Γράφει ο  Νίκος Αναγνωστάτος.

 Η επίσκεψη  του Προέδρου της Γαλλίας κ.Φ.Ολάντ προχθές στη χώρα μας, είναι βέβαιο ότι τόνωσε αρκετά το ηθικό του Έλληνα, με τα θερμά του λόγια και την πλήρη και πολύπλευρη στήριξη της Κυβέρνησης και της Ελλάδος. Μεταξύ των όσων καλών λόγων του για τη χώρα μας, μας αποκάλυψε επίσης ότι με τη δική του παρέμβαση μας κράτησαν στην Ευρωζώνη. Όλα αυτά βέβαια που ειπώθηκαν ήταν χρήσιμα για τις κρίσιμες αυτές στιγμές που διέρχεται η χώρα μας και οι Έλληνες. Γεννάται όμως ένα καίριο ερώτημα στο οποίο θα ήταν ενδιαφέρον να ακούγαμε την απάντηση. Το ερώτημα είναι για το σκοπό της μετεξέλιξης της ΕΟΚ σε Ενωμένη Ευρώπη και τις ακολουθούμενες διαδικασίες επίτευξης του σκοπού αυτού.

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι ο απώτερος σκοπός ήταν και είναι να μετατραπεί η Ε.Ε. σταδιακά σε ένα οιονεί ενιαίο κράτος ή μιας μορφής συνομοσπονδία των κρατών μελών, με ενιαία πολιτική σε όλους τους τομείς, οικονομική, δημοσιονομική, εξωτερική, αγροτική, πολιτιστική κλπ. Στα τριάντα και πλέον χρόνια που συμμετέχουμε δεν διακρίνουμε κινήσεις ουσιαστικής ενοποίησης, παρά μόνο το κάθε κράτος μέλος ενεργεί σύμφωνα με τα συμφέροντά του και ανάλογα με την πολιτική του δύναμη να τα επιβάλει. Στην οικονομική κρίση που διερχόμαστε, μας συμπεριφέρονται ως στυγνοί δανειστές και όχι ως φίλους-εταίρους και μάλιστα κάλεσαν και το ΔΝΤ για την τεχνογνωσία εφαρμογής «μέγγενης» ως άλλοι τοκογλύφοι. Ο κ.Ολάντ μας διαβεβαίωσε ότι δεν ήρθε για να πουλήσει οπλισμό, φρεγάτες κατά την le Figaro, όπως συνήθως ενεργούν οι ευρωπαίοι εταίροι, επιβεβαιώνοντας έτσι ότι τα σύνορά μας ΔΕΝ θεωρούνται και σύνορα της Ε.Ε. και κατά συνέπεια αρνούμενη την ευθύνη προστασίας τους.

Η εύστοχη αναφορά του κ.Σαμαρά για την ελληνική ΑΟΖ ότι είναι ευρωπαϊκή, αποβλέπει ακριβώς στην ανάγκη και υποχρέωση της Ε.Ε. για ενοποίηση. Ως ευρωπαϊκή η ΑΟΖ θα προχωρήσει και θα προστατευτεί έναντι των απειλών της Τουρκίας για casus belli. Αν κάποιοι της αντιπολίτευσης θέλησαν να … προστατεύσουν την ελληνικότητα της ΑΟΖ, απλά αναδεικνύει είτε την στενομυαλιά ή την άγνοια ορισμένων από αυτούς. Η κυβέρνηση πρέπει να περάσει αυτήν την τόσο σωστή άποψη στο Γιούρογκρουπ και να ζητήσει να αναλάβουν την ευθύνη και την πρωτοβουλία οριοθέτησης της ΑΟΖ, τρίζοντας τα δόντια στην Τουρκία, την οποία κάποιος πρέπει επιτέλους να την βάλει στη θέση της, να σέβεται τις διεθνείς συνθήκες και να περιοριστεί στα δικά της χωράφια. Αν η Ε.Ε. δεν ανταποκριθεί, ίσως θα πρέπει να αναζητήσουμε αλλού συμμαχίες!

Όσον αφορά τα οικονομικά μας, δυστυχώς ορισμένοι φωστήρες της οικονομίας, υποτακτικοί της σκληροτράχηλης Τρόϊκα, νομίζουν ότι οι Έλληνες είναι κάφροι ή μηχανάκια που μπορούν να τους πίνουν το αίμα αιωνίως και να εισπράττουν χρήματα. Πιστεύω ότι είναι ώρα να παρέμβει ο Πρωθυπουργός και να αλλάξει αμέσως οικονομική πολιτική, πριν είναι πολύ αργά. Δεν αντέχει άλλο ο ταλαίπωρος πολίτης. Με περικοπές μισθών και συντάξεων, επιβολής φόρων και «δήμευση» των ακινήτων, μόνο οδύνες και εξαθλίωση θα προκύψουν, χωρίς την προσδοκώμενη αύξηση των εσόδων, με κίνδυνο να ξεσηκωθεί ο κόσμος. Στην κοινωνία επικρατεί δυστυχία και απελπισία και τούτο δεν μπορεί και δεν πρέπει να αγνοηθεί. Σε κάθε περίπτωση βρισκόμαστε σε αδιέξοδο. Ακυρώνουμε βασικές αρχές της οικονομίας, όταν προσβλέπουμε σε ανάπτυξη όταν με τις αποφάσεις μας επιτείνουμε την ύφεση και την γραφειοκρατία να κυριαρχεί. Ο περιβόητος εμίρης του Κατάρ, μπορεί να είχε άδικο όταν ζητούσε το «ελληνικό» χωρίς διαγωνισμό, αλλά όταν τα ξερονήσια που θέλησε να αγοράσει, κάποιος Δασάρχης, άλλη πονεμένη και πανίσχυρη υπηρεσία, χαρακτηρίζει δάσος τα πουρνάρια και ο εμίρης δεν μπορεί να κόψει μερικά για να κτίσει το παλάτι του και ό,τι άλλο χρειαστεί για να ζωντανέψει τα ξερονήσια, αυτό είναι πλέον έγκλημα. Επιβάλλεται να εξαλειφθεί η γραφειοκρατία ΑΜΕΣΩΣ αν θέλουμε επενδύσεις.

 Σε χρόνους οικονομικής κρίσης, το νόμισμα είναι ένα καθοριστικό εργαλείο στα χέρια της κυβέρνησης, αλλά με το Ευρώ ως κοινό νόμισμα, η κάθε κυβέρνηση είναι δέσμια, αφού οι αποφάσεις λαμβάνονται από την ΕΚΤ και οι επηρεάζοντες αυτήν. Η καθοριστική και λυσιτελής επομένως αντιμετώπιση, είναι να ζητήσουμε από τους ιθύνοντες της Ευρωζώνης να αναλάβουν την οικονομία της Ελλάδος, ως πρόκριμα και έναυσμα της ολοκληρωτικής ενοποίησης της Ευρωζώνης σε πρώτο στάδιο. Μια συνεννόηση με Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία και Ιρλανδία και με τη στήριξη της Γαλλίας, θα μπορούσαμε να πείσουμε τους ιθύνοντες της Ευρωζώνης να προχωρήσουν σε μια τέτοια λύση. Ο κ.Σαμαράς ας αναλάβει μια τέτοια πρωτοβουλία και θα μείνει στην ιστορία. Στο μεταξύ να απαιτήσουμε χαλάρωση των σκληρών και αναποτελεσματικών μέτρων.

 Με μια τέτοια καθοριστική απόφαση κεντρικά, θα αντιμετωπιζόταν τα προβλήματα των κρατών του νότου, θα προλαμβανόταν  τα προβλήματα τα οποία άλλως θα έρθουν στους βόρειους και προ πάντων θα διασωζόταν  το Ευρώ και η Ευρωζώνη, η οποία άλλως κινδυνεύει και αυτή.

            Νίκος Αναγνωστάτος                                                                                                            e-mail: nanagnostatos@gmail.com