Αι μελωδικώταται καί αναστάσιμοι καμπάναι της ειρηνικής καί αριστουργηματικής πρωτευούσης της άλλοτε Δημοκρατίας της Γαληνοτάτης Βενετίας κτυπούν αδιακόπως καί αναγγέλουν τό χαρμόσυνον γεγονός της λαμπροτάτης εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου καί της εις ουρανούς μεταστάσεως αυτής. 
Οι Ορθόδοξοι, αλλά καί οι Ρωμαιοκαθολικοί, πανηγυρίζουν επί τη μεγάλη Πασχαλινή εορτή του Θέρους, καί όλοι, λησμονούντες τήν κρίσιν καί τάς ταλαιπωρίας, δοξάζουν καί γεραίρουν τήν Αειπάρθενον Μητέρα. «Χάρις εις τήν ταπείνωσιν Αυτής, η οποία είναι αγάπη, κοινωνεί ο άνθρωπος μέ τόν Θεόν, ενούται με αυτόν καί σώζεται. Είναι η σημερινή εορτή της Παναγίας, ημέρα ενότητος, εάν αύτη πραγματοποιήται μέ τήν ταπείνωσιν, μέ τήν αγάπην, καί ουχί με θεωρητικούς λόγους καί διαλέξεις, δήθεν, νομικάς, μέ φανφαρισμούς καί κομπάζουσας λέξεις. Η ενότης δέν είναι, τότε, σταθερά καί αληθινή, εις τήν ουσίαν δημιουργεί ηθικόν κακόν καί καταστροφήν κοινωνικήν, η οποία δέν θά φανή εις τό παρόν, αλλά θά γίνη αντιληπτή εις τό μέλλον, με ανυπολογίστους ζημίας εις τήν οἰκογένειαν καί τήν κοινωνίαν». Αυτά ήσαν τά καίρια σημεία τού προφορικού Μηνύματος του Σεβ. Μητροπολίτου Ιταλίας και Μελίτης κ. Γενναδίου, μετά τήν πανηγυρικήν Αρτοκλασίαν, πρός τό ευσεβές ποίμνιον της Αρχιερατικής Περιφερείας του Veneto, εκκλησιασθέν εις τόν Μητροπολιτικόν Ναόν του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων, τό οποίον ήκουσε μέ σεβασμόν καί εγκαρδιότητα. Τό εκκλησίασμα, αποτελούμενον από Έλληνας, Σλαύους, κατηχουμένους καί νεοφωτίστους ξένης καταγωγής, ευρίσκει εις τόν Άγιον Γεώργιον, όπως καί εις τάς άλλας ενορίας της Μητροπόλεως, γαληνιαίαν ανάπαυσιν, ζει μέσα εις μίαν εγκάρδιον όασιν προσευχής καί αγάπης, ελπίδος καί ενότητος.
Εις τό Αναλόγιον έψαλλον νέοι Ιταλοί Ορθόδοξοι, μέ επικεφαλής τόν Αξιωματικόν του ΝΑΤΟ Τρεβίζου κ. Ιωάννην Κωνσταντίνου, οι οποίοι απέδωσαν άριστα, καί εις τήν προφοράν καί εις τήν ψαλτικήν τέχνην, τούς εξαισίους ύμνους του Όρθρου καί της Θείας Λειτουργίας. 
Κατά τήν παράδοσιν της Εκκλησίας, της Αρτοκλασίας προηγήθη η λιτάνευσις της θαυματουργού Εικόνος της Θεοτόκου καί των χαριτοβρύτων Λειψάνων, έξωθεν του Μητροπολιτικού Ναού, εις τόν παλαίφατον CampodeiGreci, παραλλήλως των γαληνιαίων Βενετικών Καναλίων, καί ιδία του RiodeiGreci (Κανάλι τῶν Ἑλλήνων), μέ τάς καλλιτεχνικάς Γόνδολας καί τά αριστοκρατικά πλοιάρια, νά διαλαλούν μέ τάς σειρηνικάς αυτών φωνάς τήν δόξαν καί τήν αίγλην της Παναγίας μας, αλλά καί τήν χαράν καί αγαλλίασιν των Χριστιανών καί κάθε ανθρώπου αγαθής θελήσεως.
Κατά τό χρονικόν διάστημα του «Δεκαπενταυγούστου», εκατοντάδες Προσκυνηταί καί επισκέπται προσήλθον εις τόν μεγαλοπρεπή καί περιώνυμον Μητροπολιτικόν Ναόν του Ἁγίου Γεωργίου των Ελλήνων εν Βενετία καί εθαύμασαν, όχι μόνον τό αριστούργημα τούτο αρχιτεκτονικής, έχον βάσιν καί θεμέλια τούς ισχυροτάτους βενετικούς πασσάλους, αλλά καί τήν ειρήνην, τήν γαλήνην, τήν ανάπαυσιν, τήν ευλογίαν καί τήν χαράν, δυνάμεις ασυναγωνίστους, τάς οποίας απολαμβάνουν οι παρακολουθούντες τήν εσπερινήν, κατανυκτικήν καί χαρμόσυνον Παράκλησιν πρός τήν Υπεραγίαν Θεοτόκον, τήν οποίαν καθημερινώς ετέλεσεν ο Πρωτοσύγκελλος της Μητροπόλεως Ιταλίας καί Μελίτης.
Από το Γραφείο Τύπου της Ιεράς Μητροπόλεως
