«Χωρίς αισθήματα και επιφανειακές σήμερα οι ανθρώπινες σχέσεις»

Μιλά στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΝΩΜΗ η συγγραφέας Λούλα Χατζηιωακειμίδου-Καλαϊτζόγλου με αφορμή το τελευταίο της βιβλίο, «ο τροχός της μοίρας».

Συνέντευξη στον Αποστόλη Ζώη.

«Οι ανθρώπινες σχέσεις σήμερα είναι επιφανειακές και χωρίς αισθήματα. Ο γρήγορος ρυθμός εξέλιξης και οι μεγάλες απαιτήσεις της σύγχρονης κοινωνίας έχουν αλλάξει τις αξίες και έχουν απομακρύνει τις καρδιές των ανθρώπων. Υπάρχει ανταγωνισμός σε όλα τα επίπεδα και όλα έχουν υποταχθεί στο κέρδος. Κάποτε τα σπίτια ήταν ανοιχτά, τα αγαθά λιγοστά μα ο ήχος του αυθόρμητου και αληθινού γέλιου ακουγόταν σε δρόμους, πλατείες κOTroxosTisMoirasEx_Layout 1αι αυλές. Τώρα τα πρόσωπα είναι σκυθρωπά, τα βλέμματα άλλοτε φοβισμένα και άλλοτε καχύποπτα. Δεν είμαστε ικανοποιημένοι παρά μόνο με το ιδανικό και έτσι καταλήγουμε μίζεροι. Το φιλότιμο και η φιλανθρωπία τείνουν να εξαφανιστούν, ειδικά από τις μεγαλουπόλεις».

Αυτά δηλώνει σήμερα στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΝΩΜΗ  η συγγραφέας Λούλα Χατζηιωακειμίδου-Καλαϊτζόγλου με αφορμή το τελευταίο της βιβλίο, «ο τροχός της μοίρας» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη. Η συγγραφέας γεννήθηκε στον Αλμυρό Μαγνησίας. Δημιουργική εκ φύσεως, σπούδασε διά αλληλογραφίας στιλιστική στη σχολή Βελουδάκη. Αφού έζησε αρκετά χρόνια στη Γερμανία, εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου ασχολήθηκε με τη δική της επιχείρηση. Η καθημερινή επικοινωνία με ανθρώπους και οι ιστορίες τους αποτέλεσαν την αφορμή για την ενασχόλησή της με τη συγγραφή μυθιστορημάτων και στίχων. Είναι παντρεμένη και μητέρα τριών κοριτσιών. Πλέον το μεγαλύτερο κομμάτι του χρόνου της το περνάει στον Καλαμώνα Δράμας, όπου συμμετέχει ενεργά στα δρώμενα της τοπικής κοινωνίας.

Πρέπει να ακούμε πάντα τους γονείς μας ή σε κάποια θέματα θα πρέπει να συμβουλευόμαστε και αυτό που θέλει ο εαυτός μας; Ειδικά στο θέμα ενός αρραβώνα και ενός γάμου όπως της Αιμιλίας;

Τους γονείς πρέπει να τους ακούμε πάντα. Η γνώμη τους είναι σε κάθε περίπτωση βαρύνουσας σημασίας και πρέπει να είναι σεβαστή διότι πρόκειται για δύο ανθρώπους με μεγαλύτερη εμπειρία και με τις καλύτερες προθέσεις. Αγαπούν τα παιδιά τους πραγματικά, ανιδιοτελώς και για πάντα.
Συμβαίνει πολλές φορές όμως οι γονείς να είναι προσκολλημένοι στα στερεότυπα της εποχής τους, να βλέπουν το παιδί τους σαν προέκταση του εαυτού τους και να επιδιώκουν στην εκπλήρωση των δικών τους επιθυμιών. Αυτό είναι λάθος. Ο ρόλος τους πρέπει να είναι καθαρά συμβουλευτικός και όχι παρεμβατικός. Ειδικά στο θέμα επιλογής συντρόφου/συζύγου όπως στην περίπτωση της Αιμιλίας. Η τυφλή εμπιστοσύνη και η αγάπη προς τους γονείς της, την έκαναν ένα άβουλο πλάσμα στα χέρια τους με τα αποτελέσματα που θα διαβάσετε στο βιβλίο μου.
Μετά την ενηλικίωση τα παιδιά, έχοντας ήδη σχηματίσει την προσωπικότητά τους, πρέπει να αναλαμβάνουν τα ηνία και να κατευθύνουν την ζωή τους εκεί που αυτά έχουν ονειρευτεί –ακόμα και ρισκάροντας ή δοκιμάζοντας τα όρια τους.

Υπάρχει ευτυχία χωρίς πραγματική αγάπη; Τι είναι για σας ευτυχία;

Η ευτυχία είναι υποκειμενική διότι ο καθένας μας την φαντάζεται διαφορετικά. Είναι ένα σύνολο από αισθήματα που αν θελήσουμε να περιγράψουμε δεν θα μας έφταναν οι σελίδες. Για μένα , η ευτυχία συνδέεται έμμεσα ή άμεσα με την αγάπη. Χωρίς αγάπη δεν μπορεί να υπάρξει ευτυχία. Ευτυχία είναι και τα όνειρα που πλάθουμε καθημερινά μέσα μας.
Τις περισσότερες φορές την συγχέουμε με την επιτυχία, τα χρήματα και την πολυτελή ζωή και έτσι είναι δύσκολο να την αναγνωρίσουμε και ενώ περνά από δίπλα μας, δεν μας αγγίζει. Η ευτυχία συνήθως κρύβεται πίσω από απλά πράγματα.
Φτάνουν μόνο δυο σταγόνες ευτυχίας για να μας αλλάξουν την ζωή, να γαληνέψουν τον φουρτουνιασμένο ωκεανό δυστυχίας, τον όποιο διασχίσουμε καθημερινά. Διαρκεί όμως πολύ λίγο και ξαναγυρίζουμε και πάλι στην αναζήτησή της, εφοδιασμένοι με ελπίδες και όνειρα.

Υπάρχει αγάπη χωρίς αλήθεια; Γιατί μερικές φορές η αλήθεια διώχνει την αγάπη; Είναι προτιμότερο να ζούμε την αγάπη παρά την αλήθεια;

Η αλήθεια νομίζω έχει να κάνει με την λογική ενώ η αγάπη είναι υπόθεση της καρδιάς. Εξαρτάται λοιπόν από τι θα επιλέξουμε. Με αυτή την έννοια μπορεί να υπάρξει αγάπη χωρίς αλήθεια. Άλλωστε κάποιες φορές δεν μας αρέσει να ζούμε μέσα σε μια αυταπάτη, σε ένα παραμύθι; Τα τρυφερά λόγια της αγάπης προσφέρουν πάντα μια αίσθηση γαλήνης και ας είναι ψεύτικα. Ξυπνούν στο κορμί μας τόσες αισθήσεις και το μετατρέπουν σε μια πολύβουη κυψέλη ζωής, όπου εκτελούνται όλα τα νούμερα ενός φαντασμαγορικού τσίρκου. Πολλές φορές συνειδητά αδιαφορούμε για την αλήθεια και απολαμβάνουμε όλα όσα η αγάπη και ο έρωτας μπορούν να μας προσφέρουν.

Πώς βλέπετε σήμερα τις ανθρώπινες σχέσεις; Έχουν υποταχθεί στις ορέξεις του σύγχρονου υπερκαταναλωτικού τρόπου ζωής, όπου πάνω από όλα βρίσκεται το κέρδος; Τι έχετε να πείτε σε σχέση με άλλες εποχές;

Οι ανθρώπινες σχέσεις σήμερα είναι επιφανειακές και χωρίς αισθήματα. Ο γρήγορος ρυθμός εξέλιξης και οι μεγάλες απαιτήσεις της σύγχρονης κοινωνίας έχουν αλλάξει τις αξίες και έχουν απομακρύνει τις καρδιές των ανθρώπων. Υπάρχει ανταγωνισμός σε όλα τα επίπεδα και όλα έχουν υποταχθεί στο κέρδος.
Κάποτε τα σπίτια ήταν ανοιχτά, τα αγαθά λιγοστά μα ο ήχος του αυθόρμητου και αληθινού γέλιου ακουγόταν σε δρόμους, πλατείες και αυλές. Τώρα τα πρόσωπα είναι σκυθρωπά, τα βλέμματα άλλοτε φοβισμένα και άλλοτε καχύποπτα. Δεν είμαστε ικανοποιημένοι παρά μόνο με το ιδανικό και έτσι καταλήγουμε μίζεροι. Το φιλότιμο και η φιλανθρωπία τείνουν να εξαφανιστούν, ειδικά από τις μεγαλουπόλεις.

Ποιες συμβουλές θα δίνατε στους νέους ανθρώπους;

Οι συμβουλές μου που θα έδινα, είναι οι εξής: Να προσπαθούν να βρίσκουν πάντα την θετική πλευρά σε όλα όσα τους συμβαίνουν. Να χτίζουν τις άμυνες τους αλλά όχι θεόρατους τοίχους που οδηγούν στην μοναξιά. Να ονειροπολούν. Η ζωή απαιτεί διαρκή προσπάθεια και ισχυρή θέληση. Πρέπει να είναι δυνατοί, να μην το βάζουν κάτω στην πρώτη δυσκολία. Να μην φοβούνται να ζήσουν. Να θυμούνται ότι η αποτυχία μας προσφέρει πολυτιμότερα μαθήματα από την επιτυχία.