Μιλά σήμερα η Βικτόρια Χίσλοπ στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη η συγγραφέας του πετυχημένου μυθιστορήματος «το νησί». Η βικτόρια Χίσλοπ, είναι δημοσιογράφος και συνεργάζεται με τις εφημερίδες Sunday Telegraph και Daily Telegraph, όπως και με το περιοδικό Woman & Home. Ζει στο Κεντ της Αγγλίας μαζί με το σύζυγό της και τα δυο παιδιά της. Της απονεμήθηκε το βρετανικό βραβείο του Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα για το 2007. “Το νησί” κυριάρχησε για 24 εβδομάδες στο βρετανικό τοπ 10, με τις πωλήσεις του να ξεπερνούν τα 850.000 αντίτυπα. Τα δικαιώματα του βιβλίου πουλήθηκαν σε 17 χώρες
Συνέντευξη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη.
–ΓΙΑΤΙ ΓΡΑΨΑΤΕ ΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΟ ΝΗΣΙ;
Επισκέφτηκα τη Σπιναλόγκα κατά τη διάρκεια των διακοπών μου κι αμέσως με μάγεψε. Έχει μια πολύ δυναμική ατμόσφαιρα, αλλά αυτό που με εξέπληξε ήταν ότι η ατμόσφαιρα αυτή δεν ήταν καταπιεστική ούτε δυστυχής, αλλά πολύ θετική. Γνωρίζοντας ότι εκατοντάδες άνθρωποι είχαν πεθάνει εκεί από λέπρα, μου ήρθε η έμπνευση να φανταστώ πώς ήταν κάποτε η ζωή στο νησί. Χρησιμοποίησα ως πηγή έμπνευσης αυτά που είδα -τα κουρέλια μιας κουρτίνας που κρεμόταν ακόμη σε κάποιο παράθυρο, λίγα ράφια που είχαν απομείνει στα σπίτια, τις γλάστρες με τα γεράνια- και τις υποδομές του νησιού – το νοσοκομείο, τις εκκλησίες, τον φούρνο… Όλα αυτά τα πράγματα μου επέτρεψαν να διαμορφώσω τη φανταστική μου κοινότητα.
–Η ΑΛΕΞΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΗΣ. ΠΟΣΟ ΕΠΩΔΥΝΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΚΑΛΙΖΕΙΣ ΤΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΣΟΥ;
Νομίζω ότι μπορεί να είναι επώδυνο, αλλά πιστεύω επίσης ότι το να γνωρίζεις κάτι σχετικά με το παρελθόν της οικογένειάς σου, τις «ρίζες» σου, σε βοηθά να εξηγήσεις στον εαυτό σου ποιος είσαι – και ίσως γιατί αντιδράς σε διάφορα πράγματα με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Προφανώς αυτά τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά για τον καθένα. Πιστεύω ότι οι οικογένειες παλιότερα είχαν περισσότερα μυστικά -ταμπού, για παράδειγμα- απέναντι στα οποία σήμερα θα ήταν περισσότερο ανοικτές.
–ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΣΑΣ ΒΙΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΗ ΖΗΛΕΙΑ. ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΠΙΝΑΛΟΓΚΑ ΑΝΑΠΤΥΧΘΗΚΑΝ ΤΕΤΟΙΕΣ ΑΜΦΙΔΡΟΜΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ;
Στη δική μου φανταστική εκδοχή της Σπιναλόγκα, οι άνθρωποι που ζούσαν εκεί ήταν ακριβώς όπως όλοι μας – ήταν απλώς φυλακισμένοι εκεί από την ασθένεια. Αλλά ναι, οπωσδήποτε βίωναν αυτά τα πράγματα. Οι άνθρωποι παντρεύονταν στη Σπιναλόγκα – και ίσως οι καταστάσεις δεν εξελίσονταν πάντοτε ομαλά. Πάντως είμαι σίγουρη ότι είχαν την εμπειρία όλων των αντίστοιχων συναισθημάτων.
–Ό,ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΤΟ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ. ΜΠΟΡΕΙ ΟΜΩΣ ΕΤΣΙ ΝΑ ΠΡΟΟΔΕΥΣΕΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ;
Θα έπρεπε να προοδεύουμε αλλά δεν είμαι σίγουρη ότι το κάνουμε πάντα. Υπάρχει πάντοτε μια περιθωριοποιημένη ομάδα – είτε είναι μετανάστες, άνθρωποι με διαφορετικό χρώμα δέρματος, ανάπηροι άνθρωποι. Νομίζω ότι η κοινωνία αρέσκεται στο να θέτει μια ομάδα στο περιθώριο. Ίσως αυτό κάνει μερικούς ανθρώπους να νιώθουν δυνατοί, όταν υπάρχει ένα πιο αδύναμο άτομο.
–ΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΟΣ ΥΠΟΝΟΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΚΑΙ ΤΡΑΓΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ, ΕΝ ΤΟΥΤΟΙΣ Η ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΦΕΡΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΑΓΕ ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ;
Ναι, οπωσδήποτε. Νομίζω ότι η ιστορία είναι αισιόδοξη – είναι μια ιστορία επιβίωσης, και μάλιστα σε τρομερές αντιξοότητες. Κι ακόμη, κάποιοι από τους χαρακτήρες αναπτύσσονται και ακμάζουν όταν έρχονται αντιμέτωποι με δύσκολες καταστάσεις.
–Η ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΕΓΙΝΕ ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΑΠΟΔΟΧΗ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΗΛΕΘΕΑΤΕΣ. ΕΣΕΙΣ ΕΙΣΑΣΤΕ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΗ;
Ναι, πάρα πολύ. Είναι μια εξαιρετική παραγωγή από όλες τις απόψεις – ηθοποιία, σκηνοθεσία, κινηματογραφία, μουσική, κοστούμια, μακιγιάζ και ειδικά εφέ. Είναι καταπληκτική και δείχνει το τεράστιο απόθεμα ταλέντου που υπάρχει στην Ελλάδα. Η παραγωγή αποδίδει με αληθινό τρόπο το πνεύμα του βιβλίου και οτιδήποτε έχουμε προσθέσει βασίζεται σε κάτι που έχει ερευνηθεί και αποτελούσε πραγματικότητα στην «πραγματική» Σπιναλόγκα – όπως η παρουσία των φρουρών στο νησί.
–ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΥΠΟ ΠΩΣ ΤΟ ΧΟΛΥΓΟΥΝΤ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΑΙΝΙΑ. ΘΑ ΘΕΛΑΜΑ ΝΑ ΜΑΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΕΤΕ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΝΕΟ.
Έχει εκδηλωθεί πολύ μεγάλο ενδιαφέρον από τις Η.Π.Α. – μόλις την περασμένη εβδομάδα με προσέγγισαν ξανά. Ωστόσο, απέρριψα μια μεγάλη προσφορά από έναν παραγωγό γιατί δεν ήμουν σίγουρη ότι θα ασχολούνταν με ευαισθησία με το θέμα – κι αυτό για μένα ήταν πολύ σημαντικό, δηλαδή η ιστορία της λέπρας να μην αντιμετωπιστεί σαν ένα είδος ταινίας τρόμου.
–ΜΕ ΤΗΝ ΓΡΑΦΗ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΕΥΣΑΤΕ ΑΠΟ ΤΗ ΣΠΙΝΑΛΟΓΚΑ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ (Ο ΓΥΡΙΣΜΟΣ, ΔΙΟΠΤΡΑ). ΓΙΑΤΙ ΓΥΡΙΣΑΤΕ ΠΑΛΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;
Απλώς, αγαπώ αυτή τη χώρα. Αισθάνομαι απέραντη ευχαρίστηση όταν βρίσκομαι εδώ και την ανακαλύπτω (είναι ένας περίπλοκος τόπος – έτσι υπάρχει πάντα κάτι καινούργιο κι εκπληκτικό να ανακαλύψεις). Έχω περάσει περισσότερη από τη μισή φετινή χρονιά εδώ, δουλεύοντας με τον σκηνοθέτη της σειράς Το Νησί, τον Θοδωρή Παπαδουλάκη, και στη διάρκεια της παραμονής μου εδώ έχω εμπνευστεί από τόσα πολλά πράγματα στη χώρα σας. Φαίνεται πολύ φυσικό το να γράφω ένα ακόμη μυθιστόρημα που εξελίσσεται εδώ – αν και είναι στα βόρεια της Ελλάδας κι όχι στο μακρινό νότο!
–ΠΩΣ ΝΙΩΘΕΤΕ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΑΓΚΑΛΙΑΣΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΟ ΝΗΣΙ;
Είμαι προφανώς κατενθουσιασμένη. Ένιωσα έκπληξη όταν για πρώτη φορά με πλησίασε ένας Έλληνας εκδότης για να αγοράσει τα δικαιώματα έκδοσης του βιβλίου. Δεν μου είχε περάσει ποτέ από το μυαλό όταν το έγραφα ότι κάποτε θα το διάβαζε ένας Έλληνας – και σίγουρα όχι ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ! Έτσι έχω μείνει κατάπληκτη από την ανταπόκριση. Είναι μια συναισθηματική ιστορία και φαίνεται ότι αγγίζει τις καρδιές των ανθρώπων. Έχω παρατηρήσει ότι οι Έλληνες δεν φοβούνται καθόλου το συναίσθημα, κι ίσως έτσι εξηγείται γιατί νιώθουν κοντά στην ιστορία αυτή. Βέβαια, υπάρχουν επίσης τραγικά στοιχεία – κι εξάλλου, εσείς οι ίδιοι ανακαλύψατε την όλη έννοια της τραγικής ιστορίας.
Ευχαριστίες στον καθηγητή ΤΕΙ Ηγουμενίτσας κ. Περικλή Τάγκα για τη βοήθεια στη μετάφραση.
