Ο Πάπας Λέων ο ΙΔ’ ξεκινά σήμερα την επίσκεψή του στην Τουρκία, με διακηρυγμένο στόχο την ενίσχυση του διαχριστιανικού διαλόγου, ο οποίος βασίζεται, κατά κύριο λόγο, στην αδελφική του σχέση με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Πολλοί αναλυτές, εδώ στη Ρώμη, τονίζουν ότι η εγγύτητα του Βατικανού με το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι βασικής σημασίας, λόγω και της τεράστιας απόστασης που χωρίζει την Αγία Έδρα από τη Ρωσική Εκκλησία. Ο Λέων και ο Βαρθολομαίος θα μεταβούν μαζί στη Νίκαια, για να τιμήσουν τα χίλια επτακόσια χρόνια από την Α’ Οικουμενική Σύνοδο. Υπάρχει ένα ακόμα στοιχείο, ιδιαίτερης σημασίας. Ο Ποντίφικας, στην Αποστολική του Επιστολή In Unitate Fidei (Εν τη Ενότητι της Πίστεως), την οποία υπέγραψε λίγο πριν αναχωρήσει από τη Ρώμη, υπογραμμίζει ότι η κοινή προσευχή του «Πιστεύω» -η οποία είχε λάβει επίσημη μορφή ακριβώς στη Νίκαια- «ενώνει όλους τους χριστιανούς και προσφέρει ελπίδα στους δύσκολους καιρούς που ζούμε». Μια κίνηση, με την οποία ο Πάπας Πρέβοστ δείχνει ουσιαστικά ότι δεν πρέπει να υπάρχουν απόλυτα και ανυπέρβλητα εμπόδια στον δρόμο προς την ενότητα. Ούτε καν το «Φιλιόκβε» δηλαδή, το οποίο πρόσθεσαν οι Καθολικοί στο «Πιστεύω» . Είναι το στοιχείο που θεωρήθηκε ανέκαθεν η μεγαλύτερη θεολογική διαφορά ανάμεσα στις δυο Εκκλησίες.
Στα χνάρια του προκατόχου του
Το ταξίδι αυτό είχε σχεδιαστεί από τον Πάπα Φραγκίσκο και τον Βαρθολομαίο, ήδη πριν από δέκα χρόνια. Λίγο πριν από την προγραμματισμένη του ημερομηνία όμως, τον περασμένο Μάιο, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία έχασε τον ταγό της, τον «Πάπα των φτωχών». Ο Λέων τώρα ακολουθεί τα χνάρια του προκατόχου του. Στις συναντήσεις με τον Οικουμενικό Πατριάρχη, αύριο και μεθαύριο, είναι πιθανό να αναφερθούν και στη δυνατότητα κοινού εορτασμού του Πάσχα, μια κίνηση, η οποία θα αποτελούσε απτό βήμα προόδου στον εκκλησιαστικό διάλογο. Ο Πάπας Πρέβοστ γνωρίζει καλά ότι οι σημερινές, μεγάλες προκλήσεις -από τους πολέμους, μέχρι την υπεράσπιση των ασθενέστερων και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας- απαιτούν μια ισχυρή, ενιαία, χριστιανική φωνή. Και για τον λόγο αυτό, χαρακτήρισε «εξαιρετική ευκαιρία» το ταξίδι του στην Κωνσταντινούπολη και στη Νίκαια της Μικράς Ασίας.
Σε ό,τι αφορά τη στάση της Τουρκίας, τέλος, σύμφωνα με πληροφορίες αναλυτών, κάποια «μηνύματα» που έφτασαν έως τώρα δείχνουν ότι υπάρχει μάλλον η πρόθεση να μην δοθεί ιδιαίτερη έμφαση και βαρύτητα στη σημαντική, πανχριστιανική αυτή πρωτοβουλία.
