Πρόκειται πιθανώς για την τελευταία δίκη στη Γερμανία για ναζιστικά εγκλήματα. Η 97χρονη πρώην γραμματέας κρίθηκε ένοχη για συνέργεια σε δολοφονία πάνω από 10.000 ατόμων.Ποινή φυλάκισης δύο ετών με αναστολή, σύμφωνα με την πρόταση του αρμόδιου εισαγγελέα, επέβαλε δικαστήριο της βόρειας Γερμανίας κοντά στο Αμβούργο στην 97χρονη Ίρμγκαρντ Φ., πρώην γραμματέα και δακτυλογράφο στο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης Στούτχοφ κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Σύμφωνα με τα στοιχεία η Ίρμγκαρντ Φ. εργάστηκε εκεί ως υπάλληλος των ναζί από το 1943 έως τον Απρίλιο του 1945, σε μια διοικητική θέση «κλειδί». Σύμφωνα με τους δικαστές το γραφείο στο οποίο εργαζόταν «διασφάλιζε την ομαλή λειτουργία του στρατοπέδου συγκέντρωσης» και ως εκ τούτου «είχε γνώση όλων των γεγονότων που συνέβαιναν εκεί».
Στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Στούτχοφ θανατώθηκαν από τους ναζί περίπου 65.000 άνθρωποι, κυρίως Εβραίοι, Πολωνοί παρτιζάνοι αλλά και αιχμάλωτοι πολέμου από τον Σοβιετικό Στρατό. Η Ίρμγκαρντ Φ. κρίθηκε ένοχη για συνέργεια στη δολοφονία τουλάχιστον 10.000 ανθρώπων.
Μάλιστα ενδιαφέρον έχει ότι δικάστηκε από το δικαστήριο ανηλίκων της μικρής πόλης Ίτζεχοε έξω από το Αμβούργο, επειδή ήταν μόλις 18 ετών όταν άρχισε να εργάζεται στο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Τα τελευταία χρόνια πριν από τη σύλληψή της, ζούσε σε γηροκομείο, ενώ πριν από τη δίκη είχε προσπαθήσει να εξαναφιστεί.
«Λυπάμαι για όσα συνέβησαν. Τίποτα άλλο»
Αυτό που προκάλεσε όμως έντονη εντύπωση κατά τη διάρκεια της δίκης ήταν η σιωπή της. Προς το τέλος είπε μόνο: «Λυπάμαι για όσα συνέβησαν. Λυπάμαι που ήμουν στο Στούτχοφ εκείνη τη χρονική περίοδο. Τίποτα άλλο».
Για την εισαγγελέα Μάξι Βάντσεν πρόκειται πάντως για «μια εξαιρετικά σημαντική δίκη ιστορικής σημασίας» μιας και πιθανότατα θα είναι η τελευταία δίκη για ναζιστικά εγκλήματα.
Από το 2011 και μετά υπήρξε σειρά καταδικαστικών αποφάσεων στη Γερμανία για τους τελευταίους εν ζωή συνεργούς του ναζιστικού καθεστώτος. Πολλές υποθέσεις ωστόσο δεν έφτασαν ποτέ στις δικαστικές αίθουσες εξαιτίας του θανάτου των υπαιτίων ή της φυσικής τους ανικανότητας λόγω ηλικίας να παραστούν σε δίκη.
Δήμητρα Κυρανούδη, Βερολίνο
