Του Σπύρου Νεραϊδιώτη*.
«Σεμνός και λιγομίλητος εθαύμαζε την πλάση
κι η σπάθα τον κεραύνωσε κι ως λιόντας εβρυχήθη»
(Γιάννης Ρίτσος)
Καθόταν εκεί σ’ ένα ακριανό τραπέζι του καφενείου, πότε μοναχικός και σιωπηλός, καπνίζοντας αμέριμνα το τσιγάρο του και πότε με παρέα συνομιλώντας απλά και ήρεμα, πίνοντας το κρασί του.
Η καρέκλα αυτή έμελλε να μείνει αδειανή και το ποτήρι μισοάδειο, γιατί έφυγε ξαφνικά, ένα πρωί του Αυγούστου πετώντας με τα φτερά της ψυχής του σε άλλους τόπους μακρινούς κι αλαργινούς, χωρίς να το πει σε κανένα, έτσι αθόρυβα, όπως αθόρυβος και ήσυχος ήταν.
Πάλεψε δυνατά και αδυσώπητα, όπως ο Διγενής σε μαρμαρένια αλώνια.
Ήταν η μοναδική και η τελευταία μάχη που ο Νίκος έχασε, παλεύοντας μέχρις εσχάτων. Δεν το περίμενε κανένας να χάσει, γιατί ο Νίκος ήταν δυνατός, ήταν ένας μαχητής στη ζωή και νικητής, στυλοβάτης στην οικογένεια, αξιοπρεπής στον οικογενειακό του κύκλο και στην κοινωνία γενικότερα.
Τον φωνάζαμε «Νίκο Φωτάκη», γιατί έτσι τον ξέραμε, έτσι τον ήξερε και ο κόσμος.
Υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του πολιτιστικού Συλλόγου Νεραϊδιωτών Άρτας. Για μεγάλο χρονικό διάστημα διετέλεσε πρόεδρος του Συλλόγου, προσφέροντας τα μέγιστα. Ήταν μια σεβαστή προσωπικότητα για τους χωριανούς, ένας άνθρωπος πράος και αθόρυβος, έντιμος και ενωτικός, έχοντας καλή συνεργασία με όλους, κρατώντας ισορροπίες χωρίς να δυσαρεστεί κανένα. Και ο Σύλλογος της Νεράιδας επί των ημερών του, σε εποχές και καιρούς δύσκολους έπαιξε καθοριστικό ρόλο, διοργανώνοντας εκδηλώσεις στο χωριό, καθώς και στην πόλη της Άρτας.
Φεύγοντας ο Νίκος, άφησε ένα κενό πίσω του, τόσο στην οικογένειά του, όσο και στην κοινωνία. Γιατί οι απόμαχοι του εργασιακού βίου, μπορούν να προσφέρουν ακόμα περισσότερα, είτε με την ενεργή συμμετοχή τους στα κοινά, είτε με την εμπειρία της ζωής και τη σοφία της γνώσης.
Οι άνθρωποι πεθαίνουν μόνο όταν αφήνονται στη λησμονιά του χρόνου. Γι’ αυτό και ο Νίκος ζει, γιατί είναι μέσα στις καρδιές και τη μνήμη αυτών που τον ήξεραν και τον αγαπούσαν.
Νίκο, σ’ ευχαριστούμε για όσα εσύ έκανες, και να ξέρεις πως όλα αυτά μένουν ανεξίτηλα στη μνήμη όλων μας. Όσον αφορά για το ήθος σου, τις αρχές, τις αξίες και τα ιδανικά σου, αυτά που εσύ έδωσες στην οικογένειά σου, ήδη φαίνονται στο χαρακτήρα των παιδιών σου.
Κοιμήσου τώρα σεμνέ και αθόρυβε Νίκο, να ξαποστάσεις από το μεγάλο αγώνα της μάχης που έδωσες.
Καλό και ήσυχο ύπνο να έχεις!
*Ο Σπύρος Νεραϊδιώτης είναι: χοροδιδάσκαλος, λαογράφος, τηλεοπτικός παραγωγός
