Ο γερμανικός Τύπος αναφέρεται στην 80η επέτειο από τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και στο άνοιγμα της CDU προς το κόμμα της Αριστεράς.Πληθώρα σχολίων και αφιερωμάτων σήμερα στον γερμανικό Τύπο, με αφορμή την επέτειο 80 χρόνων από την 8η Μαΐου 1945 και τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
«80 χρόνια είναι μια ολόκληρη ζωή. 80 χρόνια πέρασαν από το 1945, μια ζωή πέρασε απ’ όταν τα όπλα σίγησαν, μετά τον μεγαλύτερο και πιο αιματηρό πόλεμο στην ιστορία, που αφαίρεσε τη ζωή συνολικά 65 εκατομμυρίων ανθρώπων», γράφει το Γερμανικό Δημοσιογραφικό Δίκτυο (RND).
«80 χρόνια μετά τη σιγή των όπλων πολλοί άνθρωποι στην Κεντρική Ευρώπη ανησυχούν πάλι για το ενδεχόμενο ενός νέου μεγάλου πολέμου. Και ορισμένοι φοβούνται πως η μνήμη γύρω από τη φρίκη και τα αίτια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου χάνεται στην ομίχλη της ιστορίας μετά από το πέρας μίας ολόκληρης ζωής. Διότι αυτοί που τα βίωσαν δεν βρίσκονται πλέον ανάμεσά μας. Επειδή δεν μπορούν πια να μας προειδοποιήσουν.
[…] Την 80η επέτειο από το τέλος του πολέμου ευχαριστούμε τους συμμαχικούς στρατιώτες που νίκησαν τον γερμανικό Εθνικοσοσιαλισμό επειδή δεν μπορούσαμε να τον νικήσουμε εμείς οι ίδιοι. Θα θρηνήσουμε τους νεκρούς, θα θυμηθούμε τα εγκλήματα, την καταστροφή και τον πόνο σε όλα τα έθνη της Ευρώπης, ακόμη και στο δικό μας. Και πρωτίστως θα πρέπει να μεριμνήσουμε μετά το πέρας μιας ζωής αυτός ο πόλεμος να μη χαθεί στη λήθη. Προκειμένου να μην επαναληφθεί», καταλήγει το γερμανικό δίκτυο.
Μετά τη λήξη του πολέμου «η κατεστραμμένη Γερμανία συνέχισε. Και αυτό χωρίς να υπάρξει ουσιαστικά “ώρα μηδέν”», παρατηρεί η Frankfurter Allgemeine Zeitung. «Στις 8 Μαΐου ξεκίνησε έτσι και η απίστευτη ιστορία επιτυχίας – από τα κυριολεκτικά και ηθικά ερείπια δημιουργήθηκε ένα δημοκρατικό, ομοσπονδιακό κράτος, θεμελιωμένο στις αρχές του κράτους δικαίου, το οποίο αργότερα ενώθηκε σε μία χώρα και έγινε ξανά ένα σεβαστό μέλος της διεθνούς κοινότητας».
Κατά την εφημερίδα της Φρανκφούρτης ένα από τα μεγάλα ερωτήματα είναι το «πώς φτάσαμε στο σημείο νομικοί, γιατροί, θεολόγοι, άνθρωποι που μεγάλωσαν σε κατ’ αναλογία φιλελεύθερες εποχές, να γίνουν πρόθυμοι υπηρέτες ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος. Πότε και πώς συνέβη αυτό;
Και μήπως αυτή η συνθήκη δεν έχει παρόμοια στοιχεία και με τις δικές μας συμπεριφορές σήμερα; Το πώς η προοπτική μιας καριέρας και της εξουσίας μας κάνει να αλλάζουμε ή να ξεχνάμε τα υποτιθέμενα ιδανικά μας αποτελεί ένα άβολο ερώτημα που πάντως τίθεται και σήμερα.
[…] Εν τέλει η επέτειος της λήξης του πολέμου θα πρέπει να γιορτάζεται με σιωπηρή μνήμη, αλλά και με ισχυρή θέληση να παραμείνουμε σε εγρήγορση και ανθεκτικοί απέναντι στη δολοφονική απομόνωση των άλλων».
«Η CDU διακινδυνεύει την αξιοπιστία της»
Στα της σύγχρονης γερμανικής πολιτικής επικαιρότητας, η οικονομική επιθεώρηση Handelsblatt εστιάζει στο «άνοιγμα» της CDU προς το κόμμα της Αριστεράς.
«Η CDU διακινδυνεύει την αξιοπιστία της. Όταν στα τέλη Ιανουαρίου η κοινοβουλευτική παράταξη της Χριστιανικής Ένωσης ψήφισε μαζί με την AfD τον μεταναστευτικό νόμο, ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του SPD, Ρολφ Μίτσενιχ έκανε λόγο για μία “πύλη προς την κόλαση”.
Τώρα ο νέος επικεφαλής της Καγκελαρίας Τόρστεν Φράι φαίνεται να ρίχνει μια ματιά προς μία δεύτερη πύλη προς την κόλαση, εξετάζοντας ανοιχτά την κατάργηση της απόφασης περί μη συνεργασίας με το κόμμα της Αριστεράς, βάσει της οποίας αποκλείεται κάθε συνεργασία με το διάδοχο κόμμα του SED. Ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας της Χριστιανικής Ένωσης Γενς Σπαν έσπευσε βέβαια να τον διαψεύσει και ο πρωθυπουργός της Βαυαρίας Μάρκους Ζέντερ, έκανε λόγο για “ανοησίες”. Η εντύπωση όμως παραμένει: πρώτα κλονίστηκε το τείχος προστασίας κατά της Δεξιάς και τώρα καταρρέει η μη συνεργασία με την Αριστερά.
Την ίδια στιγμή είναι απίθανο ο Φράι να ξεκίνησε αυτή τη συζήτηση μετά την ανάληψη καθηκόντων από τη νέα κυβέρνηση χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του καγκελαρίου Μερτς. […] Η μετατόπιση προς τα αριστερά θα μπορούσε να δημιουργήσει νέες πλειοψηφίες στην Μπούντεσταγκ». Όπως εξηγεί η Handelsblatt, «στη σχεδιαζόμενη μεταρρύθμιση του χρεόφρενου η CDU χρειάζεται τις ψήφους της Αριστεράς, […] καθώς απαιτείται πλειοψηφία δύο τρίτων στην Μπούντεσταγκ».
