Ο 36χρονος πολιτικός της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) μπορεί να γίνει ο πρώτος πρωθυπουργός κρατιδίου από ένα κόμμα που οι γερμανικές αρχές χαρακτηρίζουν εν μέρει ακροδεξιό. Οι δημοσκοπήσεις φέρνουν την AfD καθαρά μπροστά και το ερώτημα δεν είναι πλέον αν θα κερδίσει, αλλά αν θα μπορέσει να κυβερνήσει μόνη της.
Ο χαμογελαστός υποψήφιος της AfD
Όποιος περιμένει έναν οργισμένο λαϊκιστή, εκπλήσσεται. Ο Ζίγκμουντ εμφανίζεται ως το ακριβώς αντίθετο. Με λευκό πουκάμισο, χαμόγελο και άνεση μπροστά στις κάμερες, γεμίζει πλατείες ακόμα και σε μικρές πόλεις.
Πίσω από τη χαμογελαστή δημόσια εικόνα του Ούλριχ Ζίγκμουντ κρύβεται ένας πολιτικός με σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων και την Οικονομική Ψυχολογία. Πριν ασχοληθεί επαγγελματικά με την πολιτική, εργάστηκε στις πωλήσεις και ίδρυσε δική του εταιρεία μάρκετινγκ, η οποία δραστηριοποιείται και στον χώρο του αρωματικού μάρκετινγκ. Ακόμη και η πτυχιακή του εργασία αφορούσε τον τρόπο με τον οποίο τα αρώματα μπορούν να επηρεάσουν ψυχολογικά τη συμπεριφορά των καταναλωτών, στοιχείο που για πολλούς εξηγεί τη μεγάλη έμφαση που δίνει σήμερα στην επικοινωνία και τη δημόσια εικόνα του.
Στις περιοδείες του τον ακολουθούν διεθνή μέσα ενημέρωσης, από το BBC μέχρι τον Economist. Χαιρετά ψηφοφόρους, ανταλλάσσει αστεία και δείχνει να απολαμβάνει την προεκλογική εκστρατεία.
«Δεν θυμάμαι πότε υπήρξε ξανά τόσο μεγάλη στήριξη από τους νέους ανθρώπους. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό», δηλώνει ο ίδιος στην DW.
Το πολιτικό σχέδιο πίσω από το χαμόγελο
Πίσω από τη φιλική εικόνα κρύβεται ένα πρόγραμμα που οι επικριτές του χαρακτηρίζουν ιδιαίτερα σκληρό.
Ο Ντάβιντ Μπέγκριχ, ειδικός στον δεξιό εξτρεμισμό, περιγράφει την προεκλογική καμπάνια της AfD ως «υψηλού επιπέδου μάρκετινγκ της δικής της πολιτικής».
Ο Ζίγκμουντ υπόσχεται επιστροφή σε μια «παλιά Γερμανία»: λιγότερη μετανάστευση, περισσότερη εθνική ταυτότητα, επιστροφή στην πυρηνική ενέργεια και απόρριψη πολιτικών υπέρ της διαφορετικότητας. Το σύνθημά του είναι «Από τον λαό, για τον λαό».
Στο πρόγραμμα των πρώτων 100 ημερών κυριαρχούν προτάσεις όπως οι άμεσες απελάσεις μεταναστών, η κατάργηση χρηματοδοτήσεων σε οργανώσεις δημοκρατικής παιδείας και η υποχρεωτική εργασία για πρόσφυγες.
Σκιές και αμφιλεγόμενες διασυνδέσεις
Η εικόνα του «καθαρού» και νέου πολιτικού αμφισβητείται συχνά. Ο Ζίγκμουντ έχει δεχθεί επικρίσεις για ευνοιοκρατία, καθώς είχε προσλάβει τον πατέρα του μέσω του κομματικού μηχανισμού. Αν και δεν υπήρξε παρανομία, η υπόθεση προκάλεσε αντιδράσεις.
Περισσότερες συζητήσεις προκάλεσαν δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία η κοινοβουλευτική ομάδα της AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ απασχολεί πρώην μέλη της απαγορευμένης νεοναζιστικής οργάνωσης HDJ.
Παράλληλα, ο Ζίγκμουντ έχει κατηγορηθεί ότι δεν κρατά αποστάσεις από πρόσωπα και σύμβολα του ακροδεξιού χώρου. Σε προεκλογικές εκδηλώσεις έχει εμφανιστεί δίπλα σε άτομα που έφεραν νεοναζιστικά σύμβολα ή χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης ιδελογίας.
Η Σαξονία-Άνχαλτ ως πολιτικό εργαστήριο
Για τους επικριτές του, το πραγματικό διακύβευμα των εκλογών δεν είναι μόνο ποιος θα κυβερνήσει το μικρό κρατίδιο της ανατολικής Γερμανίας.
«Πολλά δείχνουν ότι η AfD θα μετατρέψει τη Σαξονία-Άνχαλτ σε πολιτικό εργαστήριο», εκτιμά ο Μπέγκριχ. Κατά τον ίδιο, στόχος είναι να δοκιμαστούν τα όρια όχι μόνο των νόμων, αλλά και των άγραφων κανόνων της δημοκρατικής κουλτούρας.
Γι’ αυτό Εκκλησίες, συνδικάτα, κοινωνικοί φορείς και πολιτικά κόμματα προειδοποιούν για τις συνέπειες μιας νίκης της AfD. Οι ανησυχίες αφορούν κυρίως τις μειονότητες και όσους δεν ταιριάζουν στο ιδεολογικό όραμα του κόμματος.
Για πολλούς επικριτές της AfD, οι εκλογές στη Σαξονία-Άνχαλτ δεν αποτελούν παρά το πρώτο βήμα ενός ευρύτερου σχεδίου: την κατάκτηση της εξουσίας σε ολόκληρη τη Γερμανία.
Επιμέλεια: Στέφανος Γεωργακόπουλος
