Για μία ακόμη φορά σε μία σημαντική εκλογική αναμέτρηση στη Δυτική Ευρώπη, ψηφοφόροι από όλα τα κόμματα του «Δημοκρατικού Τόξου» συνασπίζονται, έστω και άτυπα, στον δεύτερο γύρο για να κρατήσουν μακριά από την εξουσία έναν ακραίο υποψήφιο.
Ρεκόρ για έναν «ανεξάρτητο»
Μόλις 31,1% είχε λάβει ο «μετριοπαθής σοσιαλιστής» Αντόνιο Ζοζέ Σεγκούρο στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών που έγινε στις 18 Ιανουαρίου. Μάλιστα είχε αναγκαστεί να κατέβει στις εκλογές ως ανεξάρτητος υποψήφιος, καθώς ένα μεγάλο μέρος του Σοσιαλιστικού Κόμματος δεν θέλησε να στηρίξει την υποψηφιότητά του. Όσο για τον Λουίς Μάρκες Μέντες, υποψήφιο του κυβερνώντος κεντροδεξιού κόμματος (το οποίο, παραδόξως, αυτοαποκαλείται «σοσιαλδημοκρατικό») τα πήγε ακόμη χειρότερα, συγκεντρώνοντας 11,3%. Όλα αυτά είναι ενδεικτικά για τον κατακερματισμό που επικρατεί στο πολιτικό τοπίο της Πορτογαλίας και τη δυσαρέσκεια του εκλογικού σώματος απέναντι στις παραδοσιακές δυνάμεις.
Τώρα ο Σεγκούρο υπόσχεται ότι θα είναι «πρόεδρος όλων των Πορτογάλων». Ανακούφιση επικρατεί όμως και στις Βρυξέλλες: Οι Πορτογάλοι απέδειξαν ότι «η προσήλωσή τους στις ευρωπαϊκές αξίες παραμένει ισχυρή» δηλώνει η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.
Κάποιοι θα θυμηθούν την ιστορική νίκη του Ζακ Σιράκ το 2002, στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, όταν και οι αριστεροί ψηφοφόροι προσήλθαν μαζικά στις κάλπες για να υπερψηφίσουν έναν κατ' εξοχήν μεγαλοαστό πολιτικό, με απώτερο στόχο να αποφευχθεί η «άλωση» της Προεδρίας από την Μαρίν Λεπέν. Έτσι, ο Σιράκ συγκέντρωσε το ανεπανάληπτο ποσοστό του 82,2%. Ωστόσο, όλα αυτά δεν απέτρεψαν την περαιτέρω ενδυνάμωση της Λεπέν.
Προσεχώς Ακροδεξιά;
Αυτό το γνωρίζει και ο Αντρέ Βεντούρα, γι αυτό δηλώνει ότι «πολύ σύντομα θα κυβερνήσουμε». Η αλήθεια είναι ότι ο Βεντούρα ίδρυσε το ακροδεξιό κόμμα «Chega» μόλις το 2019 και μέσα σε λίγα χρόνια έχει φτάσει να διεκδικεί την εξουσία. Στην Πορτογαλία ήταν η πρώτη φορά μετά από 40 χρόνια που χρειάστηκε δεύτερος γύρος για να αναδειχθεί νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Σημειωτέον ότι ακόμη και στις πιο δύσκολες εποχές των μνημονίων και της οικονομικής κρίσης, η Πορτογαλία ήταν η μόνη χώρα του ευρωπαϊκού Νότου, στην οποία δεν είχαν ενισχυθεί σημαντικά οι ακροδεξιές δυνάμεις.
Βέβαια στην Πορτογαλία – σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στη Γαλλία – ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν διαθέτει εκτελεστικές αρμοδιότητες. Μπορεί ωστόσο να παρέμβει σε περίπτωση κυβερνητικής κρίσης, διαλύοντας τη Βουλή και ανοίγοντας τον δρόμο για νέες εκλογές.
Πηγές: dpa, Público, Diario de Noticias
