Tο ο τσουκάτος κλέφτης είναι η συνέχεια της παρακμής.
Tο μη κόμμα κλέφτης είναι ο δρόμος της απελευθέρωσης.
Μιχάλης Χαραλαμπίδης.
Ένοχες ομάδες – τρόπος του λέγειν πολιτικές – μπορούν να παράγουν μόνον ένοχα και ανήθικα πορίσματα.
Είναι η συνέχεια της απόπειρας των αποτυχημένων και διεφθαρμένων θεσμών και προσώπων να επιτύχουν την επανανομιμοποίηση τους δια μέσου μιας θυσιαστικής τελετουργίας. Θυσιάζουμε ορισμένους από την ομάδα για να συντηρηθεί η ιεραρχία.
Οι θυσιαστικές τελετουργίες χαρακτηρίζουν τις αρχαϊκές και μεσαιωνικές κοινωνίες. Όχι τις Δημοκρατίες. Όπως επίσης οι «προσυμφωνημένοι σκοτωμοί» πέντε δικοί μου – έξι δικοί σου χαρακτηρίζουν εγκληματικές ομάδες, μαφίες και όχι την πολιτική σφαίρα.
Όταν προβάλεις το «ο Τσουκάτος κλέφτης» επιδιώκεις την δική σου αθώωση και την συνέχιση των διεφθαρμένων δομών και θεσμών. Η χώρα, οι πολίτες θα κατακτήσουν μια δημόσια παιδεία και ηθική όταν προβληθεί η δομική αιτία της διαφθοράς, της ακυβερνησίας, της υπερχρέωσης, της Εθνικής μειοδοσίας και αναξιοπρέπειας που είναι το κόμμα κλέφτης. Για να το προσδιορίσουμε επιστημονικά το μη κόμμα – κλέφτης, το μιζοκόμμα όπως γράφω στο βιβλίο μου*. Το έγραψα με στόχο την καταστροφή αυτών των αποκρουστικών και παρακμιακών φαινομένων, δυστυχώς και τηλεοπτικών εικόνων. Ένα κουκλοθέατρο μαριονέτων ψευδόμενων, ενόχων, συλλαβιζόντων ή φλυαρούντων ψευτοηγεσιών.
Το έγραψα με στόχο την καλλιέργεια μίας σύγχρονης Δημοκρατικής Πολιτικής παιδείας, που θα προστατεύει τους θεσμούς, το κύρος και την ανεξαρτησία της χώρας. Η κυριαρχία της χώρας, η Εθνική κυριαρχία καταργήθηκε όχι με την υπερχρέωση. Αυτή ήταν το επακόλουθο του πολιτικού ελέγχου της χώρας, των πολιτικών θεσμών, των πολιτικών κομμάτων από τις πολυεθνικές, τις Siemens, από τους Εξωελλαδικούς παράγοντες. Όπως είπα και άλλη φορά, οι δικοί μου αντίπαλοι δεν ήταν ο Σημίτης, οι άλλοι, ο υιός Παπανδρέου που επανήλθε μετά το 1989. Αυτοί δεν είχαν ιδιαίτερο βάρος.
Αντίπαλοι μου ήταν η Siemens, οι εξωπολιτικοί, οι εξωθεσμικοί παράγοντες.
Η Πολιτική, η Δικαιοσύνη, οι Νόμοι, η Δημοκρατική Διαλεκτική, η Ιστορία απαιτούν το κλείσιμο των μιζοκομμάτων του ΚΚΚΑΣΟΡ και της Ν.Δ., της Pepsi και της Cola.
Αυτών των αποκρουστικών δομών και ομάδων που προσέβαλαν όσο ποτέ άλλοτε την χώρα.
Αυτό είναι έργο μιας νέας κοινωνίας πολιτών, μιας νέας υπό κυοφορία πολιτικής κοινωνίας και όχι ενός όχλου, των πελατών και μελών ομάδων που δεν έχουν να κάνουν με την πολιτική σφαίρα αλλά ανήκουν σε άλλες εξωπολιτικές και αντιδημοκρατικές κατηγορίες.
Ενώ έχουμε ανάγκη την απελευθερωτική δύναμη της αλήθειας αυτοί προτείνουν το σκότος και τον εξανδραποδισμό. Την σωτηρία του τέρατος.
* Μιχάλης Χαραλαμπίδης. Από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στο ΚΚΚΑΣΟΡ – Ο εκφυλισμός ενός ιστορικού εγχειρήματος. Εκδόσεις Στράβ ων.
Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη
polis-agora.blogspot.com
