“Μπορούμε να πετύχουμε πολλά μέσα από τις συνεργασίες”

Μιλάει σήμερα στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΝΩΜΗ ο Λέκτορας του Τμήματος Μηχανολόγων – Μηχανικών κ.  Αλέξης Κερμανίδης με αφορμή τη διάκριση της φοιτητικής ομάδας στον διαγωνισμό  Formula.

Συνέντευξη στον Αποστόλη Ζώη.

Η φοιτητική ομάδα Centaurus του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας μετά την διάκριση που ήρθε με την κατάληψη της πρώτης θέσης στον διαγωνισμό  Formula Student SAE (Class 3) στο Varano της Ιταλίας τον περασμένο Σεπτέμβρη, έχει δηλώσει συμμετοχή στον διαγωνισμό Class 2 το ερχόμενο καλοκαίρι στο Silverstone της Αγγλίας. Για την συμμετοχή των φοιτητικών ομάδων στο επίπεδο Class 2 του διαγωνισμού απαιτείται να υπάρχουν κατασκευασμένα τμήματα του αυτοκινήτου ή σχεδόν έτοιμο όχημα  (όχι ικανό να λάβει μέρος σε δυναμικά αγωνίσματα).  Για την συμμετοχή τους στον συγκεκριμένο διαγωνισμό οι φοιτητές του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας έχουν επικεντρώσει τις προσπάθειες τους, στο θέμα της κατασκευής.  Στο τεχνικό μέρος των εργασιών  η ομάδα ασχολείται στην παρούσα φάση με την κατασκευή του πλαισίου (συγκόλλησης των τμημάτων του χαλύβδινου πλαισίου), τη συναρμολόγηση του κινητήρα και την κατασκευή των γραναζιών κίνησης και των ημιαξονίων για το σύστημα μετάδοσης κίνησης. Παράλληλα, σύμφωνα με τον ίδιο, συνεχίζονται σε επίπεδο ανάλυσης οι προσπάθειες βελτιστοποίησης τμημάτων του αυτοκινήτου με κατάλληλο λογισμικό. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η μοντελοποίηση λειτουργίας του κινητήρα και η ανάλυση δυναμικής συμπεριφοράς για το σύστημα ανάρτησης-διεύθυνσης. Για όλα αυτά μιλάει σήμερα στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΝΩΜΗ  ο συντονιστής Λέκτορας του Τμήματος Μηχανολόγων – Μηχανικών κ. Αλέξης Κερμανίδης. Ο ίδιος μεταξύ των άλλων σημειώνει:

«Σαφώς μπορούμε να πετύχουμε  περισσότερα πράγματα ως χώρα εάν σε όλα τα επίπεδα κοινωνικής ζωής υπάρξει νοοτροπία συνεργασιών. Αυτό προϋποθέτει ότι ομάδες ανθρώπων πιθανόν διαφορετικών πεποιθήσεων συνδράμουν για ένα κοινό καλό σκοπό χωρίς ιδιοτέλεια. Τέτοια παραδείγματα αποτελούν και οι φοιτητικές ομάδες που δουλεύουν με ανιδιοτέλεια στηριζόμενοι στο μεράκι και στην όρεξή τους για αυτό που κάνουν».

 Η συνέντευξη

Πού οφείλεται ακριβώς η επιτυχία των φοιτητών της ομάδας «Κένταυρος»;  Τι έχει καταφέρει μέχρι και σήμερα και ποιοι είναι οι στόχοι της ομάδας;

«Η επιτυχία των φοιτητών στο σχεδιαστικό μέρος του διαγωνισμού πέρυσι στην  Ιταλία οφείλεται στην αφοσίωση τους στον στόχο που ήταν η συμμετοχή στον συγκεκριμένο διαγωνισμό της SAE και στις ώρες δουλειάς που αφιέρωσαν για την επίτευξη αυτού του στόχου. Σε αυτό βοήθησε σε μεγάλο βαθμό το πνεύμα ομαδικότητας και συνεργασίας που έχουν δείξει κατά την διάρκεια ενασχόλησής τους με το έργο του αυτοκινήτου. Δεν είναι εύκολο να μάθει κανείς να συνεργάζεται με άλλους ανθρώπους και να το κάνει με αποδοτικό τρόπο. Επόμενοι στόχοι είναι η συμμετοχή στο επίπεδο διαγωνισμού  Class 2 με σχεδόν κατασκευασμένο αυτοκίνητο και στην συνέχεια στο Class 1  με αυτοκίνητο τελειωμένο ικανό να τρέξει σε δυναμικές δοκιμές».

Εκτιμάτε αυτό το συλλογικό πνεύμα που φαίνεται στους φοιτητές λείπει συνολικότερα από την ελληνική κοινωνία; Εκτιμάτε πώς με αυτό τον τρόπο θα είχαμε πετύχει περισσότερα πράγματα;

«Σαφώς μπορούμε να πετύχουμε  περισσότερα πράγματα ως χώρα εάν σε όλα τα επίπεδα κοινωνικής ζωής υπάρξει νοοτροπία συνεργασιών. Αυτό προϋποθέτει ότι ομάδες ανθρώπων πιθανόν διαφορετικών πεποιθήσεων συνδράμουν για ένα κοινό καλό σκοπό χωρίς ιδιοτέλεια. Τέτοια παραδείγματα αποτελούν και οι φοιτητικές ομάδες που δουλεύουν με ανιδιοτέλεια στηριζόμενοι στο μεράκι και στην όρεξή τους για αυτό που κάνουν».

Η δυστοκία να βρείτε χορηγούς για τα επόμενα βήματα των φοιτητών τι αποδεικνύει για τη χώρα μας;

«Νομίζω ότι στο θέμα της αναζήτησης χορηγιών με την μορφή οικονομικής ενίσχυσης υπήρξαν δυσκολίες που οφείλονται στην οικονομική κατάσταση της χώρας. Τη στιγμή που εταιρείες ή επιχειρήσεις βρίσκονται σε δύσκολη οικονομική θέση και αναγκάζονται να περιορίσουν τον αριθμό εργαζομένων τους είναι λογικό ότι δεν είναι πρώτη προτεραιότητα τους η χορηγία. Πιστεύω ότι υπό καλύτερες συνθήκες θα υπήρχε μεγαλύτερη ανταπόκριση. Για παράδειγμα υπάρχουν επιχειρήσεις που έχουν προσφερθεί και θα βοηθήσουν την δραστηριότητα αυτή παρέχοντας υλικοτεχνική υποδομή».

Μήπως σε αυτό τον τομέα τα ελληνικά πανεπιστήμια έχουν αρκετό δρόμο να διανύσουν σε σχέση με άλλα ιδρύματα ανεπτυγμένων και βιομηχανικά χωρών;

«Στις βιομηχανικά αναπτυγμένες χώρες μεγάλο ποσοστό των μηχανικών που θα προκύψουν από τα Πανεπιστήμια θα επανδρώσουν την βιομηχανία και επιχειρήσεις. Κατ’ επέκταση οι φοιτητές ξένων Πανεπιστημίων που συμμετέχουν στους διαγωνισμούς FSAE είναι πιθανά μελλοντικά στελέχη της αυτοκινητοβιομηχανίας των χωρών αυτών. Είναι προς όφελος λοιπόν των επιχειρήσεων να ενισχύσουν τέτοιες φοιτητικές προσπάθειες και να αξιοποιήσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις ικανότητες νέων παιδιών.  Στην χώρα μας οι ομάδες των Πανεπιστημίων που συμμετέχουν στους διαγωνισμούς της SAE δεν έχουν ανάλογη υποστήριξη για αυτό και οι διακρίσεις που έχουν φέρει κατά καιρούς ελληνικές φοιτητικές ομάδες έχουν ξεχωριστή σημασία και αναδεικνύουν τις ικανότητες των φοιτητών μας».

Τι είναι αυτό που λείπει με αφορμή αυτό το γεγονός στην ελληνική εκπαίδευση; Πιστεύετε ότι με αυτό τον τρόπο το αναγνωρισμένο και διεθνώς επιστημονικό προσωπικό της χώρας δικαιολογημένα εγκαταλείπει την Ελλάδα; Ποια η δική σας άποψη;

«Η ποιότητα της ελληνικής εκπαίδευσης αν εξαιρέσει κανείς κάποια θέματα υποδομών και οργάνωσης  που συναντά σε καλά ξένα ιδρύματα είναι νομίζω σε υψηλό επίπεδο. Άλλωστε οι καλοί φοιτητές των Ελληνικών Πανεπιστημίων δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν σε σχέση με καλόυς φοιτητές του εξωτερικού. Το επιστημονικό προσωπικό που εγκαταλείπει την Ελλάδα το κάνει συνήθως γιατί αδυνατεί να βρει στην χώρα μας επαγγελματική απασχόληση στον τομέα εξειδίκευσής του. Στην παρούσα φάση τα πράγματα έχουν χειροτερέψει λόγω και της οικονομικής κρίσης.  Για να περιορισθεί το φαινόμενο χρειάζεται μεταξύ άλλων να δοθεί έμφαση στην προσπάθεια σύνδεσης της έρευνας που παράγεται στα Πανεπιστήμια και Ερευνητικά κέντρα με την εγχώρια Βιομηχανία, δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς. Η διάχυση της έρευνας και αξιοποίησή της από δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς θα βοηθήσει την ανταγωνιστικότητα. Αυτό μακροπρόθεσμα θα βοηθήσει στην στελέχωση οργανισμών με νέους επιστήμονες. Για να επιτευχθεί αυτό χρειάζεται ακόμα σημαντική προσπάθεια».