Μέχρι την τελευταία στιγμή, η Τεχεράνη είχε αφήσει ανοιχτό το ερώτημα εάν η αντιπροσωπεία της θα ταξίδευε στο Πακιστάν για ειρηνευτικές συνομιλίες – επειδή, από την οπτική γωνία του Ιράν, η εκεχειρία που τέθηκε σε ισχύ την Τετάρτη πρέπει να ισχύσει και για τον Λίβανο. Αλλά οι ΗΠΑ το αρνούνται αυτό και το Ισραήλ συνεχίζει τις επιθέσεις του εκεί.
Το Ιράν εξαρτάται από τις διαπραγματεύσεις
Αλλά τουλάχιστον όλα τα εμπλεκόμενα μέρη έχουν ήδη φτάσει στην Ισλαμαμπάντ. Η ιρανική αντιπροσωπεία αριθμεί 70 άτομα. Η πρωτεύουσα, μια καταπράσινη πόλη στους πρόποδες των βουνών, έχει ανακαινιστεί, με φρεσκοβαμμένα πεζοδρόμια και αυξημένη ασφάλεια, που κάνουν τους δρόμους να έχουν ερημώσει. Παρά την εχθρική ρητορική και τις απειλές που συνόδευσαν την αναχώρηση, το Ιράν εξαρτάται πλέον από τις διαπραγματεύσεις, εξηγεί ο Καμράν Μποχάρι, ειδικός σε θέματα Μέσης Ανατολής: «Για τους Ιρανούς, είναι σαφώς ένα υπαρξιακό ζήτημα, όπως έχουν καταστήσει σαφές οι ίδιοι. Δεν έχουν την πολυτέλεια να πολεμούν άλλο, επομένως έχουν έντονο συμφέρον να δουν αυτή τη διαπραγμάτευση να πετυχαίνει».
Αλλά και η αμερικανική πλευρά χρειάζεται μια συμφωνία και ως εκ τούτου βρίσκεται υπό πίεση χρόνου, σύμφωνα με τον Μποχάρι: «Ο πρόεδρος Τραμπ, σε ένα έτος ενδιάμεσων εκλογών, δεν ανέλαβε αυτή τη στρατιωτική αποστολή για να αποδυναμώσει την εγχώρια θέση του. Αντιθέτως, ήθελε να την ενισχύσει».
Λίγο περισσότερη αισιοδοξία
Ωστόσο, τα σχέδια και οι προσδοκίες μπορεί πολλές φορές να αποκλίνουν σημαντικά από την πραγματικότητα. Υπάρχουν πολλά σημεία διαφωνίας γύρω από τις διαπραγματεύσεις. Το έγγραφο των 10 σημείων που προορίζεται να χρησιμεύσει ως βάση υπάρχει σε δύο διαφορετικές εκδοχές. Η περσική εκδοχή μοιάζει με τη λίστα επιθυμιών του Ιράν, συμπεριλαμβανομένων των αποζημιώσεων για πολεμικές ζημιές, της άρσης των κυρώσεων και της άδειας για το πυρηνικό πρόγραμμα και μόνο αυτό το τελευταίο σημείο παραμένει εκτός συζήτησης για τον Πρόεδρο Τραμπ.
Παρ' όλα αυτά, οι παρατηρητές είναι πιο αισιόδοξοι για αυτές τις διαπραγματεύσεις από ό,τι ήταν πριν από λίγες εβδομάδες: Το γεγονός ότι ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Βανς έφτασε είναι ένα καλό σημάδι. Σύμφωνα με τους παρατηρητές, ο Βανς λέγεται ότι είναι πιο ανοιχτός από άλλους Αμερικανούς αντιπροσώπους, για παράδειγμα, τον Ειδικό Απεσταλμένο Στιβ Γουίτκοφ. Η αντιπροσωπεία προσγειώθηκε στην Ισλαμαμπάντ σήμερα το πρωί.
Το Πακιστάν έχει τη δική του ατζέντα
Οι διαπραγματεύσεις θα αρχίσουν υπό την προεδρία του Πακιστανού υπουργού Εξωτερικών Ισάκ Νταρ, ο οποίος εργάζεται διπλωματικά εδώ και εβδομάδες για να βρει μια λύση στη σύγκρουση. Ο Πρωθυπουργός Σαχμπάζ Σαρίφ έχει προγραμματίσει να μιλήσει με την ιρανική πλευρά σήμερα το πρωί. «Η πακιστανική ηγεσία θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να στεφθούν με επιτυχία αυτές οι συνομιλίες», είπε.
Το προσωπικό συμφέρον παίζει επίσης ρόλο, εξηγεί ο Κρίστιαν Βάγκνερ, ειδικός για τη Νότια Ασία στο Γερμανικό Ινστιτούτο Διεθνών και Ασφαλών Υποθέσεων (SWP): «Φυσικά, το Πακιστάν δεν θέλει να εμπλακεί στη σύγκρουση. Εάν κλιμακωθεί, θα γίνει αυτόματα μέρος της σύγκρουσης στο πλευρό των ΗΠΑ και της Σαουδικής Αραβίας». Το Πακιστάν θα πρέπει τότε να φοβάται ότι το Ιράν θα μπορούσε να κινητοποιήσει σιιτικές ομάδες εντός της χώρας, κάτι που θα επιδείνωνε περαιτέρω την εσωτερική πολιτική κατάσταση εκεί, λέει ο Βάγκνερ. Αυτή είναι η μία πτυχή – η άλλη είναι η ενίσχυση της εικόνας του. Εάν οι διαπραγματεύσεις επιτύχουν, το Πακιστάν μπορεί να γιορτάσει τον εαυτό του ως ειρηνοποιό και γεφυροποιό.
Πηγή: ARD
