Του Σεραφείμ Κυκκώτη

Τα πορίσματα των εμπειρογνωμόνων από την Μεγάλη Βρεττανία, τη Γαλλία και την Ελλάδα, αλλά και η Έκθεση Πραγματοσύνης της τραγωδίας στο Μαρί του ειδικού επί των εκρηκτικών κ. Σιακαλλή, διαψεύδουν σε πολλά σημεία το πόρισμα του κ. Πολυβίου για τις αναφορές του για Πολιτική ευθύνη στα πρόσωπα του Προέδρου μας κ. Χριστόφια και Υπουργών.

Στα παραπάνω πορίσματα τονίζεται ότι όλοι εκείνοι που είχαν την ευθύνη διαχείρησης των επικίνδυνων εκρηκτικών φορτίων και εθεωρούντο δήθεν «εμπειρογνώμονες» δεν ήταν σε θέση να διαπιστώσουν και να επισημάνουν την επικινδυνότητα του φορτίου με αποτέλεσμα να ενημερώνουν την Πολιτική Ηγεσία λανθασμένα, δίνοντάς τους την εντύπωση ότι δεν υπήρχε κανένας κίνδυνος για την ασφάλεια μας. Γι’ αυτό κι ο αρμόδιος Υπουργός Αμύνης με πολύ τιμιότητα και ειλικρίνεια τόνισε ότι «παραπλανηθήκαμεν».

Η αρχική εντολή του Προέδρου για αναλυτική και περιγραφική ενημέρωση τού περιεχομένου του φορτίου των εμποροκιβωτίων δεν έγινε ποτέ, απλώς τον διαβεβαίωναν συνέχεια ότι δεν ήσαν επικίνδυνα. Φαντασθείτε πόσα ανθρώπινα θύματα θα είχαμε αν γινόταν δεκτή η έγκριση των δήθεν εμπειρογνωμόνων να αποσταλεί μέρος του φορτίου στην Αθήνα για αναλύσεις για να τα πωλήσουμε και να πάρουμε λεφτά με αεροπλάνο της γραμμής των Κυπριακών Αερογραμμών.

Ενώ απ’ όλες τις μαρτυρίες φαίνεται ότι ο Πρόεδρος και οι εμπλεκόμενοι Πολιτικοί, που δεν έχουν ιδέα από εκρηκτικά, ποτέ τους δεν ενημερώθησαν επαρκώς από τους εμπειρογνώμονες διά το μέγεθος της επικινδυνότητας του φορτίου, ο κ. Πολυβίου υποστηρίζει το αντίθετο. Αυτή είναι και η πρώτη του πλάνη.

Η δεύτερη πλάνη, ως αποτέλεσμα της πρώτης, είναι να ομιλεί για αλόγιστη συμπεριφορά. Μα είναι δυνατόν να υποτιμά τη νοημοσύνη μας τόσο πολύ ο κ. Πολυβίου, να γνωρίζει ο Πρόεδρος της Χώρας, όποιος και να είναι, ή κάποιος Υπουργός, ότι απειλείται η ασφάλεια των παιδιών μας και να επιτρέψουν ή να ρισκάρουν τη ζωή τους. Είναι ως να κατηγορεί ασύστολα τον αείμνηστο Εθνάρχη Μακάριο για αλόγιστη συμπεριφορά για τη βάρβαρη τουρκική εισβολή, επειδή ήταν τότε ο Πρόεδρος μας.

Το αυθαίρετον συμπέρασμα του κ. Πολυβίου είναι ότι τα Πολιτικά πρόσωπα γνώριζαν τον ορατόν κίνδυνο για την ασφάλεια των παιδιών μας και δεν έλαβαν τα αναγκαία μέτρα για την εξουδετέρωση του.

Δυστυχώς με βάση την ενημέρωση που είχαν από τους «εμπειρογνώμονες» μας οι Πολιτικοί μας είδαν το όλο θέμα ως πολιτικό και όχι ως θέμα απειλής της ασφάλειας μας.

Πρόθεση τους να προστατέψουν την υπόθεση της Κύπρου στην Διεθνή Κοινότητα, εξουδετερώνοντας την προπαγάνδα των Τούρκων και των συμμάχων τους για διεθνή αναγνώριση του ψευδοκράτους της Τουρκίας στην Κύπρο και τίποτα άλλο. Οι ενέργειες τους και η προσέγγιση τους δεν είχαν σε καμμία περίπτωση οποιονδήποτε βαθμό δόλου, που είναι και το κριτήριο οποιουδήποτε δικαστηρίου για να καταδικαστεί κάποιος για οποιονδήποτε έγκλημα, και μάλιστα η τραγική πρόωρη απώλεια τόσων αθώων ηρωομαρτύρων της Πατρίδας. Η Τουρκική εισβολή μας έκανε άνω κάτω και δυστυχώς όσο υφίσταται θα ζούμε τραγωδίες, χωρίς να αμφισβητούμε τις τραγικές προχειρότητες εξ αγνοίας των «εμπειρογνωμόνων’ μας.

Ο κ. Πολυβίου, φάσκει κι αντιφάσκει, παίζοντας με τον πόνο των θυμάτων και την αγανάκτηση των αγανακτισμένων, παίζοντας επικίνδυνα πολιτικά παιχνίδια. Επικαλούμενος την υφιστάμενη Νομολογία, ενώ ξεκαθαρίζει ότι ο χαρακτήρας του πορίσματος του είναι ερευνητικός, στο τέλος θέλει να λειτουργεί ως αλάνθαστος δικαστής χωρίς κανένα σεβασμό στη Δικαστική Δεοντολογία.

Γι’ αυτό η Εκκλησία της Ελλάδας απαγορεύει στους δικηγόρους να γίνονται κληρικοί.

Πάνω στο πανικό και στο πόνο που μας ήλθε με την τραγωδία στο Μαρί, αντί η Ερευνητική Επιτροπή να αποτελείται από πρόσωπα που θα πρότειναν τα Πολιτικά Κόμματα, και θα διόριζε το Υπουργικό Συμβούλιο, ανατέθηκε η εντολή μόνο σε ένα πρόσωπο, που ονομάζει τον ευατό του «ΜΟΝΟΜΕΛΗΣ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ», και παπάς και τατάς, μα αφού είναι μόνον ένα πρόσωπο, πως μπορούμε να χρησιμοποιούμε τον όρο «Επιτροπή».

Ο Πρόεδρος μας είναι τόσον αθώος και τόσον αγαθός που νόμισε ότι έτσι είναι και ο κ. Πολύς. Η ιστορία του Φράνγκεστάϊν επαναλαμβάνεται. Στο γνωστόν μυθιστόρημά της η Μαίρη Σέλευ με επιστημονική φαντασία παρουσιάζει τον αποκρυφιστή Δόκτορα Βίκτορα Φράνγκεστάϊν να δημιουργεί ένα τεχνητό άνθρωπο από κομμάτια πτωμάτων και του εμφυσά ζωή, αλλά τελικά το νέο πλάσμα αισθάνεται αποστροφή για την ασκήμια του, εξεγείρεται εναντίον του δημιουργού του και τον σκοτώνει. Το όνομα Φράνγκεστάϊν συνδέθηκε από το κόσμο με το τερατώδες πλάσμα που ενώ στην αρχή αποζητά την αγάπη και την συμπόνοια, τελικά αισθάνεται μίσος και συμπεριφέρεται βίαια και καταστροφικά. Η μόνη διαφορά της ιστορίας αυτής είναι ότι εσυνέβει το 1818. Η εσωτερική ενότητα του Λαού μας πρέπει να διαφυλαχθεί απ’ όλους μας. Ο διχασμός δεν είναι κι ο καλύτερος σύμμαχος του αγώνα μας για δικαίωση και απελευθέρωση της Κύπρου, κι ο κ. Πολυβίου μόνο διχασμό δημιουργεί.