Ένας πολιτικός των Σοσιαλδημοκρατών με μακρά πολιτική θητεία, διετέλεσε υπ. Εξωτερικών, είναι νομικός, συνταγματολόγος. Κάθε του παρέμβαση, ειδικά τα τελευταία χρόνια, είναι σταθμισμένη προσεκτικά. Διατηρώντας την αναγκαία απόσταση από την εκτελεστική εξουσία, έχει καταφέρει να παρεμβαίνει στον δημόσιο βίο της Γερμανίας διακριτικά αλλά καίρια.
Η τελευταία του παρέμβαση, λίγο πριν από τις εκλογές στη Σαξονία-Άνχαλτ, το Βερολίνο και το Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία ήταν μια έκκληση προς τους δημοκράτες πολίτες της Γερμανίας και στα αντανακλαστικά τους.
Η ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία, «αποδεδειγμένα εξτρεμιστική» στη Σαξονία-Άνχαλτ, συγκεντρώνει στις δημοσκοπήσεις 42%, 30% στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία και 18% στο Βερολίνο, με ένα πρόγραμμα αντιμεταναστευτικό, που βάλλει κατά της μεταπολεμικής ανοιχτής κοινωνίας. Ο ίδιος δεν αναφέρθηκε ρητά στην AfD, είναι όμως σαφές ότι το μήνυμά του μπορεί να ερμηνευθεί ως σαφής κριτική για την ξενοφοβική και μισαλλόδοξη ρητορική.
Η επιθυμία για ελευθερία και ειρήνη
«Η Γερμανία ανήκει σε όλους όσους ζουν εδώ νόμιμα» ανέφερε ο Γερμανός πρόεδρος, προειδοποιώντας για συλλογική υποτροπή προς έναν νέο «εθνικισμό». Η Γερμανία πρέπει να είναι μια χώρα που «απορρίπτει όποιον τρέφει φαντασιώσεις εθνικής απομόνωσης. Ως χώρα χρειαζόμαστε τη μετανάστευση» είπε.
«Το Γερμανικό Σύνταγμα δεν αναγνωρίζει καμία εθνική κοινότητα βάσει κοινού αίματος και κανένα πολιτικό προνόμιο για τους Γερμανούς της Γερμανίας. Δεν μας κάνει Γερμανούς μόνο η καταγωγή των παππούδων μας, ούτε το αίμα που ρέει στις φλέβες μας» είπε ο Σταϊνμάιερ.
Τι ορίζει λοιπόν έναν Γερμανό ή μια Γερμανίδα κατά τον Σταϊνμάιερ: «Είναι η ιθαγένεια, είτε αποκτάται με τη γέννηση είτε με πολιτογράφηση. Είναι η γλώσσα που μιλάμε. Είναι η επιθυμία για ειρηνική συνύπαρξη εν ελευθερία. Το Σύνταγμα στο οποίο στηριζόμαστε», ανέφερε ο Σταϊνμάιερ και συνέχισε: «Δεν πρέπει να παρασυρθούμε σε μια νοοτροπία: εμείς εναντίον αυτών» αλλά «να αναζητούμε λύσεις με ανοιχτή καρδιά και σαφή στάση».
Τα λόγια αυτά έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα από έναν Γερμανό πρόεδρο, που από την Κρήτη και το μαρτυρικό χωριό της Κανδάνου, έναν τόπο που έζησε τη ναζιστική φρίκη και της θηριωδίες του Εθνικοσοσιαλισμού, ζήτησε συγχώρεση για τα δεινά που προκάλεσε κάποτε η πατρίδα του με ένα καθεστώς βασισμένο στο μίσος και τον τυφλό εθνικισμό.
