Επιμέλεια: Ευθύμιος Χατζηϊωάννου.
Από την ερχόμενη Τρίτη, μετά το αποφασιστικής σημασίας Eurogroup της 16ης Φεβρουαρίου, η ελληνική Κυβέρνηση θα επανέλθει στην πραγματικότητα του Μνημονίου, μετά την πιθανολογούμενη οριστικοποίηση της νέας συμφωνίας μεταξύ της Ελλάδος και των επίσημων πιστωτών της.
Είτε αυτό σημαίνει μια συμφωνία – γέφυρα, είτε κάποιο άλλο πρόγραμμα, όπως αυτό ονομαστεί, η ελληνική Κυβέρνηση θα πρέπει να περάσει σειρά νομοθετημάτων, τα οποία και αποτελούν τα προαπαιτούμενα για την ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την επόμενη φάση των σχέσεων της Ελλάδος με τους επίσημους πιστωτές.
Όμως, η μεγάλη δυσκολία για το οικονομικό επιτελείο είναι, ότι τα χρήματα αυτής της δόσης είναι συνδεδεμένα με μια σειρά από μέτρα λιτότητας, που περιγράφονται στο Μνημόνιο και αποτελούν «κόκκινη γραμμή» για την Κυβέρνηση.
Αρχής γενομένης από την κάλυψη του δημοσιονομικού «κενού» των 2,4 δισεκατομμυρίων ευρώ, με «σκληρά» ανταλλάγματα, όπως είναι επώδυνες αλλαγές στο ασφαλιστικό (κατάργηση πρόωρων συνταξιοδοτήσεων), μειώσεις κύριων και επικουρικών συντάξεων, κατάργηση των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ αλλά και του συνόλου των φοροαπαλλαγών, καθώς και άλλα, που ήδη έχει αποδεχτεί, κατά το γνωστό πλέον 70%-30%, σε αυτά, που αποδέχεται και σε αυτά, που απορρίπτει.
Ειδικότερα, σύμφωνα με πληροφορίες που διαρρέουν, η ελληνική Κυβέρνηση εμφανίζεται διατεθειμένη να υιοθετήσει ορισμένα προαπαιτούμενα: και να απορρίψει κάποια άλλα.
Τι αποδέχεται και τι απορρίπτει η ελληνική πλευρά
Τα προαπαιτούμενα, τα οποία, σύμφωνα με τις πληροφορίες αυτές, δέχεται να υιοθετήσει η ελληνική πλευρά, είναι τα εξής11:
1- Αλλαγή στο πλαίσιο αδειοδότησης επιχειρήσεων
2- Αλλαγή στο πλαίσιο αφερεγγυότητας
3- Αλλαγή στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας
4- Βελτίωση του πλαισίου ανταγωνισμού
5- Βελτίωση των διοικητικών υπηρεσιών του Δημοσίου
6- Αλλαγή του πλαισίου για τη φοροδιαφυγή
7- Αλλαγές στο ενιαίο μισθολόγιο
8- Εισαγωγή του νέου Κώδικα Δεοντολογίας για τις τράπεζες
9- Φορολογία επενδύσεων
10- Τροποποίηση των συλλογικών επενδύσεων
11- Τροποποίηση του νόμου του Προϋπολογισμού
Αντιθέτως, τα προαπαιτούμενα, που δεν αποδέχεται η ελληνική κυβέρνηση, αλλά θα πρέπει να παρουσιάσει ισοδύναμα γι’ αυτά, είναι:
1- Μείωση μη μισθολογικών επιδομάτων
2- Αλλαγή νομοθεσίας για τις ομαδικές απολύσεις
3- Μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος
4- Αλλαγή συντελεστών ΦΠΑ
5- Αλλαγή πλαισίου για την συνδικαλιστική δράση
Ζωτικής σημασίας η εξασφάλιση ρευστότητας για την Ελλάδα
Η ελληνική Κυβέρνηση πρέπει να προωθήσει τα 11 νομοθετήματα, που αποδέχεται, αλλά να βρει και ισοδύναμα για τα 5, που απορρίπτει, ώστε να μπορέσει να πάρει τα 1,9 δισεκατομμύρια ευρώ των κερδών που έχει αποκομίσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) από τα ελληνικά ομόλογα, αλλά και τα 5,3 δισεκατομμύρια ευρώ από την εκκρεμούσα δόση.
Η συγκεκριμένη «ένεση» ρευστότητας είναι πολύτιμη για το Υπουργείο Οικονομικών, μπροστά στις βραχυπρόθεσμες ανάγκες, που πρέπει να καλύψει ο προϋπολογισμός, ιδιαίτερα δε μετά το «εμπάργκο» τoυ Eurogroup στο ελληνικό αίτημα για αύξηση των εκδόσεων των έντοκων γραμματίων κατά 8 δισεκατομμύρια ευρώ.
Μόνον οι δανειακές υποχρεώσεις για τον μήνα Μάρτιο φτάνουν τα 2,59 δισεκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων τα 1,416 δισεκατομμύρια ευρώ είναι δάνεια προς το ΔΝΤ.
Ο ερχόμενος Απρίλιος είναι ο μήνας με τις μικρότερες χρηματοδοτικές ανάγκες, που φθάνουν μόλις τα 620 εκατομμύρια ευρώ, και ακολουθεί ο Μάϊος, στον οποίο πρέπει να γίνουν πληρωμές ύψους1 δισεκατομμυρίου ευρώ. Οι ανάγκες για εξασφάλιση ρευστότητας έχουν αυξηθεί τον τελευταίο μήνα, δεδομένου, ότι η «τρύπα» στις φορολογικές εισπράξεις έφθασε ήδη το 1 δισεκατομμύριο ευρώ.
