Η γαλλική βιομηχανία ένδυσης pret á porter βρίσκεται σε κρίση καθώς πολλές αλυσίδες δεν κατάφεραν να αντεπεξέλθουν στις νέες τάσεις της αγοράς ενώ άλλες καινοτομούν και ξεχωρίζουν.Η κρίση δεν άφησε ανεπηρέαστη και τη βιομηχανία της μόδας. Ο κλάδος υποφέρει από τον υψηλό πληθωρισμό – τον Φεβρουάριο ανήλθε στο 8% σε όλη την Ευρώπη – και την οικονομική αβεβαιότητα που προκλήθηκε από τον πόλεμο στην Ουκρανία μαζί με τις ακόλουθες διαταράξεις στις αλυσίδες εφοδιασμού. Ακόμα και η πατρίδα της μόδας η Γαλλία δεν γλύτωσε. Ενώ οι μάρκες πολυτελείας όπως η Chanel και η Louis Vuitton εξακολουθούν να βρίσκονται στην αγορά σε ανοδικά επίπεδα, στα έτοιμα ρούχα ένδυσης, γνωστά και ως pret-à-porter, οι πτωχεύσεις αυξάνονται. Ενώ οι αλυσίδες μόδας υποφέρουν από την τρέχουσα κρίση, εδώ και χρόνια δεν προσαρμόζονται στις τάσεις της αγοράς. Μόνο κάποιες μπόρεσαν να πάνε ένα βήμα παρακάτω εισάγοντας καινοτόμες ιδέες.
Οι γαλλικές αλυσίδες pret-à-porter που βρίσκονται σε διαδικασία πτώχευσης περιλαμβάνουν τον κατασκευαστή υποδημάτων André, που ιδρύθηκε το 1896 και τα γυναικεία brand Camaïeu και Kookaï. «Η επωνυμία μας ήταν πολύ επιτυχημένη, είχαμε πάνω από 300 καταστήματα σε περίπου 10 χώρες» δήλωσε στη DW η Τζένιφερ Κοέν Σολάλ, διευθύντρια μάρκετινγκ της Kookaï. «Όταν όμως ο γαλλικός όμιλος Vivarte μας ανέλαβε το 1996, τα πράγματα πήραν την κατιούσα». Ενώ άλλες μάρκες προσαρμόστηκαν στην αγορά, εμείς απλώς επιβιώσαμε. Οι πελάτες μας έχασαν σταδιακά το ενδιαφερόν». Με το Kookaï η γαλλική εταιρεία Vivarte επικεντρώθηκε πλέον σε τρεις χώρες, την Γαλλία, την Ισπανία και την Ελβετία, αφήνοντας σταδιακά τα 120 υποκαταστήματα στη μοίρα τους. Όταν η αυστραλιανή εταιρεία Magi ανέλαβε το brand το 2017, η Kookaï είχε ήδη περάσει από μια φάση αναδιάρθρωσης ενώ ακολούθησε μια δεύτερη το 2021.
Σύμφωνα με τον Φιλίπ Μοατί, καθηγητή οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Cité του Παρισιού και ιδρυτή του ινστιτούτου έρευνας αγοράς ObSoCo, ο υψηλός πληθωρισμός και η φθίνουσα αγοραστική δύναμη των καταναλωτών αποτελούν το «θανάσιμο πλήγμα» σε μια μακρά σειρά προβλημάτων για τις εταιρείες pret-à-porter. «Ακόμη και πριν από την τρέχουσα κρίση, τα καταστήματα μόδας της Γαλλίας υπέφεραν από τις πολύμηνες διαδηλώσεις του κινήματος των κίτρινων γιλέκων για περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη τον Νοέμβριο του 2018, κατά τις οποίες οι αγοραστές ήταν απρόθυμοι να αγοράσουν, όπως και στην αρχή της πανδημίας το 2020 και των lockdown», λέει στην DW.
Η γρήγορη μόδα άλλαξε τα δεδομένα στην αγορά
«Επίσης η Γαλλία έχει τεράστια επιφάνεια πωλήσεων, επομένως η αγορά είναι κάτι παραπάνω από κορεσμένη και από τότε που άλλαξε ο νόμος το 2017 που επιτρέπει τις εκπτώσεις καθ’ όλο το έτος, αυξήθηκε ιδιαίτερα ο ανταγωνισμός» αναφέρει ο Μοατί. Ο Ζιλντά Μενβιέλ, διευθυντής του οικονομικού παρατηρητηρίου της παριζιάνικης σχολής μόδας «Institut Français de la Mode», θυμάται πως η Γαλλία ήταν πολύ ισχυρή στον τομέα του κλάδου ρούχων έτοιμης πώλησης. «Αυτές οι αλυσίδες είχαν αντικαταστήσει μικρές μπουτίκ ως κύρια σημεία πώλησης τη δεκαετία του 1980 και κορυφώθηκαν μέχρι το 2010 ή ακόμη και το 2015», σημειώνει ο ίδιος σε συνέντευξή του στη DW. Οι αλυσίδες δέχονται περαιτέρω πίεση από ιστότοπους πωλήσεων μεταχειρισμένων ενδυμάτων, όπως η λιθουανική πλατφόρμα Vinted.
Η λεγόμενη «γρήγορη μόδα» έχει ταρακουνήσει τα νερά της βιομηχανίας ένδυσης που αναπαράγει συνεχώς ρούχα ανάλογα με τις τάσεις. «Ιδιαίτερα η κινεζική εταιρεία Shein είναι ένας σημαντικός διαδικτυακός ανταγωνιστής που προσφέρει ρούχα σε όλα τα μεγέθη» σημειώνει ο Μενβιέλ. Ο ειδικός στη μόδα θεωρεί ανησυχητική την τάση αυτή. «Κάθε αγορά αφήνει και ένα ίχνος και οι νέοι πρέπει να γνωρίζουν πόσο επιβλαβής είναι για το περιβάλλον η γρήγορη μόδα». Η τάση αυτή δέχεται έντονη κριτική λόγω της υψηλής κατανάλωσης πόρων και των ενίοτε πολύ αμφισβητούμενων συνθηκών εργασίας.
Η βιώσιμη μόδα είναι το μέλλον της βιομηχανίας ένδυσης
O Μισέλ Ρεσεγκιέ προσθέτει σε όλα αυτά ότι η πανδημία και η τηλεργασία οδήγησαν στο να χάσει η μόδα ακόμη περισσότερο την ταυτότητά της. Ο σύμβουλος σε ζητήματα πτώχευσης υποστηρίζει εταιρείες του κλάδου από το 1996. «Μέχρι το 2019 δεν φορούσε κανείς γραβάτα στο γραφείο αλλά πουκάμισο, τώρα δουλεύει από το σπίτι με ένα απλό μπλουζάκι» δήλωσε στη DW. Για τον ίδιο οι αλυσίδες έτοιμων ενδυμάτων πρέπει να αποδεχτούν ότι ο όγκος της αγοράς μειώνεται.
Ορισμένες αλυσίδες τα πάνε όμως καλά εισάγοντας καινοτόμες ιδέες, σύμφωνα με τον Γιάν Ριβολάν, πρόεδρο της Ένωσης Γυναικείων Prêt-à-Porters. «Εταιρείες όπως η Loom και η Bonne Gueule που παράγουν τη μόδα τους με βιώσιμο τρόπο είναι επιτυχημένες» εξομολογείται ο στη DW. «Επιπλέον, όσοι δείχνουν δημιουργικότητα και έχουν οικοδομήσει μια καλή διαδικτυακή εικόνα τα πάνε καλά». Ο ίδιος υπογραμμίζει πως ένα υβριδικό μοντέλο θα βοηθούσε τις αλυσίδες ένδυσης, όπως για παράδειγμα παρακινούν τους πελάτες να κάνουν κράτηση προϊόντων μέσω διαδικτύου αλλά να τα παραλαμβάνουν από το κατάστημα ή να οργανώνουν εκδηλώσεις στα καταστήματα.
Σύμφωνα με την διευθύντρια μάρκετινγκ της Kookaï Σολάλ, η συγκεκριμένη αλυσίδα σχεδιάζει κάτι ανάλογο. «Θέλουμε να ενισχύσουμε το ηλεκτρονικό εμπόριο αλλά όχι περισσότερο από το 15% των πωλήσεων μας». Η Σολάλ υπογραμμίζει πως η διαδικτυακή διαφήμιση έχει γίνει πολύ πιο ακριβή λόγω των ευρωπαϊκών κανόνων προστασίας δεδομένων RGPD, που ισχύουν από το 2018. Στόχος, όπως αναφέρει, είναι η ενίσχυση της παρουσίας του brand στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προκειμένου να επικεντρωθούν στην κύρια πελατεία τους: γυναίκες μεταξύ 25-35 ετών.
Λίζα Λουίς, Παρίσι
Επιμέλεια: Ιωσηφίνα Τσαγκαλίδου
