-Τι απέδειξαν ειδικές έρευνες κορυφαίων επιστημόνων του εξωτερικού.
Επιμέλεια: Ευθύμιος Χατζηϊωάννου.
Την συστηματική διδασκαλία της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας προτείνουν ξένοι πανεπιστημιακοί καθηγητές, σαν θεραπεία σε δυσλεκτικά παιδιά.
Σύμφωνα με την θεωρία του Καθηγητού της Φιλολογίας, Eric Havelock, η οποία στηρίζεται στον Πλάτωνα, το αρχαίο Ελληνικό αλφάβητο προκάλεσε πακτωλό αφηρημένων εννοιών στον Αρχαίο Ελληνικό κόσμο, λόγω της ενεργοποίησης του εγκεφάλου των χρηστών του.
Στον συνεδριακό τόμο των τετρακοσίων σελίδων του 1988 , με τίτλο «Alphabet and the Brain», των εκδόσεων Springer, παρουσιάζονται τα συμπεράσματα πλήθους κορυφαίων επιστημόνων, φιλολόγων, γλωσσολόγων και άλλων ειδικοτήτων, -πλην Ελλήνων των αντιστοίχων ειδικοτήτων-, που έρχονται να επιβεβαιώσουν την θεωρία του Καθηγητού Eric Havelock .
Επιμελητές της έκδοσης ήσαν ο Καθηγητής της Ιατρικής, Charles Lumsden του Πανεπιστημίου του Τορόντο και ο Διευθυντής του Κέντρου Θεωρίας της Επικοινωνίας “Marchal McLuhan”, Derrick De Kerckhove.
Οι μετρήσιμοι δείκτες της Λεκτικής Νοημοσύνης και της Αφαιρετικής Σκέψης με αποδεκτές τεχνικές, επιταχύνθηκαν σε ομάδα 25 μη δυσλεξικών παιδιών, που διδάχθηκαν Αρχαία Ελληνικά
Tα επιστημονικά αποτελέσματα, τα οποία υποστηρίζουν την θεωρία του Havelock, είναι τα εξής:
1. Η περιοχή Broca, που βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του ανθρώπινου εγκεφάλου, ενεργοποιήθηκε λίγο περισσότερο, λόγω του ελληνικού αλφαβήτου, διότι χρησιμοποιήθηκαν επιτυχώς φωνήεντα σε γραφή για πρώτη φορά.
2. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος επαναπρογραμματίστηκε ριζικώς.
3. Η πιο πάνω αναφερθείσα συγκλονιστική μεταβολή στην λειτουργία του εγκεφάλου προκάλεσε μία ουσιώδη αλλαγή στην ψυχολογία των χρηστών του αλφαβήτου, από την οποία προέκυψε η ανάγκη επικοινωνίας των πολιτών δια της λειτουργίας του θεάτρου.
Ανάλογα είναι και τα συμπεράσματα από τις δημοσιευμένες έρευνες της επιστημονικής ομάδας του Έλληνα επιστημονικού ερευνητή, Ιωάννη Τσέγκου, που παρουσιάζονται στο βιβλίο «Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΤΟΝΩΝ».
Μάλιστα, σε αυτές, όπως και σε νεώτερες έρευνες των ετων 1999-2010, απεδείχθη,, ότι οι μετρήσιμοι δείκτες της Λεκτικής Νοημοσύνης και της Αφαιρετικής Σκέψης με αποδεκτές τεχνικές, επιταχύνθηκαν σε ομάδα 25 μη δυσλεξικών παιδιών, που διδάχθηκαν Αρχαία Ελληνικά.
Αυστραλή Πανεπιστημιακή ερευνήτρια κατέστησε έναν αγγλομαθή δυσλεξικό, σε μη δυσλεξικό, με τα Αρχαία Ελληνικά!
Η διδασκαλία στα παιδιά αυτά, καθώς και οι μετρήσεις των δεικτών άρχισαν από την ηλικία των 8 ετών και συνεχίσθηκαν μέχρι και τα 12 χρόνια τους.
Οι ίδιοι δείκτες επιβραδύνθηκαν στην ισάριθμη ομάδα μη-δυσλεξικών παιδιών, τα οποία δεν διδάχθηκαν εβδομαδιαίως και εξωσχολικώς επί δίωρο την Αρχαία Ελληνική Γλώσσα.
Ας σημειωθεί, ότι οι δύο ομάδες διδάχθηκαν τα ίδια προγραμματισμένα μαθήματα στο κανονικό ωράριο η δε στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων έγινε με γενικώς αποδεκτό πρότυπο.
Ωστόσο, η Αυστραλή Πανεπιστημιακή ερευνήτρια, Kate Chanock, έκανε ένα βήμα παράλληλο ως προς τον Ιωάννη Τσέγκο, διότι στο έργο της «Help for a dyslexic learner from an unlikely source: Τhe study of Ancient Greek, Literacy 2006» περιγράφει, πως κατέστησε έναν αγγλομαθή δυσλεξικό, σε μη δυσλεξικό, με τα Αρχαία Ελληνικά!
Εν τούτοις, τα μεν παιδιά της Αγγλίας του Δημοτικού στην περιοχή της Οξφόρδης, με επιστημονική πρόταση, επιπροσθέτως των μαθημάτων τους θα μαθαίνουν και Αρχαία Ελληνικά, τα δε αντίστοιχης ηλικίας Ελληνόπουλα, μόνον με πολιτική απόφαση, δεν θα διδάσκονται την Αρχαία γλώσσα μας, ενώ θα έπρεπε, αλλά Αγγλικά!!
