Το άρθρο γράφει χαρακτηριστικά για το «εντυπωσιακό comeback» της ελληνικής οικονομίας μετά την κρίση του 2015, όταν «το τραπεζικό σύστημα βρέθηκε στα όρια της κατάρρευσης» και επιβλήθηκαν capital controls.
Σύμφωνα με τα στοιχεία για τους πρώτους εννέα μήνες του 2025, « οι τέσσερις συστημικές τράπεζες – η Εθνική Τράπεζα, η Alpha Bank, η Eurobank και η Τράπεζα Πειραιώς – κατέγραψαν συνολικά καθαρά κέρδη 3,53 δισ. ευρώ, έναντι 3,51 δισεκατομμυρίων στο αντίστοιχο περσινό διάστημα». Για όλο το 2025, οι αναλυτές εκτιμούν ότι τα κέρδη θα φτάσουν τα 4,7 δισ. ευρώ, γράφει η εφημερίδα.
Εκεί που το 2016 περισσότερα από τα μισά δάνεια δεν εξυπηρετούνταν, σήμερα το ποσοστό των «κόκκινων» δανείων έχει πέσει στο 3,6%, το χαμηλότερο επίπεδο από την είσοδο της Ελλάδας στο ευρώ. Η κεφαλαιακή επάρκεια παραμένει σταθερή, παρότι είναι ελαφρώς χαμηλότερη από τον μέσο όρο της ευρωζώνης. Ωστόσο, το άρθρο επισημαίνει ότι «εξακολουθούν να υπάρχουν αδυναμίες, όσον αφορά την ποιότητα των ιδίων κεφαλαίων. Ένα σημαντικό μέρος τους αφορά τις αναβαλλόμενες επιστροφές φόρων (DTC), χρήματα που είχε παραχωρήσει στις τράπεζες το κράτος ως αντιστάθμισμα για το κούρεμα χρέους που επιβλήθηκε στα ελληνικά κρατικά ομόλογα το 2012». Οι τράπεζες σκοπεύουν πλέον να τις μειώσουν ταχύτερα και να τις εξαφανίσουν έως το 2034.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι τραπεζικές μετοχές συγκαταλέγονται στους πρωταγωνιστές της αγοράς, με τον σχετικό δείκτη να έχει αυξηθεί κατά 81% μέσα σε έναν χρόνο. Οι τράπεζες μοιράζουν ξανά μερίσματα, κάτι αδιανόητο την προηγούμενη δεκαετία. «Η Goldman Sachs τις κατατάσσει ανάμεσα στις πιο ελκυστικές στην Ευρώπη» γράφει η Handelsblatt. Αναλυτές της Bank of America βλέπουν τον κλάδο «σε μια νέα φάση βιώσιμης οργανικής ανάπτυξης, η οποία δεν έχει ακόμη αποτυπωθεί πλήρως στις αποτιμήσεις».
Τέλος, ο Γιάννης Στουρνάρας τονίζει την ανάγκη προσεκτικής χορήγησης δανείων, επενδύσεων στην τεχνολογία και εγρήγορσης απέναντι σε κυβερνοεπιθέσεις. Καταλήγει δε πως ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι οι απρόοπτες γεωπολιτικές εξελίξεις.
«Έναρξη της Προεδρίας με ιστορικό μειονέκτημα»
Με την Κύπρο και τον ρόλο του συντονιστή και διαμεσολαβητή ανάμεσα στα 27 κράτη-μέλη της ΕΕ ασχολείται η Handelsblatt σε άλλο δημοσίευμά της. Η αποστολή αυτή, σημειώνει η εφημερίδα, δεν είναι απλή «για μια μικρή χώρα με περιορισμένο διοικητικό μηχανισμό» και προσθέτει πως η Κύπρος κουβαλά και ένα ιστορικό «μειονέκτημα»: από το 1974 το νησί παραμένει διχοτομημένο.
Εντάσεις είχαν ήδη δημιουργηθεί το 2012, όταν η Κύπρος άσκησε για πρώτη φορά την προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου: τότε η Τουρκία πάγωσε σχεδόν όλες τις επαφές της με την ΕΕ. Παράλληλα, εκείνη η περίοδος συνέπεσε με τη βαθιά οικονομική κρίση και τη διάσωση του κυπριακού τραπεζικού συστήματος.Το δημοσίευμα αναφέρεται στη συνέχεια στο σημερινό οικονομικό comeback της Κύπρου με ισχυρή ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια, πλεόνασμα στον προϋπολογισμό, σημαντική μείωση του δημόσιου χρέους και ανεργία κοντά στο χαμηλότερο επίπεδο της ΕΕ.
«Το οικονομικό comeback της Κύπρου συντελείται σε μία εποχή ιδιαίτερης γεωπολιτικής αστάθειας», τονίζει η Handelsblatt. «Ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται για τέταρτο χρόνο, η επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο θέτει την ΕΕ μπροστά σε νέες προκλήσεις, επί του παρόντος λόγω των εδαφικών αξιώσεων απέναντι στη Γροιλανδία. Ταυτόχρονα γίνονται όλο και πιο δύσκολες οι σχέσεις με την Κίνα». Σε αυτό το πλαίσιο, ο Νίκος Χριστοδουλίδης έχει θέσει ως κεντρικό στόχο τη «στρατηγική αυτονομία» της ΕΕ, αναγνωρίζοντας ότι η Ευρώπη «υπήρξε υπερβολικά εξαρτημένη» από τρίτους.
Ακόμη, το άρθρο αναφέρεται στην στάση του Χριστοδουλίδη απέναντι στην Τουρκία. Παρότι η Κύπρος έχει ενισχύσει τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, την Ελλάδα και τοΙσραήλ, ο πρόεδρος «θέλει να αξιοποιήσει την προεδρία για να ανοίξει ξανά δίαυλο επικοινωνίας με τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και να επανεκκινήσει τη συζήτηση για τις ευρω-τουρκικές σχέσεις και το Κυπριακό». Σε δηλώσεις του στο γερμανικό δίκτυο ZDF ο πρόεδρος Χριστοδουλίδης αναφέρει: «Προτιμώ έναν γείτονα με ευρωπαικό προσανατολισμό από κάποιον που είναι δεκτικός σε άλλες επιρροές».
Στην ατζέντα της άτυπης ευρωπαϊκής συνόδου του Απριλίου θα βρεθεί και ένα θέμα που αφορά ολόκληρη τη νότια Ευρώπη, «η λειψυδρία λόγω της κλιματικής αλλαγής», καταλήγει το άρθρο.
