Στο δανικό δημοψήφισμα της 3ης Δεκεμβρίου, απορρίπτοντας την ένταξη των εσωτερικών υποθέσεων της χώρας τους στις πολιτικές δικαιοσύνης της ΕΕ.
-Στις Βρυξέλλες μεγαλώνει διαρκώς η ανησυχία, καθώς ο ευρωσκεπτικισμός αυξάνεται αλματωδώς σε όλη την Ευρώπη.
Επιμέλεια: Ευθύμιος Χατζηϊωάννου.
Στο δημοψήφισμα της 3ης Δεκεμβρίου, που διεξήχθη στην Δανία, παρά τις προβλέψεις όλων των δημοσκοπήσεων και την μεγάλη προβολή των πλεονεκτημάτων του «Ναι» από τα ΜΜΕ και την Κυβέρνηση της χώρας, η πλειοψηφία των Δανών είπε «Όχι» στην ένταξη των εσωτερικών υποθέσεων της χώρας στις πολιτικές δικαιοσύνης της ΕΕ. Δηλαδή, ουσιαστικά, με το αποτέλεσμα αυτό οι Δανοί επέλεξαν το εθνικό τους νόμισμα, την Δανέζικη Κορώνα, έναντι του Ευρώ. Η απόρριψη αυτή της ευρωπαϊκής πολιτικής της Κυβέρνησής τους έναντι της ΕΕ από τους Δανούς ψηφοφόρους και η ετυμηγορία τους αποτελεί δέσμευση για την δανική Κυβέρνηση, που σταμάτησε όλες τις διαπραγματεύσεις.
Το 53,1% των Δανών είπε «Όχι», σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα, που ανακοινώθηκαν, ενώ το 46,9% ψήφισε «Ναι», φέροντας έτσι τους υποστηρικτές της ενοποίησης στην δεύτερη θέση.
Στις Βρυξέλλες μεγαλώνει διαρκώς η ανησυχία, καθώς ο ευρωσκεπτικισμός αυξάνεται αλματωδώς σε όλη την Ευρώπη και κλιμακώνονται οι αντιδράσεις των λαών της Ευρώπης στην πολιτική της ΕΕ
«Δεν θα πρέπει να κρύψω το γεγονός, ότι είμαι απογοητευμένος από το αποτέλεσμα», δήλωσε ο σοσιαλδημοκράτης Δανός Πρωθυπουργός και συμπλήρωσε: «Πρόκειται για προσωπική μου ήττα, αλλά και ήττα για όλους μας». Τις δηλώσεις αυτές δεν συμμερίστηκε, όμως, η πλειονότητα του λαού της Δανίας, που χαιρέτησε με ικανοποίηση το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.
Ο Γάλλος Υπουργός Οικονομικών, Λοράν Φαμπιούς, εξέφρασε την «λύπη» του, δηλώνοντας παράλληλα, ότι σέβεται το αποτέλεσμα και βεβαίως οι οικονομικές επιπτώσεις δεν θα είναι σοβαρές, αφού η οικονομία της Δανίας εκπροσωπεί μόνον το 2% της ευρωζώνης.
Ωστόσο στο διευθυντήριο των Βρυξελλών μεγαλώνει διαρκώς η ανησυχία, καθώς ο ευρωσκεπτικισμός αυξάνεται αλματωδώς σε όλη την Ευρώπη και κλιμακώνονται οι αντιδράσεις των λαών της Ευρώπης στην πολιτική της ΕΕ, δικαιώνοντας όσους προβλέπουν μικρή διάρκεια ζωής στο σαθρό ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
