Οι χορευτές μπαλέτου επιστρέφουν στο παρκέ – οι αποστάσεις βέβαια πρέπει να τηρηθούν κι εκεί: 6 μέτρα προτείνουν κάποιοι γερμανικοί σύλλογοι χορού. Οι χορογράφοι πρέπει τώρα να σκεφτούν ένα νέο ρεπερτόριο…Μετά από εβδομάδες αποχής λόγω του lockdown, οι χορευτές της Κρατικής Σχολής Μπαλέτου της Θουριγγίας επιστρέφουν επιτέλους πίσω στην σκηνή, για αρχή για μια ώρα ημερησίως. Η άσκηση στο σπίτι ήταν μέχρι τώρα η μόνη τους δυνατότητα – τα διαθέσιμα τετραγωνικά για χορό και πρόβες ήταν φυσικά πολυτέλεια που είχαν ελάχιστοι..
Οι δυσκολίες και οι προκλήσεις, ανάλογα και με το είδος του χορού, πολλές: Στη πόλη Γκέρα, λίγο έξω από τη Λειψία, οι χορευτές επί σκηνής δεν επιτρέπεται να ξεπερνούν τους τέσσερις ταυτόχρονα. Λευκές γραμμές στο πάτωμα τούς υπενθυμίζουν τις αποστάσεις που πρέπει να τηρούν.
Η διευθύντρια, Σιλβάνα Σρέντερ, και οι χορευτές της ομάδας της δεν μπορούν παρόλα αυτά να κρύψουν τη χαρά τους για την επιστροφή τους στους χώρους της σχολής. «Μας φέρνει έστω λίγο πιο κοντά», λέει. Από μέσα Μαρτίου μέχρι μέσα Μαΐου όλοι οι χορευτές ήταν αναγκασμένοι να παραμείνουν στο σπίτι και να δουλεύουν μόνοι τους, με τη βοήθεια των online ασκήσεων, με τις οποίες τους τροφοδοτούσε η χορογράφος.
Η πανδημία επηρέασε όλους τους καλλιτεχνικούς τομείς
Την περίοδο του lockdown πολλές ομάδες χορού, όπως αυτή της Γκέρα, προσπάθησαν να δώσουν τη λύση μέσω internet και online training. «Αυτό βέβαια ήταν ένα ημίμετρο, καθώς στο σπίτι ελάχιστοι έχουν τον χώρο για κανονική πρόβα», σημειώνει ο Βινίσιους Λέμε, από την Κρατική Σχολή της Θουριγγίας, της οποίας είναι μέλος από το 2016. Ο 23χρονος μπαλαρίνος από τη Βραζιλία έκανε κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού τις ασκήσεις στο δωμάτιό του με τη βοήθεια μίας καρέκλας και όχι στην μπάρα. Τα άλματα έπρεπε βέβαια λόγω χώρου να τα αφήσει τελείως…
Τα μαθήματα ξεκίνησαν και στην Κρατική Σχολή Χορού του Βερολίνου: καθημερινά μπορούν να συμμετέχουν σε αυτά από έξι έως εννέα χορευτές ταυτόχρονα. Στο Αμβούργο τα μαθήματα μπαλέτου ξεκίνησαν ήδη από τον Απρίλιο, ενώ από την άλλη στο Βούπερταλ γίνονται ακόμη μόνο ψηφιακά.
Καθημερινά καταβάλλονται τεράστιες προσπάθειες να αποφευχθεί η εξάπλωση του ιού μέσα στις αίθουσες χορού: από τη μία μέσω της τήρησης αποστάσεων και από την άλλη μέσω της διαρκούς απολύμανσης των χώρων. Κάποιοι σύλλογοι χορού υποστηρίζουν πως η απόσταση μεταξύ των χορευτών θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 6 μέτρα. Επιπλέον οι πρόβες καλό θα ήταν να γίνονται πάντα με τους ίδιους συνδυασμούς χορευτών – ο αριθμός τους φυσικά διαμορφώνεται διαφορετικά, ανάλογα με το μέγεθος της αίθουσας. Μπάρες και παρκέ θα πρέπει να απολυμαίνονται συστηματικά και ο χώρος να αερίζεται συχνά. Επίσης… «πιρουέτες και άλματα καλό θα ήταν να αποφεύγονται γιατί αναταράσσουν πολύ τον αέρα, στροβιλίζοντας τα μικρόβια στον χώρο». Βέβαια όλα αυτά αλλάζουν καθοριστικά τις συνθήκες για να χορέψει κανείς. Η Σρέντερ κάνει λόγο για τεράστιους περιορισμούς για τις μελλοντικές χορογραφίες.
Ωστόσο, οι ομάδες μπαλέτου προετοιμάζουν ήδη νέες παραστάσεις και μικρά έργα, τα οποία συνάδουν με τους περιορισμούς της πανδημίας. Ο Τζον Νόιμαϊερ δημιούργησε μία χορογραφία για την ομάδα του στο Αμβούργο με το όνομα «Ghost Light». Αυτή, όχι μόνο σέβεται τους κανόνες περί απόστασης ανάμεσα στους χορευτές, αλλά οι αποστάσεις αποτελούν βασικό θεμέλιο του έργου του. Στο Βερολίνο το πρότζεκτ «LABïWORKS COVIDï19» τοποθετεί τους χορευτές του Κρατικού σε βραδιές… γκαλά. Οι χορευτές που συμμετέχουν εμφανίζονται είτε σόλο, είτε… συζούν, οπότε τους επιτρέπεται να σχηματίζουν pas de deux , δηλαδή ένα χορευτικό ντουέτο. Σε κάθε περίπτωση, η επόμενη σεζόν προβλέπεται να έχει μεγάλο ενδιαφέρον, και όχι μόνο για τους λάτρεις του μπαλέτου!
Αντρέας Χούμελ, dpa
Επιμέλεια: Χρύσα Βαχτσεβάνου
