Η Αττάλεια είναι για πολλούς τουριστικός παράδεισος. Για περίπου 800 ορφανά από την Ουκρανία έγινε ωστόσο καταφύγιο. Κατ΄ αρχήν για ένα εξάμηνο.Με τη βοήθεια τούρκων επιχειρηματιών και της Άγκυρας o ουκρανός επιχειρηματίας Ρουσλάν Σοσντάκ φιλοξενεί σε ξενοδοχεία της Αττάλειας ορφανά παιδιά από την Ουκρανία. Για το επόμενο διάστημα σχεδιάζουν τη μεταφορά και άλλων 2.000 παιδιών και των επιμελητών τους από την Ουκρανία στην Αττάλεια.
Τα παιδιά παίζουν σε μια από τις παιδικές χαρές της Αττάλειας και ο επιχειρηματίας Ρουσλάν Σοσντάκ τα παρακολουθεί ικανοποιημένος: «Όταν έχεις δει τις εικόνες καταστροφής στη Μπούτσα, το Χοστομέλ, την Μαριούπολη ή άλλες πόλεις της Ουκρανίας, χαίρεσαι να βλέπεις παιδιά να παίζουν σε αυτό το ηλιόλουστο πάρκο. Χαίρεσαι που μεταφέρθηκαν εδώ με ασφάλεια για μερικούς μήνες. Είναι τιμή μου που μπορώ να κάνω κάτι για αυτά τα παιδιά».
Αισθάνονται πρόσφυγες ή τουρίστες;
Όταν ξεκίνησε η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία τέλη Φεβρουαρίου ο ουκρανός επιχειρηματίας βρίσκονταν στην Αττάλεια. Γνώριζε ότι στην πατρίδα του ζούσαν σε διάφορα ιδρύματα περίπου 80.000 ορφανά και σκέφτηκε να προστατέψει όσο περισσότερα μπορούσε από τις τραυματικές εμπειρίες του πολέμου. Ανάμεσα στα παιδιά που βρίσκονται πλέον στο τουρκικό τουριστικό θέρετρο είναι η δεκάχρονη Χάνα: «Είμαι χαρούμενη που ήρθαμε, γιατί εδώ δεν πετούν πάνω από τα κεφάλια μας ρουκέτες και αεροπλάνα. Άκουσα τα αεροπλάνα και τις εκρήξεις. Φοβήθηκα πολύ!»
Η Αττάλεια είναι γνωστή στους Ουκρανούς. Πολλοί έχουν περνούν εδώ τις διακοπές τα καλοκαίρια. Για την συνοδό των παιδιών Γεβγενίγια Ρεμπέκα, κατάσταση είναι περίεργη. Ως τι αισθάνονται επιμελητές και παιδιά; Ως τουρίστες ή ως πρόσφυγες; «Δυσκολεύομαι να απαντήσω στο ερώτημα. Δεν αισθανόμαστε πρόσφυγες. Επειδή όμως μας βοηθούν εθελοντές, συνειδητοποιούμε ότι κατά κάποιον τρόπο είμαστε πρόσφυγες. Δεν μας λείπει τίποτα».
Καριν Σεντς (ARD, Kων/πολη)
