεί από τους εχθρούς του μετά το πραξικόπημα και τις γενικές εκκαθαρίσεις που κάνει.
Πάντως, οτιδήποτε από τα δύο και αν συμβαίνει, η ελληνική Κυβέρνηση, που έχει την στήριξη της αμερικανικής Κυβέρνησης, όσο λίγες τα τελευταία χρόνια, είναι υποχρεωμένη να ζητήσει την άμεση ανασκευή των αμερικανικών δηλώσεων και την ρητή επιβεβαίωση της αναγνώρισης της Συνθήκης της Λωζάνης.
