Ο ελληνισμός του εξωτερικού μπορεί να αποτελέσει την αιχμή
του δόρατος στην βελτίωση της εικόνα της ελληνικής γαστρονομίας
–
Μιλά στην ΕΛΛΛΗΝΙΚΗ ΓΝΩΜΗ ο Χαρίλαος Καλπίδης συγγραφέας βιβλίων για την σύνδεση της γαστρονομίας και του τουρισμού.
–
Συνέντευξη στον Αποστόλη Ζώη
–
Ο Χαρίλαος Καλπίδης μεγάλωσε στο Βανκούβερ του Καναδά και στη Λάρισα. Σπούδασε οικονομικά και διοίκηση, 
σε μεταπτυχιακό επίπεδο, στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το ενδιαφέρον του για την γαστρονομία, τον οδήγησε, το 2003, στη σχολή Chefd’Ouvre όπου εισήχθη στα μυστικά της επαγγελματικής κουζίνας. Εργάσθηκε στον ιδιωτικό τομέα, στον τραπεζικό χώρο και ως επιστημονικός συνεργάτης. Από το 2005 μέχρι σήμερα, υπηρετεί στο Υπουργείο Τουρισμού. Τα τελευταία χρόνια παρακολουθεί τις εξελίξεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, για την σύνδεση της γαστρονομίας και του τουρισμού. Έχει πρόσφατα εκδώσει δυο έργα: α. «Γαστρονομικός Τουρισμός-Μια συνολική θεώρηση στη σύνδεση γαστρονομίας και τουρισμού» και β. «Πρόταση ολοκληρωμένης σύνδεσης γαστρονομίας και τουρισμού. Σήμερα μιλάει στην ΕΛΗΝΙΚΗ ΓΝΩΜΗ, όπου ανάμεσα σε άλλα τονίζει:
“Η Θεσσαλία, και ειδικά η Λάρισα που την θεωρώ ιδιαίτερη πατρίδα μου, διαθέτει όλα τα βασικά στοιχεία για να αξιοποιήσει αυτή την τάση αναζήτησης εμπειριών, με επίκεντρο την γαστρονομία, από ξένους και έλληνες ταξιδιώτες. Η πλούσια μαγειρική παράδοση, τα τοπικά προϊόντα και οι φιλόξενοι άνθρωποι, είναι η βάση. Η παρέα στα τσιπουράδικα, το κεφαλοτύρι Λιβαδίου, το ούζο Τυρνάβου, τα κρασιά της Ραψάνης και τόσα άλλα, είναι χαραγμένα στη μνήμη μου. Φυσικά όλα τα παραπάνω θα πρέπει να ενταχθούν σε ένα συνολικό σχέδιο που θα τα αναπτύξει και θα τα προβάλλει κατάλληλα. Προσπάθειες έχουν υλοποιηθεί, όμως μάλλον δεν έχουν αποφέρει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα και επομένως υπάρχουν σημαντικά περιθώρια βελτίωσης.».
Έχουν κατανοήσει οι τουριστικοί φορείς και επιχειρήσεις στην Ελλάδα τη γαστρονομική διάσταση της τουριστικής κίνησης, πόσο καθοριστική είναι για τη διαμόρφωση του τουριστικού προϊόντος;
Θεωρώ ότι τα τελευταία χρόνια, λόγω των διεθνών τάσεων αλλά και των δύσκολων εσωτερικών συνθηκών, τόσο οι φορείς του τουρισμού όσο και οι επιχειρήσεις έχουν συνειδητοποιήσει την σημασία της γαστρονομίας, κυρίως ως μέσο διαφοροποίησης, για την ανάπτυξη του κλάδου ή της επιχείρησης. Σε αυτή την κατεύθυνση έχουν υπάρξει αρκετές αξιόλογες προσπάθειες. Αξίζει να αναφερθούν παραδείγματα όπως: η δράση των Γραφείων Εξωτερικού του ΕΟΤ, το “Ελληνικό Πρωινό” του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου, το “Κέρασμα” του ΟΠΕ, το “SYMPOSIO“ του ομίλου ALDEMAR, το SANIGOURMETFESTIVAL, οι ενέργειες της Λέσχης Αρχιμαγείρων (Chef‘sClub) κά. 
Η γαστρονομική προσφορά είναι ιδιαίτερα σημαντική και αυτό το στηρίζουν αρκετές έρευνες. Στο ερώτημα τι θεωρούν ως το πιο σημαντικό, είτε για να επιλέξουν έναν προορισμό, είτε ως βασικό στοιχείο για την ικανοποίηση τους, οι ταξιδιώτες απαντούν ότι το φαγητό/ποτό/γαστρονομία είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες.
–
Μπορείτε να μας πείτε στο βιβλίο σας ποια προσπάθεια γίνεται για την ανανάδειξη των βασικότερων πτυχών για αυτόν που ονομάζομαι «γαστρονομικό τουρισμό»; Τι περιλαμβάνουν τα τέσσερα μέρη;
Θα ήθελα να σας αναφέρω ότι έχουν κυκλοφορήσει ταυτόχρονα δύο έργα μου. Το ένα είναι ο “Γαστρονομικός Τουρισμός” που είναι μια συνολική θεώρηση στην θεωρία και στις πρακτικές για τον γαστρονομικό τουρισμό είτε ως ειδική μορφή του τουρισμού είτε ως συνολική γαστρονομική προσφορά. σε αυτό τα τέσσερα μέρη περιλαμβάνουν την θεωρία ( ορισμοί, κοινωνιολογική προσέγγιση), θέματα ανάπτυξης, πολιτιστική διάσταση, διεθνείς πρωτοβουλίες, βιωσιμότητα και τέλος την εξέλιξη της ελληνικής κουζίνας καθώς και τις δράσεις προσώπων και φορέων στην Ελλάδα. Το δεύτερο έργο, με τίτλο “Πρόταση για την ολοκληρωμένη σύνδεση γαστρονομίας και τουρισμού” παρουσιάζει τις βασικές πτυχές για την ανάπτυξη του γαστρονομικού τουρισμού (όραμα, σκοπός, ειδικοί και γενικοί στόχοι, άξονες κλπ.) και ένα Σχέδιο Δράσης. Αυτό που θεωρώ όμως ως πιο σημαντικό, είναι ότι αποτελεί κυρίως μία βάση διαλόγου για την προώθηση της δημόσιας συζήτησης στο ζήτημα της αξιοποίησης της γαστρονομίας στο πλαίσιο του τουρισμού.
Ποιος είναι ο βασικός σκοπός του βιβλίου και σε ποιους κυρίως απευθύνεται;
Ο σκοπός του βιβλίου είναι να συμβάλλει στην διάδοση της θεωρητικής γνώσης αλλά και των διεθνών πρακτικών εφαρμογών για το συγκεκριμένο θεματικό πεδίο, καθώς θεωρώ ότι υπήρχε έλλειμμα στην σχετική ελληνική βιβλιογραφία. Το βιβλίο απευθύνεται σε σπουδαστές και φοιτητέςαλλά και σε επαγγελματίες του χώρου που προσεγγίζουν για πρώτη φορά και ενδιαφέρονται να ασχοληθούν σε πεδία που άπτονται του γαστρονομικού τουρισμού.
Η Θεσσαλία, σε όλη αυτή την προοπτική του γαστρονομικού τουρισμού πού εντάσσεται; Έχουν καταβληθεί προσπάθειες;
Η Θεσσαλία, και ειδικά η Λάρισα που την θεωρώ ιδιαίτερη πατρίδα μου, διαθέτει όλα τα βασικά στοιχεία για να αξιοποιήσει αυτή την τάση αναζήτησης εμπειριών, με επίκεντρο την γαστρονομία, από ξένους και έλληνες ταξιδιώτες. Η πλούσια μαγειρική παράδοση, τα τοπικά προϊόντα και οι φιλόξενοι άνθρωποι, είναι η βάση. Η παρέα στα τσιπουράδικα, το κεφαλοτύρι Λιβαδίου, το ούζο Τυρνάβου, τα κρασιά της Ραψάνης και τόσα άλλα, είναι χαραγμένα στη μνήμη μου. Φυσικά όλα τα παραπάνω θα πρέπει να ενταχθούν σε ένα συνολικό σχέδιο που θα τα αναπτύξει και θα τα προβάλλει κατάλληλα. Προσπάθειες έχουν υλοποιηθεί, όμως μάλλον δεν έχουν αποφέρει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα και επομένως υπάρχουν σημαντικά περιθώρια βελτίωσης.
Εκτιμάτε ότι η χώρα μας αν επενδύσει περισσότερο σε αυτή τη μορφή τουρισμού θα έχει περισσότερα οφέλη; Τι θα πρέπει ωστόσο να προσέξει ή να δώσει μεγαλύτερη βαρύτητα;
Θεωρώ ότι η Ελλάδα θα κερδίσει πολλαπλά από την ενίσχυση του γαστρονομικού τουρισμού, αφού διαθέτει συγκριτικά πλεονεκτήματα: πλούσια τοπική παράδοση, ποιοτικά προϊόντα, σύγχρονη μαγειρική δημιουργία και παράλληλα είναι ένας διεθνής τουριστικός προορισμός. Είναι κρίσιμο να γίνει αντιληπτό το γεγονός ότι, η γαστρονομική προσφορά εκτείνεται οριζόντια και αφορά την σύνδεση του πρωτογενούς (αγροτικά προϊόντα), δευτερογενούς (προϊόντα μεταποίησης) και τριτογενούς (μονάδες εστίασης, τουρισμός) τομέα. Είναι επίσης σημαντικό να τονιστεί ότι πέρα από την οικονομική διάσταση, θα πρέπει να αναδείξουμε και τις άλλες πλευρές της γαστρονομίας, όπως του πολιτισμού, της λαογραφίας, της εκπαίδευσης, της βιοποικιλότητας, της υγιεινής διατροφής. Επειδή όμως υπήρξα και έλληνας της διασποράς θα ήθελα να σημειώσω και μια ακόμη διάσταση. Ο ελληνισμός του εξωτερικού με τις κοινότητες και τα πολυάριθμα εστιατόρια, με την κατάλληλη μεθόδευση, μπορεί να αποτελέσει την αιχμή του δόρατος στην προσπάθεια ενίσχυσης της εξωστρέφειας και της βελτίωσης της εικόνας της ελληνικής γαστρονομίας στο εξωτερικό.
