1933-1945: Πως ο Αδόλφος Χίτλερ προσπάθησε να μεταλλάξει τα Χριστούγεννα και την εορτή του Αϊ-Βασίλη σε εκδηλώσεις και φιέστες ναζιστικής προπαγάνδας

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Επιμέλεια: Ευθύμιος Χατζηϊωάννου.

Η μετατροπή της μεγάλης Χριστιανικής εορτής των Χριστουγέννων σε μια εορτή με ναζιστικές σκοπιμότητες, ήταν ένας από τους πρώτους στόχους των Ναζί, όταν ανέλαβαν την εξουσία, το 1933, ενώ από την προπαγάνδα τους δεν γλύτωσε, βέβαια, ούτε ο Άγιος Βασίλης!
Τον Δεκέμβριο του 1941, ο Αδόλφος Χίτλερ οργάνωσε ένα πλούσιο χριστουγεννιάτικο πάρτι, για τα κορυφαία στελέχη του ναζιστικού κόμματος, κατά το οποίο συγκεντρώθηκαν όλοι σχεδόν οι προσκείμενοι σε αυτόν Γερμανοί πολιτικοί και στρατηγοί μπροστά σε ένα τεράστιο Χριστουγεννιάτικο δέντρο, για να εορτάσουν και να ανταλλάξουν δώρα, υπό την παρουσία εκατοντάδων δοκίμων των SS, με τις χαρακτηριστικές ψηλές τους μπότες.OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Σε φωτογραφίες από την εκδήλωση αυτή, που διασώθηκαν από τον προσωπικό φωτογράφο του Φύρερ, ο Χίτλερ μοιάζει λίγο κατηφής και προβληματισμένος, προφανώς επειδή παρίστατο σε τέτοια εκδήλωση. Αρκεί να σκεφτεί κανείς, πόσο αταίριαστη και ακατάλληλη θα ήταν για τον ίδιο, που ήταν επικεφαλής μιας αντισημιτικής γενοκτονίας και μιας φιλοπόλεμης δικτατορίας, η εορτή των Χριστουγέννων, που την θεωρούσε ως εορτή για την γέννηση ενός Εβραίου!
Ωστόσο, παρά την έκφρασή του, ο Χίτλερ εμφανίζεται σε αυτές τις εικόνες ως κατακτητής, όχι μόνον της ηπειρωτικής Ευρώπης, αλλά και των Χριστουγέννων –μιας γιορτής, την οποία κατάφερε μέσα σε μόλις έξι χρόνια, να μετατρέψει σε ένα ισχυρό εργαλείο προπαγάνδας.

Ειρήνη στην Γερμανία και όχι σε όλο τον Κόσμο!

Ο γερμανικός πληθυσμός ήταν την εποχή εκείνη σχεδόν αποκλειστικά Χριστιανικός, συνεπώς, όπως και τώρα, τα Χριστούγεννα ήταν τότε η πιό δημοφιλής εορτή για τους κατοίκους της Γερμανίας.
Δεδομένου, ότι πολλά Χριστουγεννιάτικα έθιμα στην Δΰση, όπως, άλλωστε, και το σύγχρονο Χριστουγεννιάτικο δέντρο, έχουν τις ρίζες τους στην Γερμανία, τα Χριστούγεννα ήταν, ως εορτή, πολύ σημαντικά για τους Γερμανούς, γεγονός που δημιουργούσε τεράστιες δυσκολίες στο να καταφέρουν να τα «ξεφορτωθούν» οι Ναζί, παρά το ότι αντιπροσώπευαν ότι απεχθανόταν περισσότερο ο Χίτλερ, δηλαδή την Χριστιανική ηθική της ειρήνης στην Γη. Έτσι, λοιπόν, εφόσον δεν μπορούσε να απαλλαγεί εντελώς από αυτά, προσπάθησε να τα μεταλλάξει και να τα κάνει δικά του!
Σε ένα κείμενο ναζιστικής προπαγάνδας του 1937, με τίτλο «Νέες Έννοιες για τα Έθιμα, που κληρονομήσαμε», περιγράφονται μέχρι και οι ψυχικές ασκήσεις αεροβικής, που έπρεπε να επιβάλουν οι Ναζί, για να αλλάξουν την πραγματική Χριστιανική έννοια των Χριστουγέννων και να τα μετατρέψουν σε μια άλλου τύπου γιορτή, που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν και να εκμεταλλευτούν για την προώθηση της ιδεολογίας και της προπαγάνδας τους.
Τα Χριστούγεννα θεωρούνταν παραδοσιακά ως εορτή, αφιερωμένη στην ειρήνη για όλη την ανθρωπότητα, μια ερμηνεία, η οποία έπρεπε να απορριφθεί, με βάση το κείμενο αυτό. Άλλωστε, είναι παράδοξο, από την μια πλευρά να εύχεσαι ειρήνη σε όλο τον κόσμο και από την άλλη να προκαλείς έναν παγκόσμιο πόλεμο και να στοιβάζεις εκατομμύρια ανθρώπους σε θαλάμους αερίων.
Έτσι, ο συγγραφέας του κειμένου επεσήμανε, πως οι Γερμανοί θα έπρεπε να εύχονται τα Χριστούγεννα να υπάρχει ειρήνη στην Γερμανία και όχι σε όλο τον κόσμο. «Μια ειρήνη, που θα μπορούσε πιθανώς να επιτευχθεί, μόνο με την απαλλαγή από τους εχθρούς του κράτους, όπως οι Εβραίοι, οι Τσιγγάνοι, οι κομμουνιστές, και οι ομοφυλόφιλοι».

Η «Άγρια Νύχτα» του «Σωτήρα Φύρερ» και ο Οντίν σε ρόλο Αη Βασίλη!

Όμως, η προπαγάνδα δεν σταματούσε εδώ. Ο Χίτλερ προσπάθησε, με κάθε τρόπο, να «βγάλει» τον Χριστό από τα Χριστούγεννα, που ονομάζονται στα γερμανικά «Weihnachten» (δηλαδή «Άγια Νύχτα»). Το στοιχείο αυτό βόλευε πολύ τον Φύρερ, ωστόσο οι Ναζί διάλεξαν ένα άλλο όνομα για την εορτή, το όνομα «Rauhnacht» («Άγρια Νύχτα»), ώστε να υπάρχει και ένας υπαινιγμός βίας!
Βόλευε επίσης τον Χίτλερ το γεγονός, ότι οι Γερμανοί είχαν το χειμερινό ηλιοστάσιο, το οποίο εόρταζαν πολύ πριν ο Χριστιανισμός φθάσει στην χώρα τους. Έτσι, ήταν εύκολο για τους Ναζί, να ισχυριστούν, ότι η εορτή «Weihnachten» ήταν μία παγανιστική γιορτή.
Οι εμπνευστές του Ολοκαυτώματος, Χάϊνριχ Χίμλερ και Άλφρεντ Ρόζεμπεργκ, άλλαξαν ακόμη και τους στίχους στα Χριστουγεννιάτικα τραγούδια, όπου αναφερόταν ο Ιησούς, -όπως η «Άγια Νύχτα»- και τα μετέτρεψαν σε ύμνους στον Εθνικοσοσιαλισμό. Κάθε αναφορά του Ιησού Χριστού σε ύμνους και τραγούδια των Χριστουγέννων αντικαταστάθηκε από τον «Σωτήρα Φύρερ»!
Μπορεί να «αφαίρεσαν» οι Ναζιστές τον Χριστό από τους ύμνους και τα τραγούδια , αλλά τα πράγματα ήταν δυσκολότερα για αυτούς με τον Σάντα Κλάους, που εορτάζουν στην Δύση σαν Άϊ Βασίλη. Πρόκειται, ουσιαστικά, για τον Έλληνα Χριστιανό Επίσκοπο Άγιο Νικόλαο του 4ου αιώνα από την Μικρά Ασία, τον οποίο έχουν ταυτίσει με τον δικό μας Άγιο Βασίλειο, που φέρνει τα δώρα και οποίος μόνο Άριος δεν ήταν.
Επειδή, λοιπόν, το έθιμο του Σάντα Κλάους ήταν πολύ βαθειά ριζωμένα στην συνειδηση του γερμανικού λαού, ακόμη και οι Ναζί δε μπορούσαν να του «κηρύξουν τον πόλεμο». Ωστόσο του άλλαξαν το όνομα, αφού σχυρίστηκαν, ότι η φιγούρα με την κόκκινη στολή και την λευκή γενειάδα, που μοιράζει δώρα τα Χριστούγεννα στα σπίτια, δεν ήταν ο Σάντα Κλάους, αλλά ο παγανιστικός Θεός Οντίν. Έλεγαν, μάλιστα, ότι οι Χριστιανοί είχαν παραποιήσει το έθιμο και την παράδοση και ότι έπρεπε να αποκατασταθεί το όνομά του Οντίν.

Πολεμικά σύμβολα και σβάστικες ως στολίδια στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο

Για τους Ναζί έπρεπε, όμως, να αλλάξει και το Χριστουγεννιάτικο δέντρο, παρά το γεγονός, ότι στην σύγχρονη μορφή του ήταν μια γερμανική επινόηση. Το αστέρι στην κορυφή ενοχλούσε τους Ναζί, είτε αυτό είχε έξι ακτίνες – αιχμές και παρέπεμπε στο άστρο του Δαβίδ, είτε είχε πέντε ακτίνες – αιχμές και θύμιζε το κομμουνιστικό αστέρι. Οι Ναζί έβαζαν, λοιπόν, στην θέση του μία σβάστικα, έναν κεραυνό των SS, ή έναν γερμανικό τροχό.
Άλλαξε επίσης και η διακόσμηση του Χριστουγεννιάτικου δέντρου, καθώς τα στολίδια ήθελαν να παραπέμπουν στον πόλεμο. Χρησιμοποιούσαν, λοιπόν, ως στολίδια αντίγραφα χειροβομβίδων και αυτόματων όπλων, αλλά και σωβινιστικά σύμβολα. Έχουν διασωθεί στολίδια εκείνης της εποχής, όπως ασημί μπάλες με συνθήματα: «Sieg Heil», κόκκινοι λαμπτήρες, που καλύπτονται από σβάστικες και ομοιώματα σιδερένιων σταυρών και αετών. Στην αρχή δεν έλειπαν, φυσικά, και οι μινιατούρες με την μορφή του Χίτλερ, οι οποίες, όμως, δεν άρεσαν στον Φύρερ και τελικά απαγορεύτηκαν με νόμο.

Η μετάλλαξη σε εορτή γερμανικού εθνικισμού και μνήμης των Γερμανών απωλεσθέντων στον πόλεμο

Το 1939 τα Χριστούγεννα στην Ναζιστική Γερμανία είχαν σχεδόν μετατραπεί σε ένα εργαλείο ναζιστικής προπαγάνδας, όπως μαρτυρεί ένα άρθρο της εποχής, που αναφέρει: «Όταν γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα, έχουμε συμπεριλάβει στον κύκλο της οικογένειας, όσους έχουν γερμανικό αίμα και δέχονται ως γιορτή τον γερμανικό εθνικισμό, εκείνους, που η τύχη δεν τους επέτρεπε να ζουν εντός των συνόρων του Ράϊχ, ή κάνουν το καθήκον τους σε ξένους λαούς».
Το 1937, ο προπαγανδιστής Φρήντριχ Ρεμ έγραφε: «Δεν μπορούμε να δεχτούμε, ότι το γερμανικό Χριστουγεννιάτικο δέντρο έχει να κάνει με μια φάτνη σε ένα παχνί στην Βηθλεέμ. Είναι αδιανόητο για εμάς ότι τα Χριστούγεννα και όλο τα βαθύ ψυχικό τους υπόβαθρο είναι το προϊόν μιας ανατολικής θρησκείας».
Πάντως, η μετάλλαξη των Χριστουγέννων από τον Χίτλερ δεν κράτησε πολύ. Κατά την επέλαση των Συμμάχων το 1944 και την σταδιακή κατάληψη της Γερμανίας, η χριστιανική επιρροή για τα Χριστούγεννα ήταν το μικρότερο πρόβλημα των Ναζί, που τα «ξαναβάφτισαν» ως ημέρα μνήμης, για τους δικούς τους, που είχαν χάσει στον πόλεμο.
Το 1944 ταν η τελευταία χρονιά των ναζιστικών Χριστουγέννων. Μετά από τέσσερις μήνες, ο Φύρερ ήταν νεκρός και οι ύμνοι του Χίμλερ, που τραγουδήθηκαν λίγο στην μεταπολεμική Γερμανία, είχαν την ίδια τύχη με κάθε ναζιστική ιδέα. Περιφρονήθηκαν, αποκηρύχθηκαν και θάφτηκαν στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας!