Για δικαστική καταδίκη με «πολιτικά κίνητρα» κάνει λόγο η Μαρίν Λεπέν. Ο πρόεδρος της Εθνικής Συσπείρωσης Ζορντάν Μπαρντελά καλεί τους Γάλλους σε διαδηλώσεις διαμαρτυρίαςΑνταπόκριση από το Παρίσι
Έσπευσε χθες η Μαρίν Λεπέν, πριν καν τελειώσει το δικαστήριο για κατάχρηση ευρωπαϊκών κονδυλίων υπέρ του κόμματός της, της Εθνικής Συσπείρωσης, να προστρέξει σε έκτακτη σύσκεψη στο κόμμα και σε συνέντευξη στο βραδινό δελτίο της τηλεόρασης.
Με δεδομένη την καταδίκη της σε πέντε χρόνια μη επιλεξιμότητας, που μεταφράζεται ότι στερείται του δικαιώματος συμμετοχής της στις προεδρικές εκλογές του 2027, όλοι περίμεναν ότι θα παρέδιδε τη σκυτάλη στον διάδοχο που από χρόνια ετοιμάζεται δίπλα της, στον Ζορντάν Μπαρντελά. Όχι όμως, η Μαρίν Λεπέν δεν έδωσε χθες το δαχτυλίδι της διαδοχής στον Ζορντάν Μπαρντελά. Το μήνυμα προς τον Μπαρντελά κατά τη σύσκεψη ήταν να μη βιάζεται, γιατί η ίδια δεν είπε ακόμη την τελευταία της λέξη για το 2027.
Το μήνυμα της Λεπέν
Μήνυμα που επανέλαβε και στο βραδινό τηλεοπτικό δελτίο, όπου εμφανίστηκε ιδιαίτερα μαχητική, διαβεβαιώνοντας ότι «δεν πρόκειται ν’ αφήσει τον εαυτό της να εξαλειφθεί», καταγγέλλοντας παράλληλα ότι «το κράτος δικαίου παραβιάστηκε στη Γαλλία», ότι η καταδίκη της ήταν «μια πολιτική απόφαση» και μίλησε για «πρακτικές αυταρχικών καθεστώτων».
Η ίδια δεν παραδέχθηκε την παραμικρή ενοχή για την υπεξαίρεση των σχεδόν 5 εκατομμυρίων από ευρωπαϊκά κονδύλια υπέρ του κόμματός της, αντέταξε μάλιστα το επιχείρημα ότι ήταν θέμα διαφορετικής, τεχνοκρατικής αντίληψης με την Ευρώπη για τη χρήση των μισθών των βοηθών. Επιχείρημα που χρησιμοποιήθηκε και στην υπεράσπιση, με το ολέθριο για τη Λεπέν αποτέλεσμα.
Πολλοί είναι αυτοί που τη συμβουλεύουν να αλλάξει τακτική κατά την έφεση, που δήλωσε ότι ετοιμάζεται να καταθέσει άμεσα. Πρόσθεσε ότι ελπίζει σε μια γρήγορη εξέταση της έφεσης, ώστε να υπάρξει χρόνος πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2027.
Εν τω μεταξύ, ο Ζορντάν Μπαρντελά προχωρά ακάθεκτος με κοινές συνεντεύξεις, δηλώνει πιστός στη Λεπέν, οργανώνει κινητοποιήσεις για το Σαββατοκύριακο και μιλά για «τυραννία των κόκκινων δικαστών στη Γαλλία», απογοητεύοντας όσους ήλπιζαν για έναν διαφορετικό πολιτικό ορίζοντα μαζί του.
