Η διατύπωση δεν είναι τυχαία. Η Γερμανία επί δεκαετίες δεν στηριζόταν στις δικές της δυνάμεις για την άμυνα και την ασφάλειά της, αλλά στις δυνάμεις των ΗΠΑ. Δεν στηρίζεται ακόμη στις δικές της δυνάμεις, παρά τη δέσμευση για επιτάχυνση του στόχου αύξησης των αμυντικών δαπανών στο 5%, για ενίσχυση των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων και για στήριξη της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας.
Στην Άγκυρα, όπως ανακοίνωσε ο Μερτς, η Γερμανία συμφώνησε να αγοράσει από τις ΗΠΑ πυραύλους Tomahawk, οι οποίοι στη συνέχεια θα αναπτυχθούν στη Γερμανία. «Έτσι κλείνουμε ένα κενό στην άμυνά μας. Και ταυτόχρονα θα εργαστούμε για την ανάπτυξη των δικών μας ευρωπαϊκών συστημάτων», είπε ο καγκελάριος. Ο Μερτς παρουσιάζει την αγορά ως επιτυχία, όμως η πραγματικότητα είναι ότι πρόκειται για μια επιτυχία του Ντόναλντ Τραμπ. Κι αυτό γιατί ήδη το 2024 οι ΗΠΑ, τότε υπό τον Τζο Μπάιντεν, είχαν υποσχεθεί στο Βερολίνο ότι θα ανέπτυσσαν δικούς τους πυραύλους Tomahawk στις υπάρχουσες αμερικανικές βάσεις. Με τη διαφορά ότι θα το έκαναν δωρεάν.
Στη σύνοδο του ΝΑΤΟ συμφωνήθηκαν επίσης επενδύσεις άνω των 50 δισ. σε νέες προμήθειες, καθώς και η περαιτέρω ανάπτυξη της αμυντικής βιομηχανικής παραγωγής. Η Γερμανία, ως η ισχυρότερη δύναμη στην Ευρώπη, θα κληθεί να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο. Ωστόσο, η συμφωνία με τη Γαλλία για την ανάπτυξη του μαχητικού αεροσκάφους FCAS (Future Combat Air System) απέτυχε, επειδή η Airbus και η Dassault Aviation «δεν τα βρήκαν». Το πρόγραμμα θα αντικαθιστούσε τα γαλλικά Rafale και τα γερμανικά Eurofighter.
Oι προκλήσεις ξεπερνούν τις δυνατότητες της Γερμανίας
Η συμφωνία για την αγορά γερμανικών υποβρυχίων από τον Καναδά, που ανακοινώθηκε προ ημερών, αποτελεί ένα πρώτο θετικό δείγμα. Η Γερμανία επενδύει επίσης στην ανάπτυξη drones, ακόμα και σε συμπαραγωγή με την Ουκρανία, η οποία διαθέτει σχετική τεχνογνωσία λόγω του πολέμου. Προσπαθεί επίσης εδώ και καιρό να εμβαθύνει τις στρατηγικές συνεργασίες της στα Βαλκάνια. Η σχέση με την Τουρκία είναι σημαντική για το Βερολίνο, με φόντο την ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας. Εκεί, βέβαια, προσκρούει στις εντάσεις μεταξύ δύο Ευρωπαίων εταίρων της, της Ελλάδας και της Κύπρου.
Τα πράγματα για τη Γερμανία δεν είναι απλά. Οι προκλήσεις ξεπερνούν ίσως τις πραγματικές επιχειρησιακέςδυνατότητές της στο πεδίο. Η μη εκλογή της Γερμανίας ως μη μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ αποτελεί επίσης μια ένδειξη για το πώς τη βλέπει ο κόσμος. Η Γερμανία δεν είναι μια οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα. Το παρελθόν της είναι βαρύ και σκοτεινό. Η ιστορική της ευθύνη και η δέσμευσή της στο κράτος δικαίου, τη δημοκρατία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια οφείλουν να υπερτερούν οποιωνδήποτε μεγαλοϊδεατισμών. Παράλληλα, της δίνουν τη δυνατότητα να λέει «όχι» όταν δεν μπορεί να αναλάβει μεγαλύτερο βάρος από αυτό που της αναλογεί.
Οι εκλογές στο Μαγδεμβούργο και το Σβερίν, στην ανατολική Γερμανία, τον Σεπτέμβριο, έγραφε ο γερμανικός Τύπος αυτές τις μέρες, θα καθορίσουν το μέλλον του ΝΑΤΟ. Εκεί θα κριθεί, σε μεγάλο βαθμό, και το μέλλον της Γερμανίας. Η Ακροδεξιά βρίσκεται προ των πυλών μιας μεγαλειώδους νίκης. Η Γερμανία θα πρέπει αρχικά να κοιτάξει κατάματα τα προβλήματα εντός του οίκου της, πριν αναλάβει ηγετικό ρόλο εκτός συνόρων.
