-Τι θα μπορούσε να μεταμορφώσει τις οικονομικές επιδόσεις της ΕΕ και να την καταστήσει και πάλι πηγή υπερηφάνειας για τους Ευρωπαίους πολίτες.
Επιμέλεια: Ευθύμιος Χατζηϊωάννου.
Ομάδα επιφανών οικονομολόγων από όλο τον κόσμο υπογράφουν επιστολή, που δημοσιεύεται στην βρετανική εφημερίδαοι “Financial Times”, κάνοντας έκκληση στους πιστωτές της Ελλάδας να “δώσουν ελπίδα και όχι απόγνωση”.
Στους υπογράφοντες την επιστολή περιλαμβάνονται ο νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς, ο επιφανής Γάλλος οικονομολόγος Τομά Πικετί αλλά και ο πρώην Ιταλός Πρωθυπουργός Μάσιμο Ντ’ Αλέμα.
Στην κοινή τους επιστολή, με τίτλο “Την ύστατη ώρα, έκκληση για οικονομική λογική και ανθρωπιά”, οι οικονομολόγοι αναφέρουν:
«Κύριοι, το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης βρίσκεται σε κίνδυνο στις διαπραγματεύσεις μεταξύ της Ελλάδας και των πιστωτικών Θεσμών, καθώς αυτές πλησιάζουν στην κορύφωσή τους. Για να αποφευχθεί μια αποτυχία, θα χρειαστούν υποχωρήσεις και από τις δύο πλευρές. Από την πλευρά της ΕΕ, ανεκτικότητα και πόροι για να προωθηθούν οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και η οικονομική ανάκαμψη της Ελλάδας και για να διατηρηθεί η ακεραιότητα της Ευρωζώνης. Από την πλευρά της Ελλάδας, αξιόπιστη δέσμευση, προκειμένου να γίνει εμφανές, ότι, ενώ τάσσεται κατά της λιτότητας, ενστερνίζεται τις μεταρρυθμίσεις και επιθυμεί να διαδραματίσει έναν θετικό ρόλο στην ΕΕ.
“Οι ηγέτες της ΕΕ θα έπρεπε ασφαλώς να είχαν συνεργαστεί με την ελληνική Κυβέρνηση, κυρίως σε ό,τι αφορά την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς”
Σε επιστολή προς τους “Financial Times” τον περασμένο Ιανουάριο, αρκετοί από εμάς είπαμε: “Πιστεύουμε, ότι είναι σημαντικό να διαχωριστεί η λιτότητα από τις μεταρρυθμίσεις. Το να καταδικάζεις την λιτότητα, δεν σημαίνει, ότι είσαι κατά των μεταρρυθμίσεων. Έξι μήνες αργότερα, φοβούμαστε, ότι η λιτότητα υπονομεύει τις βασικές μεταρρυθμίσεις του ΣΥΡΙΖΑ, πάνω στις οποίες οι ηγέτες της ΕΕ θα έπρεπε ασφαλώς να είχαν συνεργαστεί με την ελληνική Κυβέρνηση, κυρίως σε ό,τι αφορά την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς.
Η λιτότητα μειώνει δραστικά τα έσοδα από τις φορολογικές μεταρρυθμίσεις και περιορίζει το πεδίο για αλλαγές, που θα έκαναν την δημόσια διοίκηση πιο υπεύθυνη και κοινωνικά αποτελεσματική. Και οι συνεχείς υποχωρήσεις, που απαιτούνται από την Κυβέρνηση σημαίνουν, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει να χάσει την πολιτική στήριξη και κατά συνέπεια και την δυνατότητα να υλοποιήσει ένα μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα, που θα βγάλει την Ελλάδα από την κρίση.
“Είναι αναγκαία μια αναθεωρημένη, μακροπρόθεσμη συμφωνία με τους πιστωτικούς Θεσμούς, διαφορετικά είναι αναπόφευκτη μια χρεωκοπία, η οποία θα προκαλούσε σοβαρούς κινδύνους για τις οικονομίες της Ευρώπης και του υπόλοιπου κόσμου”
Είναι λάθος να ζητείται από την Ελλάδα να δεσμευθεί σε ένα παλαιό πρόγραμμα, που έχει καταφανώς αποτύχει, έχει απορριφθεί από τους Έλληνες ψηφοφόρους και το οποίο ένας μεγάλος αριθμός οικονομολόγων (συμπεριλαμβανομένων ημών) πιστεύει, ότι είχε εξαρχής λανθασμένες κατευθύνσεις.
Είναι ξεκάθαρο, ότι είναι αναγκαία μια αναθεωρημένη, μακροπρόθεσμη συμφωνία με τους πιστωτικούς Θεσμούς. Διαφορετικά είναι αναπόφευκτη μια χρεωκοπία, η οποία θα προκαλούσε σοβαρούς κινδύνους για τις οικονομίες της Ευρώπης και του υπόλοιπου κόσμου, ακόμα και για το ευρωπαϊκό σχέδιο, το οποίο η Ευρωζώνη υποτίθεται, ότι θα ενδυνάμωνε.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η μοναδική ελπίδα για νομιμότητα στην Ελλάδα. Η αποτυχία στην επίτευξη συμφωνίας θα υπονόμευε την δημοκρατία και θα κατέληγε σε πολύ πιο ριζοσπαστικές και δυσλειτουργικές προκλήσεις, θεμελιωδώς εχθρικές προς την ΕΕ.
“Οι χειρισμοί έναντι της Ελλάδας θα στείλουν ένα μήνυμα προς όλους τους εταίρους στην Ευρωζώνη. Όπως το Σχέδιο Μάρσαλ, ας είναι αυτό ένα μήνυμα ελπίδας και όχι απόγνωσης”
Από την άλλη πλευρά, σκεφτείτε μια ταχεία μετάβαση σε ένα θετικό πρόγραμμα για την ανάκαμψη στην Ελλάδα (και στην ΕΕ συνολικά), με την χρήση της μαζικής οικονομικής ισχύος της Ευρωζώνης για την προώθηση των επενδύσεων και την διάσωση της ευρωπαϊκής νεολαίας από την μαζική ανεργία με μέτρα, που θα ενίσχυαν την απασχόληση σήμερα και την ανάπτυξη στο μέλλον. Αυτό θα μπορούσε να μεταμορφώσει τις οικονομικές επιδόσεις της ΕΕ και να την καταστήσει και πάλι πηγή υπερηφάνειας για τους Ευρωπαίους πολίτες.
Οι χειρισμοί έναντι της Ελλάδας θα στείλουν ένα μήνυμα προς όλους τους εταίρους στην Ευρωζώνη. Όπως το Σχέδιο Μάρσαλ, ας είναι αυτό ένα μήνυμα ελπίδας και όχι απόγνωσης».
