Ο Κωνσταντίνος Βήτα μιλάει στον συγγραφέα Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη.
Ο Κωνσταντίνος Βήτα είναι μουσικός. Έφτιαξε το συγκρότημα στέρεο νόβα τη δεκαετία του 90, συνθέτει μουσική για τον κινηματογράφο και το θέατρο όπως και δικά του μουσικά άλμπουμ. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Είναι συγγραφέας του βιβλίου, «Θα διασχίσεις ένα πρωινό τον κόσμο», εκδόσεις Οξύ.
-Μιλήστε μας για το βιβλίο σας «Θα διασχίσεις ένα πρωινό τον κόσμο», εκδόσεις Οξύ
Κατά καιρούς οι εκδοτικοί οίκοι, μου ζητούσαν να εκδώσω τα τραγούδια σε βιβλίο αλλά πάντα υπήρχαν άλλες προτεραιότητες και όλο δίναμε αναβολή.Ένας λόγος ακόμα είναι ότι δεν υπάρχει αυτή την στιγμή η επίσημη δισκογραφία των στέρεο νόβα σαν φυσικό προιόν στο εμπόριο και σκέφτηκα πως θα ήταν ωραίο να υπάρχουν τουλάχιστον οι στίχοι των τραγουδιών. Πιστεύω πως όλα γίνονται την κατάλληλη ώρα. Δεν γράφτηκαν για να γίνουν βιβλίο, είναι τραγούδια που έρχονται από ένα μουσικό κόσμο, όμως όλα μαζί μέσα στο χρόνο σχηματίζουν ένα κάδρο από χιλιάδες πράγματα. Μοιάζει σαν μια μεγάλη φωτογραφία ανθρώπων, ένα βιβλίο που στεγάζει μια έκθεση χρωμάτων και στιγμών. Το τώρα μετά από λίγα λεπτά γίνεται πάντα παρελθόν. Δεν ξέρω τι είναι χρόνος. Μάλλον μπορεί να είναι μία αλλοίωση που κατά ένα περίεργο τρόπο οδηγεί στην ανασύσταση της ιστορίας, ίσως σε ένα βαθύτερο επαναπροσδιορισμό.
-«Θα διασχίσεις ένα πρωινό τον κόσμο και θα ναι πιο όμορφα από ένα όνειρο…». Ποιο είναι πιο σημαντικό στον άνθρωπο το ταξίδι ή το όνειρο;
Κοιτάξτε, πολύ απλά θα σας πω πως δεν με γοητεύουν ιδιαίτερα τα όνειρα. Τα όνειρα νομίζω πως δεν έχουν νόημα από την στιγμή που ο άνθρωπος πολλές φορές δείχνει πως δεν μπορεί να τα καταφέρει με την ίδια την καθημερινότητα. Το όνειρο έρχεται τότε σαν να θέλει να μας βγάλει από τον συνειδητό κόσμο και να μας παέι για λίγο κάπου αλλού. Προτιμώ την πραγματικότητα όσο σκληρή και επίπεδη είναι. Προτιμώ να έρχομαι σε σύγκρουση με τα λάθη μου και να προσπαθώ να τα διορθώσω, να γίνω καλύτερος. Τα όνειρα τα αφήνω για τον ύπνο. Όσο για το ταξίδι κάποιες φορές χρειάζεται και αυτό. Η φράση που αναφέρεται στην ερώτηση, θα διασχίσεις ένα πρωινό τον κόσμο, σημαίνει κατά κάποιο τρόπο, θα περπατήσεις μέσα από τις επιλογές που θα πάρεις στην ζωή σου, όλα συμβαίνουν μέσα από τον προσωπικό μας αγώνα.
-«Κάποια μέρα θα καταλάβεις πως όταν ο κόσμος μένει ίδιος πρέπει εσύ να αλλάζεις…». Ποια είναι τα στοιχεία που θα μας βοηθήσουν για να αλλάξουμε;
Πιστεύω πως οι αλλαγές ξεκινούν πάντα από μέσα μας. Είναι δύσκολο να αλλάξουν τα πράγματα γύρω μας αν δεν αποφασίσουμε να αλλάξουμε τους εαυτούς μας και να γίνουμε καλύτεροι για μας πρώτα ώστε να μπορούμε να είμαστε και καλύτεροι για τον διπλανό μας. Όλα εξαρτώνται από τις επιλογές και τις αποφάσεις που παίρνουμε στην ζωή. Ο άνθρωπος είναι μόνο οι επιλογές του. Αν κοιτάξουμε μέσα μας και ρωτήσουμε τον εαυτό μας κατάματα χωρίς να τον φοβόμαστε θα δούμε τι λάθη κάναμε ή τι ήταν σωστό στη πορεία μας. Η μόνη δύναμη που έχει ο άνθρωπος είναι η δύναμη της ψυχής του, κατά πόσο κινείται μέσα από συνείδηση και όχι από παρορμητισμό.
-«Μένει μόνο να περάσουμε τα σύνορα με οποιονδήποτε τρόπο κι θα αγαπήσεις μαζί μου τον ανοιχτό ουρανό γιατί η γη είναι πιο όμορφη από μας». Η αγάπη για τη φύση και για τον άνθρωπο πως μπορεί να μας προστατέψει από τις καθημερινές ανασφάλειες;
Όταν ένα παιδί σιγά σιγά μαθαίνει να σέβεται τον εαυτό του, θα δείξει στη πορεία και σεβασμό για το περιβάλλον του. Ο άνθρωπος μπορεί να εκπαιδευτεί, έχει ψυχή, νοημοσύνη και αυτή είναι η διαφορά του από το ζώο. Ολα είναι θέμα παιδείας, εξαρτάται με τι τροφοδοτείς τον εαυτό σου, αν του δίνεις αγάπη θα νοιώθει την αγάπη, αν του δίνεις μίσος θα νοιώθει μόνο μίσος. Η ομορφιά της γής και του ανθρώπου είναι η υπέρτατη μορφή του Θεού, του Σύμπαντος. Οφείλουμε να το καταλάβουμε, αυτοί που δεν μπορούν να το καταλάβουν απλά δημιουργούν πολέμους σε κάθε επίπεδο.
-Υπάρχουν κοινά σύνορα ανάμεσα στην ποίηση και την στιχουργική;
Νομίζω και τα δύο έχουν σαν βάση τον λόγο, άρα νομίζω πως δεν έχουν σύνορα μεταξύ τους. Υπάρχουν άπειρα παραδείγματα τραγουδιών που είναι ποίηση. Είναι και μια ανάγκη της εποχής, σήμερα πολλοί τραγουδοποιοι τραγουδούν τα ποιήματα τους, από την εποχή του Bob Dylan μέχρι και σήμερα υπάρχουν άπειρα παραδείγματα.
-Η δημιουργία του συγκροτήματος stereo nova έφερε μια μικρή επανάσταση στο ήχο της μουσικής. Για αυτό αγκαλιάστηκε και από τη νεολαία;
Δεν ξέρω αν ήταν επαναστατικό όλο αυτό που ήταν οι στέρεο νόβα. Μπορώ να πώ σίγουρα ότι όλα αυτά που κάναμε ήρθαν μέσα από την αγάπη μας για την ηλεκτρονική μουσική και σίγουρα ήταν μια ανάγκη εσωτερική. Νομίζω πως η νεολαία κατάλαβε πως αυτό ήταν κάτι πολύ αγνό. Ήρθε, έκανε τον κύκλο του και έσβησε σαν αστεράκι. Δεν συνέβη τίποτε άλλο.
-Υπάρχει ένας άτυπος νόμος που λέει ότι τα συγκροτήματα αφού κλείσουν τον κύκλο τους πρέπει να διαλυθούν για να διατηρήσουν τη φήμη τους. Έτσι συνέβη και με τους stereo nova;
Δεν γνωρίζω τι γίνεται με τα άλλα συγκροτήματα, εμείς διαλυθήκαμε τη στιγμή που συνειδητοποιήσαμε πως δεν μπορούμε να προσφέρουμε τίποτε άλλο κάτω από την στέγη των στέρεο νόβα. Για να μην κοροιδεύουμε τους εαυτούς μας, τελειώσαμε και ο καθένας τράβηξε την πορεία του. Δεν συνέβη κάτι άλλο από αυτό. Δεν είχαμε την φήμη τότε, ενός μεγάλου γκρούπ. Αρέσαμε περισσότερο σε μια κολλεκτίβα ανθρώπων που τους άρεσε η ηλεκτρονική μουσική. Στην πορεία μας ανακάλυπταν και όλο αυτό άρχισε να παίρνει μια άλλη διάσταση.
-Μετά τους stereo nova ακολουθήσατε μια μοναχική πορεία. Είσαστε ευχαριστημένος από την πορεία που έχετε κάνει;
Νομίζω πως προσπάθησα μέσα στα χρόνια και ακόμα προσπαθώ, όπως όλοι γύρω μας. Προσπαθώ η πορεία μου να αντικατοπτρίζει και αυτό που είμαι και στην καθημερινότητα, όσο μπορεί, γιατί μέσα από την μουσική φιλτράρεται και μεταμορφώνεται σε τέχνη. Προσπαθω να βλέπω τα πράγματα απλά και αυτό με βοηθάει, προσπαθώ να ζω την καθημερινότητα όπως όλοι δίπλα μου και μέσα από αυτά που συμβαίνουν να εντοπίζω που βρίσκονται τα κλειδιά που ελευθερώνουν την ψυχή μου.
