Υπό Σεβ. Μητροπολίτη Αντινόης κ.κ. Παντελεήμονος.

O ερχομός του Κυρίου και Σωτήρος μας Ιησού Χριστού, του Υιού του Θεού, χαρακτηρίζεται από δύο βασικά σημεία, την θεραπεία των σωματικών ασθενειών και την σωτηρία του ανθρώπου.  Ο Κύριος διήρχετο τις πόλεις και τα χωριά διδάσκων «καί κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας καὶ θεραπεύων πᾶσαν νόσον» (Ματθ. 9:34).

Το ανθρώπινο γένος, ζώντας μακριά από τον Θεό και Πλάστη του, παραδόθηκε στην αιχμαλωσία των παθών και στην υποδούλωση του θανάτου.  Το σώμα και η ψυχή, τα δύο συστατικά της ανθρώπινης φύσης, προσβάλλονται από την αμαρτία και γίνονται στόχοι των ασθενειών, του πόνου και της φθοράς.  Τόσο η ψυχή, όσο και το σώμα εξασθενούν.  Τα αποτελέσματα αυτών των φοβερών καταστάσεων είναι να βασιλεύσουν η φθορά και ο θάνατος.  Ο άνθρωπος πλέον παραδόθηκε στον πόνο, κάτι που ο Αδάμ και η Εύα δεν γνώριζαν, γιατί ο πόνος δεν υπήρχε.  Ο πόνος ήταν ένα ξένο στοιχείο για το ανθρώπινο σώμα και, μετά την πτώση, γίνεται καθημερινό βίωμα για να του υπενθυμίζει το τι είχε και τι έχασε.  Ο Χριστός θεραπεύοντας τους δύο τυφλούς και τον δαιμονιζόμενο, θεράπευσε την σωματική και πνευματική κατάσταση του ανθρώπου.

Στην εποχή που ζούμε, η ανθρωπότητα μαστιγώνεται από τόσες αρρώστιες που προσβάλλουν όχι μόνον το σώμα του ανθρώπου, αλλά και τη ψυχή.  Όταν ασθενεί το σώμα ασθενεί και η ψυχή, και όταν ασθενεί η ψυχή ασθενεί και το σώμα.  Υπάρχει αλληλοεπίδραση, γιατί ο άνθρωπος είναι ψυχοσωματικό δημιούργημα.

Αναρίθμητες κατάντησαν οι σωματικές αρρώστιες, αναρίθμητες και οι ψυχικές.  Οι γιατροί δεν προλαβαίνουν να συμβαδίσουν με τις νέες ανακαλύψεις καινούργιων ασθενειών και του τρόπου θεραπείας τους.  Τόμοι και τόμοι έχουν γραφεί και η ιατρική επιστήμη έχει διαιρεθεί σε αναρίθμητες ειδικότητες, η κάθε μία από τις οποίες εξετάζει τα διαφορετικά μέλη του ανθρωπίνου σώματος και της ανθρώπινης ψυχής, ως και του τρόπου θεραπείας τους.

Μέσα σ’ αυτό το πέλαγος του ανθρωπίνου πόνου, μόνη παρηγοριά είναι η θεία βοήθεια που προσφέρει ο Χριστός, που είναι ο μόνος αληθινός Ιατρός του ανθρωπίνου γένους.  Ο άνθρωπος από τη φύση του αναζητά την βοήθεια ανωτέρων δυνάμεων.  Καταφεύγει στη θεία βοήθεια, διότι πιστεύει, ότι είναι η μόνη λύση που μπορεί να τον λυτρώσει από κάθε περίσταση και πόνο.

Όλοι μας στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μας, στις αρρώστιές μας, στα προσωπικά μας προβλήματα ή τα οικογενειακά ή τα κοινωνικά, προσφεύγομε στο πιο αγαπημένο μας πρόσωπο, πλησίον του οποίου αισθανόμαστε ασφάλεια και έχομε τη βεβαία αντίληψη, ότι θα μας βοηθήσει σε κάθε μας ανάγκη.  Αυτό το πρόσωπο είναι ο Χριστός.  Ο Χριστός είναι εκείνος που με στοργή μας αγκαλιάζει και προσπαθεί να απαλύνει τον πόνο που μας κατατυραννάει.  Ο Χριστός είναι εκείνος που στέκεται δίπλα μας, όταν είμαστε ασθενείς.  Ο Χριστός είναι εκείνος που σκουπίζει τα δάκρυα του πόνου μας. Ο Χριστός είναι εκείνος που μας παρηγορεί και μας ενθαρρύνει για να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες της ζωής.  Ο Χριστός είναι εκείνος που μας σκεπάζει με τα παντοδύναμα χέριά του και μας προστατεύσει από κάθε επερχόμενο κίνδυνο.

Εάν οι άνθρωποι δείχνουν συμπάθεια προς τα πονεμένα παιδιά τους, πόσο μάλλον ο Υιός του Θεού, δεν θα δείξει σ’ όλους εμάς που πιστεύομε στο όνομά Του;  Εάν ο Κύριος άκουσε την παράκληση των δύο τυφλών και του δαιμονιζομένου, πόσο μάλλον θα ακούσει τις δικές μας παρακλήσεις για την αποκατάσταση της υγείας των πονεμένων ανθρώπων;  Εάν εμείς δείχνομε τόση συμπάθεια στον ανθρώπινο πόνο, πόσο μάλλον ο Υιός του Θεού θα δείξει σ’ όλους που καταφεύγουν στη αγάπη Του;

Βασικές όμως προϋποθέσεις είναι να υπάρχουν σταθερή πίστη, χωρίς καμία αμφισβήτηση και ειλικρινής μετάνοια.  Και η μεν πίστη είναι η κινητήρια δύναμη που κινεί τη θεία δύναμη, η δε μετάνοια μεταβάλλει τον άνθρωπο από αμαρτωλό σε άγιο.

Όσα κι αν ζητήσουμε προσευχόμενοι, χωρίς να αμφιβάλλουμε, θα λάβουμε.  Με τη μετάνοια πολλές ψυχικές αρρώστιες θεραπεύονται.  Και όπως συμβαίνει, όταν το σώμα ελευθερωθεί από τις αρρώστιες θεραπεύεται· έτσι, κι όταν ο άνθρωπος απομακρυνθεί από τις διάφορες αμαρτίες, θεραπεύεται και αποκαθίσταται η υγεία της ψυχής.

Ο Χριστός είναι ο αληθινός Ιατρός των ψυχών και των σωμάτων μας.  Ήρθε στη γη για να αποκαταστήσει τον άνθρωπο.  Για να πραγματοποιηθεί όμως αυτή η αποκατάσταση απαιτείται η συνεργασία του ανθρώπου με τη Θεία Χάρη.  Ας κάνουμε, λοιπόν, αυτό το διάβημα, όπως πλησίασαν οι δύο τυφλοί και βρήκαν το φως των οφθαλμών τους.  Ας πλησιάσουμε και εμείς με πίστη τον Υιό του Θεού, που είναι το καταφύγιο όλων των ευσεβών και Ορθοδόξων Χριστιανών και ας ζητήσουμε την συμπαράσταση και τη βοήθειά Του.