Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας προχώρησε σε αντίποινα σε Ιράκ και Συρία μετά τη χθεσινή τρομοκρατική επίθεση στην Άγκυρα με 7 νεκρούς και 22 τραυματίες.Ανταπόκριση από την Κωνσταντινούπολη
Αν και καμία οργάνωση δεν έχει αναλάβει μέχρι στιγμής την ευθύνη για τη χθεσινή τρομοκρατική επίθεση στην εταιρεία Αεροδιαστημικής Βιομηχανίας (TUSAŞ) στην Άγκυρα, ο Tούρκος υπουργός Εσωτερικών Αλί Γερλίκαγια δήλωσε ότι είναι πολύ πιθανόν οι επιτιθέμενοι να ήταν μέλη του PKK. Λίγες ώρες μετά την έμμεση ταύτιση με το ΡΚΚ, το τουρκικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε ότι προχώρησε σε αντίποινα. Η σχετική ανακοίνωση: «Ασκώντας το δικαίωμά μας στην αυτοάμυνα, πραγματοποιήθηκε αεροπορική επιχείρηση εναντίον 47 στόχων τρομοκρατών στο βόρειο Ιράκ και τη Συρία, οι οποίοι καταστράφηκαν επιτυχώς». Όμως λίγες ώρες πριν από τη χθεσινή τρομοκρατική επίθεση με 7 νεκρούς και 22 τραυματίες, ο αρχηγός του ΡΚΚ Αμπντουλάχ Οτσαλάν, έγκλειστος από το 1999 στο νησί Ιμραλί του Μαρμαρά, δεχόταν την πρώτη επίσκεψη από συγγενή του μετά από 43 μήνες. Ήταν ο ανιψιός του, Ομέρ Οτσαλάν, βουλευτής του φιλοκουρδικού κόμματος DEM. Λέγεται ότι κατά τη χθεσινή επίσκεψη ο Οτσαλάν έδωσε το μήνυμα ότι θα μπορούσε να παίξει ενεργό ρόλο στην κατάθεση των όπλων από το ΡΚΚ, εάν αρθούν οι συνθήκες απομόνωσής του και δοθεί η δυνατότητα επικοινωνίας. «Είμαι έτοιμος να εκπληρώσω την ιστορική μου ευθύνη και θα καλέσω την οργάνωση να καταθέσει τα όπλα», φέρεται να είπε, προσθέτοντας «Δεν θέλω να φύγω από εδώ σε φέρετρο». Αυτή ήταν η απάντηση του Οτσαλάν στον κυβερνητικό ακροδεξιό εταίρο του προέδρου Ερντογάν, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, που μία ημέρα πριν είχε καλέσει τον Οτσαλάν να ζητήσει από την οργάνωση που ο ίδιος ίδρυσε να καταθέσει τα όπλα και να ανακοινώσει τη διάλυσή της προς χάριν μιας λύσης ειρήνης.
Είναι εφικτή μια λύση ειρήνης;
Όμως το ΡΚΚ δεν είναι πλέον μια ενιαία οντότητα. Η ένοπλη πτέρυγά του στο όρος Καντίλι στο βόρειο Ιράκ και οι προεκτάσεις του στη βόρεια Συρία με τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις που υποστηρίζονται από τους Αμερικανούς για τον πόλεμο κατά του ISIS μπορεί να μην έχουν τις ίδιες προτεραιότητες με τον αρχηγό τους. Αυτό θα δυσκολέψει μια λύση ειρήνης, όπως οραματίζεται τώρα η τουρκική ηγεσία.
