Κολαστήρι η Ελλάδα!

ΣΑΤΙΡΙΖΟΝΤΑΣ.

Γράφει ο Χρήστος Μαλασπίνας.

1. Κοίτα χώρα,
   Δες τε χάλι!
   Μες τη μπόρα
   στην κραιπάλη…
   
2. μες το χρέος
   βουτηγμένη
   έως οστέως
   διεφθαρμένη!
   
3. Νταβατζήδες
   και ρουφιάνοι,
   καταφερτζήδες
   Δραγουμάνοι,
   
4. Κι οι πολίτες
   Τρελαμένοι
   Σαν Λολίτες
   ξαναμμένοι
   
5. Κρύβουν ένα
   αρπάζουν άλλο
   το καθένα
   με ρεγάλο!
   
6. Νεοδούλοι
   παλιομοδίτες
   γιναμ’ ούλοι
   λωποδύτες!
7. Τα σκουπίδια
   μες τους δρόμους
   με βρισίδια
   κι αστυνόμους
   
8. Και το κράτος,
   Τι ωραία,
   μαύρος γάτος
   στην αλέα
   
9. νιαουρίζει
   και ορμάει
   γουργουρίζει
   και χιμάει
   
10. τους φαγάδες
    να μαδήσει
    τους παράδες
    να ξαφρίσει!
    
11. Ήρθε μέρα,
    Ήρθε σκοτάδι
    Με φοβέρα
    Και με χάδι
    
12. στους εργάτες
    στους μαστόρους
    με τις πλάτες
    βάζουν όρους,
    
13. κόβουνε
    Μισθούς και δώρα
    βάζουνε
    σαν πρώτα τώρα
    
14. της πατρίδας
    την ανάγκη
    της ελπίδας
    το φαράγγι!
    
15. Μα τηράνε
    το εδικό τους
    να κρατάνε
    για καλό τους!
    
16. Και χρωστάνε
    Και φωνάζουν
    Και βαράνε
    Και γκρινιάζουν
    
17. Μα τον πλούτο
    τον αφήνουν
    έτσι ούτω
    να βαρύνουν
    
18. με χρυσάφι
    τους ολίγους
    με πιλάφι
    τους Κολίγους!
    
19. Κάθε νέος
    τώρα μοιάζει
    με πουλάκι
    που κοιτάζει
    
20. για τα ξένα
    να πετάξει
    μετ΄ εσένα
    να σου τάξει
    
21. πίσω μάτι
    μη γυρίσει
    δει κομμάτι
    και δακρύσει.
    
22. Τέτοια χάλια
    τέτοια μοίρα
    τόσα σάλια
    και αρμύρα.
    
23. Αφεντάδες
    γυρολόγοι
    ψευταράδες
    πλιατσικολόγοι!
    
24. Πατριώτες
    και κοράσια
    στρατιώτες
    και καρντάσια,
    
25. στο κολαστήρι
    η Ελλάδα
    ψωνιστήρι
    στη λιακάδα!