Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 24η Φεβρουαρίου 2013 Πνευματική Σύναξη της Βοηθητικής Αδελφότητας Κυριών «Η Αγία Αγάθη», της Κοινότητάς Αγ. Παντελεήμονος στο Harrow ΒΔ Λονδίνου, που ήταν αφιερωμένη στον λαϊκό ζωγράφο της Κύπρου Μιχαήλ Κάσιαλο.

Την εκδήλωση εκτός των άλλων παρακολούθησαν και μέλη της οικογενείας του σπουδαίου καλλιτέχνη που ζουν στο Λονδίνο, με επικεφαλής την κα. Εύα Χρήστου, νύφη του Κάσιαλου, και τ. Πρόεδρο της εν λόγω Βοηθητικής Αδελφότητας.

Κύριος ομιλητής στην εκδήλωση ήταν ο γνωστός ζωγράφος και γλύπτης Αλέξης Καπράρας, μέλος της Ελληνικής Ομογένειας Ην. Βασιλείου, ο οποίος παρουσίασε με ιδιαίτερη γνώση και γλαφυρότητα τη ζωή και το έργο του τιμώμενου καλλιτέχνη.

Με την μεγάλη του καλλιτεχνική εμπειρία ο ομιλητής προσέφερε ουσιαστικές ερμηνείες στο έργο του Κάσιαλου, διεισδύοντας με ακρίβεια και σεβασμό στους πίνακες και στην ιδιαίτερη καλλιτεχνική φύση και σκέψη του λαϊκού ζωγράφου. Έκανε δε επίσης και συγκριτική μελέτη του Κάσιαλου με τον Ελλαδίτη λαϊκό ζωγράφο Θεόφιλο και με άλλους λαϊκούς ζωγράφους από το διεθνές καλλιτεχνικό στερέωμα.

Στο κέντρο της εκδήλωσης είχε τοποθετηθεί ένα πρωτότυπο έργο του Κάσιαλου, το οποίο σώζεται στην οικογένειά του, και το οποίο ήταν ένα ζωντανό δείγμα της μεγάλης καλλιτεχνικής προσφοράς του εν λόγω καλλιτέχνη!

Όσον αφορά τα βιογραφικά του Μιχαήλ Κάσιαλου θα πρέπει να αναφερθεί πως γεννήθηκε το 1885 και μεγάλωσε στην Άσσια. Έμαθε την τέχνη του τσαγκάρη, την οποία εξάσκησε στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Σε σχετικά μεγάλη ηλικία, όταν ήταν περίπου 75 ετών, άρχισε να ζωγραφίζει. Έκανε διάφορες εκθέσεις των έργων του στην Κύπρο και το εξωτερικό. Έκτισε στο χωριό του, με αποκλειστικά δικά του έξοδα, μια εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Σπυρίδωνα. Το 1974, όταν έγινε η εισβολή του βάρβαρου Αττίλα στην Κύπρο, ο Κάσιαλος εγκλωβίζεται με τη σύζυγό του Ειρήνη στο χωριό του για μία εβδομάδα. Οι Τούρκοι γυρεύοντας χρήματα τον ξυλοκοπούν και του σπάζουν το πόδι. Όταν μεταφέρεται στις ελεύθερες περιοχές, σε ηλικία 89 χρόνων και βαριά πληγωμένος πεθαίνει στις 31 Αυγούστου 1974 στην Λάρνακα στο φιλανθρωπικό ίδρυμα «’Αγιος Παύλος». Η Ελληνική Λαϊκή Τέχνη έχασε έτσι άδοξα ένα γνήσιο και ιδιαίτερα χαρισματικό τέκνο της, που την τίμησε με το ταλέντο και την προσφορά του πανεθνικά αλλά και διεθνώς.