– Οι δανειστές επίτηδες δεν προχωρούν σε συμφωνία και έχουν παράλογες απαιτήσεις από την Ελλάδα για να αγοράσουν τα περιουσιακά της στοιχεία για ένα κομμάτι «ψωμί».
Επιμέλεια: Ευθύμιος Χατζηϊωάννου.
Ότι οι δανειστές επίτηδες δεν προχωρούν σε συμφωνία και έχουν παράλογες απαιτήσεις από την Ελλάδα για να αγοράσουν τα περιουσιακά της στοιχεία για ένα κομμάτι «ψωμί», καταγγέλει το αμερικανικό περιοδικό “Market Watch” και προτρέπει τον Έλληνα Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα να τους πει «πηγαίνετε να πηδήξετε…σε μια λίμνη».
Είναι σαφές πια, ότι παίζεται ένα πολύ άσχημο παιχνίδι εις βάρος της χώρας και του ελληνικού λαού. Ένα παιχνίδι, που, δυστυχώς, κρατάει πέντε χρόνια τώρα και ακόμα το τέλος του δεν είναι ορατό, ίσως γιατί η μόνη λύση για την χώρα είναι να σταματήσει απλά να συμμετέχει.
Για τον τρόπο, που οι πιστωτές θέλουν να επιβάλουν τις πολιτικές τους στην Ελλάδα,αναφέρεται ο αρθρογράφος του “Market Watch”, Μπρετ Άρεντς και κάνει λόγο για την «όρεξη» των παγκόσμιων τραπεζιτών να αγοράσουν την Ελλάδα φθηνά.
“Η διεθνής τραπεζική κοινότητα έχει βάλει στόχο να πάρει τα περιουσιακά στοιχεία της Ελλάδας με όσο το δυνατόν μικρότερο τίμημα”
Αυτό που αναφέρει είναι, ότι η διεθνής τραπεζική κοινότητα έχει βάλει στόχο να πάρει τα περιουσιακά στοιχεία της Ελλάδας με όσο το δυνατόν μικρότερο τίμημα. «Μισώ να ακούγομαι ως θεωρητικός των συνωμοσιών, αλλά είμαι σίγουρος γι’ αυτό. Ένα από τα πιο περίεργα στοιχεία από την οικονομική κρίση στην Ελλάδα, είναι η επιμονή των πιστωτών, ότι μέρος οποιασδήποτε συμφωνίας διάσωσης, πρέπει να είναι η πώληση μεγάλου μέρους της εγχώριας περιουσίας της».
Ο Άρεντς αναφέρει συγκεκριμένα παραδείγματα περιουσιακών στοιχείων της Ελλάδας, που ενδιαφέρουν ξένους αγοραστές, σημειώνοντας, πως ακόμη και αν προχωρήσουν τα deals, δεν θα σώσουν την Ελλάδα. «Μεταξύ αυτών είναι το λιμάνι του Πειραιά, μετοχές των Ελληνικών Πετρελαίων, το αεροδρόμιο της Αθήνας, η εθνική Υπηρεσία Ταχυδρομείου, οι εταιρείες ύδρευσης και μια ποικιλία των ακινήτων.
“Αν γίνουν τώρα οι ιδιωτικοποιήσεις, δεν θα έχουν καμία επίδραση στην οικονομική κρίση που βιώνει η Ελλάδα”
Οι εκτιμήσεις, σχετικά με την «αξία» του χαρτοφυλακίου ποικίλλει σημαντικά, αλλά σίγουρα είναι μερικές δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια», γράφει χαρακτηριστικά και εξηγεί:
«Δεδομένων των χαρακτηριστικών της κρίσης, η απαίτηση αυτή δεν έχει κανένα απολύτως νόημα. Πώς το ξεπούλημα στο λιμάνι του Πειραιά σε εταιρεία ιδιωτικού μετοχικού κεφαλαίου μπορεί να βοηθήσει ένα εκατομμύριο ανέργους Έλληνες να βρουν δουλειά; Δεν θα βοηθήσει!
Πώς το ξεπούλημα ενός χαρτοφυλακίου των τριάντα πέντε κυβερνητικών κτιρίων θα βοηθήσει ένα εκατομμύριο ανέργους Έλληνες να βρουν δουλειά; Δεν θα βοηθήσει!
Και πώς η πώληση μετοχών στην Εταιρεία Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης θα βοηθήσει αυτούς τους εργαζομένους να βρουν δουλειά; Δεν θα βοηθήσει!».
Αυτές οι ιδιωτικοποιήσεις θα έχουν νόημα σε μακροπρόθεσμη βάση, ενώ σημειώνει, πως αυτές οι επιχειρήσεις θα είναι καλύτερα σε χέρια ιδιωτών. Από την άλλη, όμως, αν πουληθούν τώρα, δεν θα έχουν καμία επίδραση στην οικονομική κρίση που βιώνει η Ελλάδα.
Η τυπική πρακτική του ΔΝΤ, όπως λειτουργεί σε κάθε κρίση
Ακολούθως θυμίζει, πως η Ναόμι Κλάϊν στο περιβόητο βιβλίο της «Το δόγμα του σοκ» είχε γράψει, ότι αυτή η πρακτική είναι άκρως τυπική για το ΔΝΤ, καθώς έτσι λειτουργεί σε κάθε κρίση. «Είναι το χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας σας υπό κατάρρευση; Τι κρίμα! Αλλά πριν σας αποστείλουμε δέματα με τρόφιμα, παρακαλούμε να υπογράψετε αυτό το έγγραφο, συμφωνώντας να πουλήσετε τον εθνικό φορέα ύδρευσης σε Vulture Capital. Κανείς δεν μπορεί να αγοράσει σε χαμηλά επίπεδα, αν δεν μπορεί να βρει ένα κορόϊδο, που να είναι διατεθειμένο να πουλήσει σε αυτά τα επίπεδα.», γράφει με εύγλωττο τρόπο.
Συμπληρώνει, δε, πως μπορεί η Wall Street να χρησιμοποιεί έναν γελοίο ευφημισμό, ότι από κάθε συναλλαγή επωφελούνται και οι δύο πλευρές, όμως, στην περίπτωση της Ελλάδας, προφανώς, υπάρχει ένας νικητής.
“Η Ελλάδα πάσχει από «καταστροφική έλλειψη νομίσματος.
Η τραγωδία – ή, αλλιώς, η οργή – είναι, ότι αυτή η κρίση είναι επιλύσιμη”
«Και μπορεί να δει κανείς, γιατί τα ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια θα θέλουν να αγοράσουν ελληνικά περιουσιακά στοιχεία αυτή την στιγμή. Ο δείκτης στο Χρηματιστήριο Αθηνών έχει υποχωρήσει κατά 85% από τα επίπεδα του 2007. Είναι δύσκολο να αποτιμά κανείς τις επενδύσεις κατά την διάρκεια μιας κρίσης, επειδή τα κέρδη έχουν εξατμιστεί προσωρινά.
Ο Άρεντς σημειώνει, πως η Ελλάδα πάσχει από «καταστροφική έλλειψη νομίσματος» και προσθέτει:
«Η τραγωδία – ή, αλλιώς, η οργή – είναι, ότι αυτή η κρίση είναι επιλύσιμη. Ο φούρναρης δεν έχει χρήματα, έτσι δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά να πληρώσει έναν κουρέα για να κόψει τα μαλλιά του. Ως αποτέλεσμα, ο κουρέας δεν έχει χρήματα – έτσι δεν μπορεί να πληρώσει για τον αρτοποιό. Το αποτέλεσμα είναι, ότι και οι δύο είναι εκτός εργασίας. Το 2008, το εργατικό δυναμικό της χώρας ήταν στους 4.600.000 Έλληνες. Σήμερα, είναι μόλις 3,6 εκατομμύρια. Το άλλο εκατομμύριο δεν κάνει τίποτα. Το ποσοστό ανεργίας στην Ελλάδα είναι πλέον 27% – και περισσότερο από 50% μεταξύ των νέων».
