Του Ηλία Ηλιόπουλου,
Διευθυντή του Ομογενειακού Πρακτορείου Ειδήσεων Ελλάδος,
iliop@otenet.gr.

Διερωτώμαι εάν μας έδωσαν να καταλάβουμε ποιά είναι η ουσία της οργής τους :

Αυτοί που βγήκαν στα ΜΜΕ και στους δρόμους, στη Βουλή και στις παρέες τους και φωνάζανε οργισμένοι «ότι ήταν πραξικόπημα κατά του λαού μας αυτά που μας ανεκοίνωσαν τόσο ωμά και τόσο ξερά, στη συνέντευξη Τύπου στις τρεις το μεσημέρι της Παρασκευής 11 Φεβρουαρίου οι εκπρόσωποι της Τρόϊκας, οι οποίοι υπέδειξαν μέτρα και τρόπους μείωσης του χρέους μας των 350 δις», λέγοντας «πουλήστε δημόσια περιουσία. Βεβαίως δεν σας λέμε να πουλήσετε και τα αρχαία Μνημεία σας, ούτε τα χρυσαφικά σας».

Αυτοί που μίλησαν «περί απαραδέκτου και προσβλητικής πράξεως εναντίον μας».

Αυτοί που έφριξαν διότι «μας φέρθηκαν σαν να ήμασταν δούλοι τους», οι Τροϊκανοί. Οι οποίοι, πράγματι μας είπαν ότι πρέπει να δώσουμε πενήντα δισεκατομμύρια Ευρώ μέχρι το 2015, για να αρχίζουμε να κατεβάζουμε το χρέος μας των 350 δις. Κι επειδή τα δέκα πέντε με τα πενήντα στα Αγγλικά, φιφτίν και φίφτι, δεν τα ξεχωρίζουμε και πολύ εύκολα, άμα χρωστάς κιόλας είσαι και σε μια ταραχή, είπαμε ότι θα λένε δέκα πέντε. Αλλά όταν τόνισαν ότι λένε πενήντα σηκώθηκαν οι τρίχες όρθιες ακόμη και στα γένια των σπανών δημοσιογράφων και στα λαμπερά μουτράκια των συναδέλφων γυναικών λίγα λεπτά μετά τη μεσημβρινή αποτρίχωση.

Η ουσία λοιπόν είναι ότι οι λεονταρισμοί μας δεν θα περάσουν, εναντίον των Τροϊκανών, γιατί είμαστε ξεδοντιασμένοι. Διότι όπως μας λένε οι εξαγριωμένοι συμπατριώτες μας, θα τα δώσουμε τα πενήντα δις μέχρι το 2015. Θα τα δώσουμε, όμως όχι ξεπουλώντας δημόσια περιουσία αλλά … απλά πουλώντας την. Κι έπρεπε να γίνει τόσος πανικός για ένα ΞΕ, να μας ξε-σηκώσουν στις δύο τα ξημερώματα Σαββάτο, ότι πέφταμε στο κρεβάτι μας, άλλος έκανε την προσευχή του γονατιστός σαν μουσουλμάνος, άλλος χάιδευε τη γυναίκα του, που τον παρακαλάει ένα Σάββατο, όλη τη βδομάδα δεν τον βλέπει, άλλος έβλεπε στο πρώτο γλυκοϋπνι κάποιο αναπαυτικό όνειρο. Έντεκα ώρες μετά τη συνέντευξη … ξύπνησε η κυβέρνηση να μας πει ότι ήσαν απαράδεκτα τα όσα μας είχαν πει οι λεβέντες της Τοόϊκας, αυτοί που εκείνη τους κάλεσε, για να φωνάξουμε στο λαό που κοιμότανε την ώρα εκείνη, πως δεν δέχεται υποδείξεις για το πως θα ξε-χρεώσουμε τα 350 δις Ευρώ που φάγανε … μαζί. Αλλά θα τα πληρώσουμε εμείς οι … χαζοί.

Και σημασία έχει ότι εάν θα τα πληρώσουμε κατόπιν διαταγής, εντολής, απειλής, πίεσης, υπέρτασης, υπενθύμισης, παράκλησης, ή εάν δεν θα τα πληρώσουμε; Αλλά θα τα πληρώσουμε μας είπαν και αυτοί οι εξαγριωμένοι και οργισμένοι. Αφού θα τα πληρώσουμε, προς τί ο πανικός; Και μην πολυφωνάζουμε, μην αγριέψουν κι οι κατ’ όψιν ήμεροι Τροϊκανοί και μας κόψουν καμμιά δόση. Γιατί αλίμονό μας.