Ως είθισται η θητεία Σολτς έκλεισε με παιάνες της μπάντας των Γερμανικών Ενόπλων Δυνάμεων. Με τον «σύντροφο» Πιστόριους, μηνύματα προς τη Mόσχα και τους συμπολίτες του.Ανταπόκριση από το Βερολίνο
«Respect». Με το εμβληματικό τραγούδι της μεγάλης κυρίας της αμερικανικής soul Αρίθα Φρανκλιν επέλεξε να «ντύσει» μουσικά την αποχώρησή του από την καγκελαρία ο Σοσιαλδημοκράτης Όλαφ Σολτς, στον καθιερωμένο αποχαιρετισμό καγκελαρίων στην αυλή του γερμανικού υπ. Άμυνας υπό τους ήχους της μπάντας της Μπούντεσβερ.
Ο «σεβασμός» ήταν κυρίαρχο μότο στις προεκλογικές του εκστρατείες αλλά και σε όλη τη διάρκεια που έμεινε στην καγκελαρία. Ακόμη και στις δύσκολες στιγμές, όταν κατέρρευσε ο κυβερνητικός συνασπισμός εξαιτίας της αποχώρησης των Φιλελευθέρων, αυτό που δεν συγχώρεσε στον Κρίστιαν Λίντνερ, τον αρχηγό τους και υπ. Οικονομικών στην τρικομματική κυβέρνηση, ήταν η έλλειψη σεβασμού και εμπιστοσύνης.
Με τον φίλο Πιστόριους ως μήνυμα συνέχειας
Έχοντας δίπλα του τον φίλο, Σοσιαλδημοκράτη «σύντροφο» και στενό συνεργάτη του, τον απερχόμενο και επόμενο υπ. Άμυνας, Μπόρις Πιστόριους, θέλησε να στείλει κι ένα μήνυμα συνέχειας, τόσο προς τον διάδοχό του, τον Χριστιανοδημοκράτη Φρίντριχ Μερτς, όσο και προς τον γερμανικό λαό.
Ως καγκελάριος της «Zeitenwende», της γερμανικής «στροφής» ή «αλλαγής εποχής», ο Σολτς διεμήνυσε προς πάσα κατεύθυνση: μπορεί να αλλάζει η κυβέρνηση, όμως οι βασικές αξίες της γερμανικής πολιτικής ασφάλειας και άμυνας παραμένουν αρραγείς σε καιρούς αναθεωρητισμού και ευθείας διακινδύνευσης της ειρήνης στην Ευρώπη.
«Η Γερμανία είναι δυνατή, μόνο αν εμείς είμαστε ενωμένοι» ανέφερε, απευθυνόμενος προς τον διάδοχό του στην καγκελαρία, επαινώντας τον «κανονικό», «πολιτισμένο» και «συναδελφικό» τρόπο, με τον οποίο γίνεται αυτή η «παράδοση-παραλαβή». Όπως δηλαδή αρμόζει σε μια δημοκρατία.
Έκανε λόγο για «καιρούς κρίσης» και κάλεσε τους Γερμανούς να «προστατεύσουν τη Δημοκρατία», η οποία απαιτεί μια «κατανόηση των κοινών στοιχείων που μας ενώνουν, παρά τις διαφορετικές κοσμοθεωρίες, καταγωγές, πεποιθήσεις». Ένα ακόμη σαφές μήνυμα προς όσους επιβουλεύονται τους δημοκρατικούς θεσμούς στη Γερμανία, «εντός των τειχών», στη γερμανική βουλή, με το βλέμμα στραμμένο στην ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία.
«Η μεγαλύτερη τιμή της ζωής μου»
Όσο για τον δικό του απολογισμό, όπως είπε: «Ανέλαβα την ευθύνη». Στην πανδημία, στο μεταναστευτικό, στην ενεργειακή κρίση που ακολούθησε της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. «Το να υπηρετήσω αυτή τη Γερμανία ήταν και θα παραμείνει η μεγαλύτερη τιμή στη ζωή μου».
Σήμερα παραδίδει τα κλειδιά της καγκελαρίας στον Φρίντριχ Μερτς. Δεν αποχωρεί όμως από την ενεργό πολιτική και δεν θα ακολουθήσει τον δρόμο άλλων διεθνών αξιωμάτων ή του ιδιωτικού κέρδους. Θα παραμείνει βουλευτής στη γερμανική βουλή και θα συνεχίσει, όπως λέει, να εκπροσωπεί τα συμφέροντα των συμπολιτών του από το Βρανδεμβούργο. Mε σεβασμό.
Πηγές: DW, tagesschau.de, n-tv
