Γράφει ο Νίκος Λυγερός.
Όταν δεν έχεις τίποτα να κάνεις, γιατί τα πράγματα εξελίσσονται χωρίς εσένα, πρέπει να βρεις μια απασχόληση για να πείσεις τους δικούς σου ότι κάνεις κάτι. Σε αυτή την περίπτωση βρίσκεται και η Τουρκία με το θέμα της κυπριακής ΑΟΖ. Αφού δεν κατάφερε να κάνει τίποτα εδώ και μια δεκαετία, όταν η Κύπρος θέσπισε την ΑΟΖ και έκανε τρεις οριοθετήσεις με την Αίγυπτο, το Λίβανο και το Ισραήλ προσπαθεί να καλύψει το κενό της με κινήσεις που αγγίζουν το γελοίο, αφού αυτό δεν σκοτώνει. 
Η παρουσία ενός σεισμικού σκάφους σε μια περιοχή, όπου έχουμε ήδη όλα τα σεισμικά δεδομένα είναι ανούσια από μόνη της. Αλλά όταν αυτή η παρουσία γίνεται στα διπλανά θαλάσσια οικόπεδα από το συγκεκριμένο της έρευνας καταντά να είναι και αστείο. Η Τουρκία δεν μπορεί να πείσει κανέναν εκτός από τον εαυτό της ότι έχουν κάποια αξία οι κινήσεις. Επιπλέον με τη δράση της έχει ήδη καταφέρει να βάλει εναντίον της την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη Ρωσία, την Αμερική, τη Γερμανία και την ίδια την επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μήπως συνεχίζει τις κινήσεις της για να έχει και την Κίνα εναντίον της; Πάντως επέτρεψε στον Πρωθυπουργό της να συνεχίσει το έργο του υπουργείου τύπου, γιατί είχε καιρό να πει κάτι το εντελώς άχρηστο για τις εξελίξεις. Επιτέλους εκφράστηκε και απέδειξε και πάλι το επίπεδο του ως ειδικός του στρατηγικού λάθους. Η κατάσταση παίρνει τώρα το ύφος μιας γελοιογραφίας η οποία δεν είναι καν γνήσια, αφού είναι η αντιγραφή των γεγονότων του 2011. Το θέμα είναι ότι η σκακιέρα έχει αλλάξει και το ίδιο ισχύει για το σενάριο, ενώ η Τουρκία συνεχίζει να παίζει ακάθεκτα τον ίδιο ρόλο του κομπάρσου που δεν μπορεί να βρει στα παρασκήνια μια υψηλή πύλη για να βγει στη σκηνή και παίζει εκεί όλη της την παράσταση. Αποδεικνύοντας ότι η πολιτική της είναι ένα κακόγουστο σίριαλ.
