Γράφει ο Νίκος Λυγερός.

Όλη η δομή και η ομορφιά μάλιστα της Αγιάς Σοφιάς προέρχεται βέβαια και όχι μόνο από το ιερό – που βέβαια είναι πολύ σημαντικό για εμάς – αλλά βέβαια και από την αρχιτεκτονική της, η οποία αποτελεί παράδειγμα, γιατί έχει πολλές καινοτομίες, τις οποίες μπορούμε να δούμε ακόμα και τώρα. Όταν βλέπετε ένα κτήριο, που έχει και αυτό κρατήσει τους αιώνες, αλλά με μια μεγαλοπρέπεια που δεν έχει καμία σχέση με οποιοδήποτε μικρό μοναστήρι σε σχέση με τα μεγέθη, καταλαβαίνετε ότι οι άνθρωποι την έφτιαξαν για να διασχίσει όχι μόνο τους αιώνες αλλά τις χιλιετίες. Άρα αυτό προκαλεί ήδη έναν σεβασμό σε σχέση με την Ανθρωπότητα, γιατί όταν λέμε, ας πούμε, κληρονομία ή άυλη κληρονομιά της Ανθρωπότητας, που καθορίζει ένα πεδίο δράσης και της Unesco, δεν μπορούμε να πούμε ότι η Αγιά Σοφιά δεν είναι σε αυτόν τον χώρο. Άρα είναι ένα αποδεικτικό στοιχείο της διαχρονικότητας του Ελληνισμού και του Χριστιανισμού και πρέπει να το προστατέψουμε και πρέπει να παραμείνει τουλάχιστον ως έχει, γιατί προς το παρόν είναι ακόμα σε έναν χώρο που είναι κατεχόμενα. Ο φυσιολογικός της χώρος, όμως, και νοητικός και αξιακός, είναι το θρησκευτικό στοιχείο. Η Αγιά Σοφιά πρέπει σε κάποια φάση να λειτουργήσει ως Χριστιανικός Ναός.