Το μεγαλύτερο συνδικάτο της Ιταλίας, Cgil, ζήτησε σήμερα από τα μέλη του να κατέβουν σε απεργία, σε ένδειξη συμπαράστασης με τους κατοίκους της Λωρίδας της Γάζας. Κύριο αίτημα της κινητοποίησης, «να παγώσει» κάθε είδος εμπορικής και στρατιωτικής συμφωνίας με το Ισραήλ μέχρι να σταματήσει ο πόλεμος στην Γάζα και η στρατιωτική κατοχή στην Δυτική Όχθη.
«Η λήξη του ανθρωπιστικού εμπάργκο και η άμεση αναγνώριση του κράτους της Παλαιστίνης είναι κάτι το υπερεπείγον. Ζητάμε να αναλάβουν δράση όλες οι κυβερνήσεις, με στόχο την σύγκληση ειρηνευτικής διάσκεψης υπό την αιγίδα του ΟΗΕ», δήλωσε ο Μαουρίτσιο Λαντίνι, γραμματέας του συνδικάτου Cgil. Πορείες και συγκεντρώσεις οργανώνονται, μεταξύ των άλλων, στην Ρώμη, στο Ρέτζιο Εμίλια, στην Κατάνη της Σικελίας και στην Ποτέντσα, πάντα στην Κάτω Ιταλία.
Παράλληλα, την Δευτέρα, κινητοποιούνται τα ιταλικά, αυτόνομα συνδικάτα βάσης, με απεργίες σε όλους τους νευραλγικούς τομείς της χώρας και αίτημα την άσκηση συνεχούς πίεσης στο Ισραήλ, ώστε να σταματήσει την σφαγή στην Γάζα.
Περί διπλωματίας …
Σε διπλωματικό επίπεδο, η κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι, μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο άλλαξε θέση σε ό,τι αφορά την δυνατότητα αναγνώρισης του παλαιστινιακού κράτους. Ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών, Αντόνιο Ταγιάνι, πρώτα ανακοίνωσε ότι στην προσεχή Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ η Ιταλία θα στηρίξει την διακήρυξη υπέρ της δημιουργίας παλαιστινιακού κράτους και λήξης των ένοπλων συγκρούσεων. Μετά από λίγο όμως μιλώντας στο κοινοβούλιο ο αρχηγός της ιταλικής διπλωματίας διασαφήνισε ότι «η Ρώμη θα ακολουθήσει την συγκεκριμένη πορεία, αν και θεωρεί ότι σε αυτή την φάση, η αναγνώριση του κράτους της Παλαιστίνης, θα ήταν επιζήμια». Η λογική του είναι ότι δεν θα είχε αποτέλεσμα διότι «το πρόβλημα δεν θα λυνόταν αφού δεν υφίσταται μια κρατική οντότητα και -ως γνωστόν- από την μία υπάρχει η Χαμάς και από την άλλη η Εθνική, Παλαιστινιακή Αρχή».
Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκοπική έρευνα, τέλος, το 63,8% των Ιταλών θεωρεί «σοβαρότατη» την κατάσταση στην Γάζα. Το 40,6% τάσσεται υπέρ της αναγνώρισης ενός κυρίαρχου, παλαιστινιακού κράτους ενώ το 21,9% θα προτιμούσε μια διεθνή, προσωρινή διοίκηση της περιοχής.
