Δέκα στρέμματα χωράφι
δύο βόδια, μια γελάδα
έξι πιάτα ‘πά στο ράφι
κι όλη η ψυχή Ελλάδα.

Στενωσιά μέσα στο σπίτι
φτώχεια μα και περηφάνια
νύχτα μ’ ανοιχτό φεγγίτη
για να βλέπεις τα ουράνια.

Ένας σκύλος, μία γάτα
πέντε κότες, δυο κοκόρια
τα παιχνίδια μες στη στράτα
και καθόλου στεναχώρια.

Να, τα παιδικά μου χρόνια
στη μικρή μου την Πατρίδα.
Αναμνήσεις – χελιδόνια
που στον ύπνο μου σας είδα.

Του Αποστόλη Δίκογλου,
από την ανέκδοτη συλλογή: Τραγούδια της ξενιτιάς και του πόνου.

Φωτογραφία: Άγιος Βασίλιος στους πρόποδες του Πάρνωνα, Χριστόυγεννα 2010