Στη Λέσβο ντόπιοι και πρόσφυγες δημιουργούν προγράμματα και δραστηριότητες για να αντιμετωπίσουν τη δύσκολη καθημερινότητα. Μια πρωτοβουλία που γεννήθηκε εξαιτίας της έλλειψης κρατικής και ευρωπαϊκής υποστήριξης.Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα το χωριό Μόρια στο νησί της Λέσβου έγινε γνωστό σε όλο τον κόσμο. Εικόνες ντροπής από το προσφυγικό κέντρο έχουν κάνει το γύρo του διαδικτύου και των ΜΜΕ. Σήμερα ζουν 8.000 άνθρωποι σε έναν καταυλισμό που προβλέπεται για 2.500. Τα φαινόμενα βίας είναι συχνά. Μέχρι και παιδιά κάτω των δέκα ετών έχουν κάνει απόπειρες αυτοκτονίας. Οι Γιατροί χωρίς Σύνορα κάνουν λόγο γιο το «χειρότερο προσφυγικό κέντρο του κόσμου».
Ωστόσο η κατάσταση δεν επηρεάζει μόνο τους ανθρώπους που ζουν μέσα στο προσφυγικό κέντρο αλλά και τους ανθρώπους έξω από αυτό. Ο τουρισμός έχει μειωθεί στο μισό σε σχέση με τις χρυσές εποχές της Λέσβου. Πολλές μικρές επιχειρήσεις έκλεισαν και αυξήθηκε η μικροεγκληματικότητα. Οι ντόπιοι αισθάνονται ότι πολιτεία και ΕΕ τους έχουν αφήσει στο έλεος του Θεού..
Ποδόσφαιρο για παιδιά Ελλήνων και προσφύγων
Η δύσκολη κατάσταση έχει οδηγήσει κατοίκους και πρόσφυγες στην αναζήτηση λύσεων. Αυτό το διάστημα γίνεται προσπάθεια μέσω διάφορων δραστηριοτήτων με στόχο να επωφεληθούν πρόσφυγες και ντόπιοι. «Εκατοντάδες εθελοντές από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ ήρθαν εδώ αλλά κανείς δεν άκουγε τους ντόπιους και τι θεωρούσαν εκείνοι απαραίτητο» λέει ο Αντίλ Ιζεμράνε, συνιδρυτής της οργάνωσης Movement on the Ground (MOTG). Η εν λόγω οργάνωση είναι υπεύθυνη για πολλά πρότζεκτ που γίνονται τώρα στο νησί. Όταν ο Ιζεμράνε ρώτησε τον πρόεδρο της Μόριας πώς μπορούν να βοηθήσουν τους κατοίκους του χωριού, εκείνος ξέσπασε σε κλάματα. Κανείς μέχρι τότε δεν του είχε κάνει αυτή την ερώτηση, αποκρίθηκε.
Ένα από τα πιο πετυχημένα εγχειρήματα μέχρι στιγμής είναι το τουρνουά ποδοσφαίρου στο οποίο συμμετέχουν παιδιά από το προσφυγικό κέντρο αλλά και από το χωριό. Σκοπός ήταν να έρθουν αρχικά τα παιδιά πιο κοντά και στη συνέχεια οι γονείς. Ο γιος του Σπύρου Λάλου συμμετέχει στους αγώνες ποδοσφαίρου. «Στην αρχή πολλοί άνθρωποι ήταν επιφυλακτικοί, τόσο οι γονείς όσο και τα παιδιά. Αλλά ο γιος μου περνάει καλά και έκανε φίλους. Κάθε φορά που παίζουν γίνεται λίγο πιο εύκολη η επικοινωνία και οι άνθρωποι γίνονται πιο χαλαροί» λέει χαρακτηριστικά.
Έλλειψη γενικού συντονισμού
Ένα ακόμη πρότζεκτ του MOGT είναι τα εργαστήρια εκμάθησης πληροφορικής. Ένα εργαστήριο λειτουργεί στον προσφυγικό καταυλισμό της Μόριας και το άλλο στην πόλη της Μυτιλήνης. Στόχος είναι τα παιδιά Ελλήνων και προσφύγων να μάθουν μαζί πληροφορική. Ο Τιερί Αρμπονιμάνα και ο Κουιζέρα Αχμέντ Αϊμάμπλε από το Μπουρούντι μένουν στο προσφυγικό κέντρο και διδάσκουν στο εργαστήριο. «Αρχικά θα έχουμε δάσκαλους πρόσφυγες στις ελληνικές τάξεις και μετά μπορεί να αναμείξουμε τις δυο ομάδες» εξηγεί ο 25χρονος Αντώνης Ζεϊβέκης που συμμετέχει στο πρόγραμμα. «Οτιδήποτε μας βοηθά στο να συνηθίσουμε ο ένας τον άλλον είναι καλό» υπογραμμίζει ο Αρμπονιμάνα.
Οι άνθρωποι στη Λέσβο προσπαθούν να βρουν λύσεις που εξυπηρετούν όλους. Παρ’ όλα αυτά χρειάζεται ένας γενικός συντονισμός από τις αρμόδιες υπηρεσίες και τους υπεύθυνους. Όσο όμως δεν συμβαίνει αυτό, ντόπιοι και πρόσφυγες στο νησί δεν μπορούν παρά να βρίσκουν τρόπους να αντιμετωπίζουν τη δύσκολη καθημερινότητα.
Τζέσικα Μπέιτμαν / Αλεξάνδρα Κοσμά
