“Καληνύχτα Ελλάδα…”

Μιλά σήμερα στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΝΩΜΗ ο πανεπιστημιακός, συγγραφέας και αρθρογράφος, Γιώργος Πιπερόπουλος

Συνέντευξη στον Αποστόλη Ζώη

«Ποιά ανάπτυξη να έρθει και από πού  όταν εισάγουμε φράουλες και ακτινίδια από την Νότια Αμερική, ντομάτες από την Ολλανδία, Λάδι από την Γερμανία, κρεμύδια και αυγά από την Τουρκία και Πορτοκάλλια (στη χώρα όπου πάλαι ποτέ…ανθούσε η φαιδρά πορτοκαλλέα) και λεμόνια από το Ισραήλ και η λίστα δεν  τελειώνει εδώ…». Αυτά δηλώνει σήμερα μεταξύ των άλλων στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΝΩΜΗ  ο πανεπιστημιακός, συγγραφέας και αρθρογράφος, Γιώργος Πιπερόπουλος.

Ο Γιώργος Πιπερόπουλος σπούδασε με υποτροφίες κοινωνιολογία και ψυχολογία στα Πανεπιστήμια της Νέας Υόρκης και της Μασσαχουσέττης των ΗΠΑ, του  Σααρμπρούκεν της Γερμανίας και του Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας. Είναι επίσης διπλωματούχος της Διεθνούς Ακαδημίας Ιατρικής της Συμπεριφοράς, Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής. Δίδαξε σε πανεπιστήμια της Αμερικής και της Ευρώπης και διετέλεσε στέλεχος και Σύμβουλος μεγάλων πολυεθνικών επιχειρήσεων και Κρατικών οργανισμών και προγραμμάτων στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Χρημάτισε Γενικός Διευθυντής Προγραμμάτων Πρόληψης, Αποτοξίνωσης, Θεραπείας και Αποκατάστασης  Ναρκομανών στη Νέα Αγγλία, δημιουργός και εκδότης του Παγκόσμιου Ενημερωτικού Δελτίου Θεραπευτικών Κοινοτήτων και τακτικό μέλος του Τμήματος Ψυχολόγων που ασχολούνται με χρήστες ουσιών της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρίας.

Έχει τιμηθεί με πολλές διακρίσεις και βραβεία για το επιστημονικό και κοινωνικό του έργο τοσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.  Εναι τακτικό μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Νέας Υόρκης, της Αμερικανικής Ψυχολογικής και της Κοινωνιολογικής Εταιρίας, της Αμερικανικής Ακαδημίας Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών, της Βρετανικής Ψυχολογικής Εταιρίας της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ψυχικής Υγείας, της Ελληνικής Ψυχολογικής Εταιρείας και Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων.

Συνέντευξη

 -Πού βαδίζει πλέον η χώρα μας; Θα είναι καλύτερα τα πράγματα με τη νέα δανειακή σύμβαση; Δεν θα πρέπει δηλαδή να ανησυχούμε στο μέλλον;

«Είναι λάθος να αναρωτιόμαστε πού «βαδίζει» η χώρα μας καθότι έπαψε να βαδίζει εδώ και πολλά χρόνια «απογειωμένη» στην ψευδαίσθηση που μας τάϊσαν πείθοντάς μας ότι μπορούμε να έχουμε ένα κομμάτι του πλούτου που μας «δάνειζαν» απλόχερα και πανάκριβα οι Τραπεζίτες μας. Από τον Μάιο του 2010, στη συνέχεια το καλοκαίρι του 2011 και τώρα πλέον με το PSI που ΔΕΝ το δέχτηκαν όλοι, την επιβολή με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου για το CAC (υποχρεωτική η ζημιογόνος επιβολή συμμετοχής) και η ενεργοποίηση των CDS (διεθνής ανακοίνωση «credit event» δηλαδή ελεγχόμενης πτώχευσης από την ISDA…Είμαστε σε ελεύθερη πτώση! Δεν βαδίζουμε λοιπόν, πέφτουμε στον Καιάδα των Δανειστών μας και απλά ΔΕΝ χτυπήσαμε ακόμη (επισήμως) τον πάτο!!!».

– Ποια είναι η άποψή σας για τις κυβερνήσεις συνεργασίας ειδικά μεταξύ των δύο κομμάτων εξουσίας; Αυτό είναι που χρειάζεται η πολιτική πραγματικότητα της χώρας;

«Οι Κυβερνήσεις συνεργασίας (coalition governments) δεν αποτελούν ελληνική ευρεσιτεχνία ούτε καν πρωτοτυπία – 2 από τους 3 μεγάλους  της Ευρώπης, Γερμανία και Αγγλία ζούνε παραγωγικά και επιτυχημένα με κυβερνήσεις συνεργασίας!  Το τεράστιο, αλλά «αποσιωπημένο» πρόβλημα που εγείρει αναπάντητα και σοβαρά ερωτήματα ήθους  και πολιτικής  ηθικής , πιθανότητας εφαρμογής πολιτικών σωτηρίας  και διεξόδου αφορά στην ελληνική  περίπτωση  όπου, ουσιαστικά, μας διοικεί κυβέρνηση συνεργασίας που απαρτίζεται πλέον (μετά την απροσδόκητη αποχώρηση του ΛΑΟΣ) από 88% ΠΑΣΟΚ και 12% «Νέας» Ν.Δ. που μας διοικούσαν τα τελευταία 38 χρόνια (1974-2012) και είναι απόλυτα υπεύθυνοι για το Οικονομικό, Πολιτικό, Ηθικό, Πολιτισμικό, κατάντημά μας ως Χώρας, Κράτους, Κοινωνίας, Λαού…».

Μπορεί το συγκεκριμένο πολιτικό προσωπικό να σηκώσει ένα τέτοιο βάρος μεταρρυθμίσεων και αλλαγών που απαιτούν οι δανειστές μας; Μπορούν να μπουν στο περιθώριο συμπεριφορές και πρακτικές προηγούμενων δεκαετιών;

«Το συγκεκριμένο πολιτικό προσωπικό ήδη έχει προσφέρει γην  και ύδωρ στους δανειστές μας δεσμεύοντάς μας με το πρώτο και Δεύτερο Μνημόνιο, με τη ρήτρα του Αγγλικού Εμπράγματου Δικαίου και την αποδοχή όλων των επιβληθέντων όρων από την Τρόικα.  Μέχρι στιγμής πέραν των περικοπών μισθών, συντάξεων και επιδομάτων δεν έχει εφαρμοστεί καμία από τις τρομακτικού μεγέθους και κοινωνικών επιπτώσεων αποφάσεις που έχουν ψηφισθεί στην Βουλή.  Στο περιθώριο μπήκε η αξιοπρέπειά μας ως ιστορικού και έντιμου Λαού, και μπήκαν στο απαλλακτικό περιθώριο, τη γνωστή στη Βουλή των Ελλήνων (Κολυμβήθρα του Σιλωάμ) όλες  οι ατασθαλίες, οι κακοδιαχειρίσεις, οι καταστροφικά λαθεμένες αποφάσεις, δηλαδή οι πράξεις-εγκλήματα των Πολιτικών Αρχηγών και στελεχών και των υπολοίπων παρατρεχάμενων τους καθώς (φοβάμαι ότι υπάρχει μυστική συμφωνία ανάμεσα σε πράσινους και μπλε) και μέχρι στιγμής κανείς δεν έχει κληθεί να λογοδοτήσει εάν όχι για εκ προμελέτης καταστροφικές αποφάσεις που δολοφόνησαν την ελληνική Οικονομία και στέλνουν τους Έλληνες στα τάρταρα τουλάχιστον για αυτού του είδους της αποφάσεις που ελήφθησαν από αμέλεια ή ασχετοσύνη αυτών που διοίκησαν και κατέστρεψαν ΔΕΚΟ και Ιδρύματα του ευρύτερου Δημόσιου τομέα».

Γιατί κατά τη γνώμη σας δεν έρχεται η πολυπόθητη ανάπτυξη; Τι φταίει;

 

«Ποιά ανάπτυξη να έρθει και από πού  όταν εισάγουμε φράουλες και ακτινίδια από την Νότια Αμερική, ντομάτες από την Ολλανδία, Λάδι από την Γερμανία, κρεμύδια και αυγά από την Τουρκία και Πορτοκάλλια (στη χώρα όπου πάλαι ποτέ…ανθούσε η φαιδρά πορτοκαλλέα) και λεμόνια από το Ισραήλ και η λίστα δεν  τελειώνει εδώ… Για ποιά ανάπτυξη να μιλήσουμε όταν οι δραστικές (και θα ακολουθήσουν και…δραματικές) περικοπές μισθών και συντάξεων αφαίρεσαν  από την κυκλοφορία στους περισσότερους από εμάς μέχρι και το 40% των εισοδημάτων μας;».

Και μια τελευταία ερώτηση. Έχει μέλλον μια τέτοια Ευρώπη; Ή θα οδηγηθούμε σε μια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων;

«Η Ευρώπη δεν  μας φταίει και δεν μας έκανε τίποτε περισσότερο από όσα οι πολιτικοί μας της επιτρέψανε να μας…κάνει! Οδηγηθήκαμε στην ευμάρεια των αριθμών με την απάτητης ένταξής μας στο ευρώ από πρόσωπα που μας διοικούν καθισμένα σε Υπουργικούς θώκους της σημερινής (πόσο αστεία ακούονται κάποιες λέξεις) συγκυβέρνησης «δήθεν σωτηρίας» μας. Που ήταν ο σημερινός μας Πρωθυπουργός όταν ο κ Σημίτης μας έβαζε στην ΟΝΕ (με τα μαγειρεμένα στατιστικά της Goldman Sachs) ; Πού ήταν ο μέχρι προχτές Πρωθυπουργός μας κ Παπανδρέου; Πού ήταν ο Τσάρος της Οικονομίας και σημερινός Αντιπρόεδρος και ο «παλαιότερος» στην Αντιπροεδρία και έτερος των 2 Αντιπροέδρων κκ Βενιζέλος και Πάγκαλος αντίστοιχα για να μνημονεύσουμε μόνο  μερικούς κορυφαίους; Πού ήταν όλοι τους όταν η Ευρώπη δεν φρόντιζε (εμείς φροντίζαμε με κουμπαριές και ζεϊμπεκιές αντιστοίχως Καραμανλή και Παπανδρέου) να «βάλει πάγο» στα πολεμικά παιχνίδια της Τουρκίας και να φροντίσει να εξαλειφθούν πλήρως τα εξοπλιστικά μας προγράμματα σώζοντας για εμάς και τους (επόμενους φουκαράδες γείτονές μας Τούρκους) δισεκατομμύρια ευρώ που δεν έχουμε; Φυσικά και δεν  μας φρόντισε η Ευρώπη διότι αλλιώς πώς θα πουλούσε υποβρύχια, φρεγάτες, άρματα μάχης, συμβατικά μικρά όπλα και πυρομαχικά σε Ελλάδα και Τουρκία ανταγωνιζόμενη την Αμερικανική πολεμική βιομηχανία; Η Ευρώπη των 2 ταχυτήτων ήδη υπάρχει και ο φόβος της δεν  είναι ούτε η Μεσογειακή περιφέρεια, ούτε καν η Αμερική αλλά η Κίνα και η Ινδία Επιμύθιον; Εγώ θυμάμαι στη δεκαετία του 1950 την μακαρίτισσα Σμυρνιά μάνα μου την κυρά-Στάσα και τον μακαρίτη Πόντιο εκ Ρωσίας πατέρα μου τον κυρ-Παναγιώτη να με στέλνουν στο μπακάλικο της γειτονιάς για να αγοράσω «Άλας του Ελληνικού Μονοπωλίου» και «πυρεία του Ελληνικού Μονοπωλίου» και «Οινόπνευμα του Ελληνικού Μονοπωλίου» και με τις φοβερές επιτυχίες των συγκυβερνώντων βλέπω κιόλας τον εγγονό μου να φέρνει «τα πάντα» από το σούπερ μάρκετ της γειτονιάς του με την αναγραφή «προϊόντα του Ελληνικού…Μνημονίου»

Καληνύχτα Ελλάδα!

Το είπα, κάποιοι μου «τράβηξαν το αυτί» επειδή ήταν πικρός ο τίτλος μου αλλά τώρα, δυστυχώς έχουν το θράσος να με χαρακτηρίζουν…»προφήτη»… Λυπάμαι…».