Μετά την πανωλεθρία στις κρατιδιακές εκλογές στη Σαξονία-Άνχαλτ, με νίκη της Ακροδεξιάς, οίδιος αλλά και σύσσωμη η πολιτική τάξη της Γερμανίας αναμένουν την Κυριακή τα αποτελέσματα των διπλών εκλογών στο Βερολίνο και το Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία. Στο Βερολίνο προηγείται η Αριστερά και έπονται οι Χριστιανοδημοκράτες και η AfD. Στο κρατίδιο της Βαλτικής προηγείται η Ακροδεξιά, έπονται οι Σοσιαλδημοκράτες και ακολουθούν οι Χριστιανοδημοκράτες με μονοψήφιο ποσοστό, ενώ δεν αποκλείεται να κινηθούν γύρω από το εκλογικό όριο του 5%.
Ο Φρίντριχ Μερτς διανύει το πιο δύσκολο σταυροδρόμι από την ανάληψη της καγκελαρίας μέχρι σήμερα, ενώ οι επόμενες ομοσπονδιακές εκλογές αναμένονται το 2029. Η δημοτικότητά του κινείται στα δημοσκοπικά τάρταρα, κάτω από το 20%, και οι μεταρρυθμίσεις που προωθεί στο πεδίο του κοινωνικού κράτους συναντούν αντίσταση εντός της Βουλής και από τους κοινωνικούς εταίρους.
Ταυτόχρονα βρίσκεται αντιμέτωπος με ανοιχτή αμφισβήτηση εντός του κόμματός του και η δήλωση στήριξης από τοπικούς πρωθυπουργούς τις προηγούμενες ημέρες δεν αρκεί για να κοπάσουν οι ψίθυροι στο κόμμα. Η βάση του κόμματος βρίσκεται σε αναβρασμό.
Πρόωροι δελφίνοι
Σύμφωνα με δημοσιεύματα στον γερμανικό Τύπο, ο Μερτςαναμένεται να ζητήσει ήδη από το βράδυ των εκλογών μια άτυπη ψήφο εμπιστοσύνης από την ηγεσία του κόμματος. Το δίλημμα είναι ένα: είτε με στηρίζετε, έρχεστε μαζί μου και προχωράμε στις επίπονες μεταρρυθμίσεις, είτε προχωράμε σε αλλαγές για την επόμενη ημέρα.
Παρά τις δηλώσεις υπέρ του Μερτς από κορυφαία στελέχη, τα ονόματα των δελφίνων φουντώνουν εδώ και καιρό. Από τον φέρελπι διεκδικητή του χρίσματος για τις ομοσπονδιακές εκλογές του 2029, τον πρωθυπουργό της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, Χέντρικ Βυστ, μέχρι τον Βαυαρό Χριστιανοκοινωνιστή πρωθυπουργό Μάρκους Ζέντερ ή ακόμη και τον σκληροτράχηλο υπουργό Εσωτερικών Αλεξάντερ Ντόμπριντ, επίσης Βαυαρό Χριστιανοκοινωνιστή με αυστηρή μεταναστευτική γραμμή.
Για πρώτη φορά, δύο χρόνια μετά την επιστροφή των Χριστιανοδημοκρατών στην εξουσία, τίθεται τόσο έντονα το ερώτημα κατά πόσο ο άνθρωπος που ανήλθε στην καγκελαρία διαθέτει τη δημοκρατική νομιμοποίηση για να παραμείνει στη θέση του. Και κατά πόσο το κόμμα της μερκελικής Χριστιανοδημοκρατίας, που εξακολουθεί να υπάρχει, μπορεί να συνεχίσει να βάζει πλάτη στη γραμμή Μερτς. Πάντως, μια Γερμανία με ανίσχυρο καγκελάριο και κυβέρνηση που διαρκώς ρέπει μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας θα ήταν θανάσιμο πλήγμα.
