Οι οικονομικές συνέπειες του πολέμου στη Μέση Ανατολή ανησυχούν ιδιαίτερα τους Ιταλούς: Σύμφωνα με πρόβλεψη του κέντρου ερευνών Cgia, τα ιταλικά νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις είναι πολύ πιθανό να επιβαρυνθούν, μέχρι το τέλος του χρόνου, με επιπλέον δαπάνες της τάξης των 15 δις ευρώ σε σχέση με πέρυσι.
Κύρια αιτία είναι η αύξηση της τιμής της ενέργειας και των πρώτων υλών. Τα δύο τρίτα του επιπλέον αυτού βάρους αναμένεται να το σηκώσουν οι επιχειρήσεις και το υπόλοιπο ένα τρίτο οι πολίτες. Κάτι που σημαίνει ότι μπορεί να δημιουργηθεί «ντόμινο» αρνητικών επιπτώσεων, με κίνδυνο να κλείσουν πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Το δε κέντρο μελετών της Ιταλικής Ένωσης Βιομηχάνων Confindustria προβλέπει ότι, στο σύνολο της Ευρωζώνης, το ΑΕΠ φέτος θα αυξηθεί μόνον κατά 1,1%. Είναι προφανές ότι, εδώ στην Ιταλία, η Τζόρτζια Μελόνι και η κυβέρνησή της ανησυχούν, διότι για την Ιταλία η κατάσταση είναι ακόμη πιο δύσκολη: βάσει σημερινής πρόβλεψης του οίκου Moody’s, το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν της πρόκειται, φέτος, να σημειώσει πολύ περιορισμένη άνοδο, η οποία δεν θα ξεπεράσει το 0,7%.
Η πλειοψηφία των Ιταλών διαφωνεί με την επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράν
Η Μελόνι πανηγυρίζει για την έγκριση, από μέρους του Ευρωκοινοβουλίου, των κόμβων επιστροφών παράτυπων μεταναστών. Ξέρει καλά, όμως, ότι οι πολίτες θεωρούν κύριας σημασίας την οικονομική κατάσταση και, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, κρίνουν λανθασμένη την απόφαση του Τραμπ να επιτεθεί στο Ιράν. Σύμφωνα με πολλούς αναλυτές, τους επόμενους μήνες η επικεφαλής της κυβέρνησης της Ρώμης Τζόρτζια Μελόνι θα προσπαθήσει να αποφύγει, όσο περισσότερο γίνεται, αναφορές και δημόσιες συναντήσεις με τον Ντόναλντ Τραμπ. Μέχρι πριν από έναν μήνα, αναφερόταν με περηφάνεια στην ιδεολογική τους συγγένεια. Τώρα, όμως, δείχνει να συνειδητοποιεί ότι πρωτεύει η πολιτική της επιβίωση.
Είναι σαφές, άλλωστε, ότι το όλο πολεμικό κλίμα, η ανασφάλεια και η απομάκρυνση από το διεθνές δίκαιο ώθησαν τους Ιταλούς, αρχίζοντας από τους νέους, να απορρίψουν το πρόσφατο δημοψήφισμα για τη μεταρρύθμιση της δικαιοσύνης, την οποία προωθούσε η κυβέρνηση. Μετά από αυτή την ήττα, η Μελόνι είναι πιθανόν να εγκαταλείψει και τα σχέδια για αλλαγή του εκλογικού νόμου.
Σε ό,τι αφορά το εγγύς μέλλον, δε, υπάρχουν δύο κύριας σημασίας ερωτήματα:η Ιταλίδα πρωθυπουργός θα αποφασίσει, τελικά, να πάει σε πρόωρες βουλευτικές εκλογές, χωρίς να περιμένει, σε ενάμιση χρόνο, τη λήξη της νομοθετικής περιόδου; Και πώς εννοεί να πορευθεί, στο εξής, χωρίς την πολυδιαφημισμένη, προνομιακή σχέση με τον εντελώς απρόβλεπτο πλανητάρχη; Θα προσπαθήσει να επενδύσει σε ένα πιο φιλοευρωπαϊκό προφίλ, ενισχύοντας τη συνεργασία με το Βερολίνο και, συγχρόνως, τον ακανθώδη διάλογο με το Παρίσι; Αν επιλέξει, τελικά, τη συγκεκριμένη οδό, θα πρέπει να λάβει υπόψη της, βέβαια, ότι ένα σημαντικό μέρος της εκλογικής της βάσης είναι πολύ πιθανόν να μείνει βαθιά απογοητευμένο.
