Προσωπικές εμπειρίες, εικόνες και σκέψεις για την αλλαγή της ζωής μας μέσα από ένα διαφορετικό διαδικτυακό ημερολόγιο την εποχή του κορωνοϊού. Καταγραφές από τους δημοσιογράφους της DW. Σήμερα o Γιάννης Παπαδημητρίου.Τώρα δεν με μπερδεύουν με τον κιθαρίστα των Τζάκσον Μπράδερς. Κουρεύτηκα επιτέλους, μετά από τρεις μήνες. Ήμουν σίγουρος ότι η Βαλεντίνα, η ιδιοκτήτρια του κομμωτηρίου, τηρεί σχολαστικά τα μέτρα ασφαλείας, άλλωστε δουλεύει και η κόρη της εκεί. Παλαιότερα με καλωσόριζαν με έναν εσπρέσο. Αυτή τη φορά με υποδέχτηκαν με ένα αντισηπτικό.
Η μάσκα προστασίας είναι πλέον υποχρεωτική για τον πελάτη, αλλά και για την κομμώτρια. Υποχρεωτικό είναι και το λούσιμο στην αρχή της όλης διαδικασίας. Καμία αντίρρηση. Μόνο που είχα μία δυσκολία στην εισπνοή λόγω μάσκας, έβγαιναν οι αναθυμιάσεις της βαφής από τις διπλανές πολυθρόνες, ήρθε κι ένα χαλαρωτικό μασάζ στο κεφάλι και βασικά με πήρε ο ύπνος πριν αρχίσει το κούρεμα.
Η Βαλεντίνα κατάγεται από την Κροατία, δουλεύει το κομμωτήριο τριάντα χρόνια, αλλά αποφάσισε να φύγει τον Ιανουάριο, όταν της έκαναν αύξηση 500 ευρώ στο ενοίκιο, πριν την κρίση του κορωνοϊού. Μήπως το ξανασκεφτεί ο ιδιοκτήτης τώρα, που πολλά νοίκια μένουν απλήρωτα; Όχι, μου λέει, πήρα μια απόφαση και δεν κάνω πίσω. Ωραία θα ήταν να είχαμε έναν εσπρέσο για την κουβέντα, αλλά απαγορεύεται.
Το κομμωτήριο είναι τεράστιο, μόνο ανάμεσα στους λουτήρες έχει προστατευτικό πλεξιγκλάς. Τα μέτρα ασφαλείας στοιχίζουν, το κόστος πάει στον πελάτη. 30 ευρώ τιμάται το ανδρικό κούρεμα, μπαίνει δηλαδή καπέλο πέντε ευρώ, μάλλον υπερβολικό μου φαίνεται για ένα πλεξιγκλάς και μερικές μάσκες. Το γυναικείο κούρεμα φτάνει στα 50 ευρώ. Ξεχωριστή χρέωση για περμανάντ, θεραπείες ολαπλέξ, χρωματισμό βλεφαρίδων και διάφορα άλλα βασανιστήρια, που δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή…
Θα στενοχωρηθώ αν φύγει η Βαλεντίνα. Κάναμε πλάκα πριν πολλά χρόνια όταν μου έλεγε να επαναφέρω το μελαχρινό μαλλί με ειδική βαφή που όμως δεν είναι ακριβώς βαφή γιατί προσαρμόζεται στο φυσικό χρώμα και ήθελα τότε να της πω ότι δεν γίνομαι βαψομαλλιάς κι άλλωστε στην Ελλάδα είναι όλες ερωτευμένες με τον Νικοπολίδη, αλλά που να τα πεις όλα αυτά στα γερμανικά, τέλος πάντων χαίρομαι που τα λέμε μια στις τόσες.
Από την άλλη αντιλαμβάνομαι ότι οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους. Νεοσύλλεκτος σηκώνομαι από την πολυθρόνα, μασουλάω ένα κομμάτι φαβορίτας που μπλέχτηκε στη μάσκα, πάω στο ταμείο και πληρώνω αγόγγυστα τα 30 ευρώ. Μου χρωστάει έναν εσπρέσο, πάντως.
Γιάννης Παπαδημητρίου
