– Η αιμοχρωμάτωση, τα γονίδια για την πέψη του γάλακτος, τα γαλανά μάτια και η γλώσσα αποτελούν σημαντικά “κλειδιά” της επιστημονικής έρευνας.
Επιμέλεια: Ευθύμιος Χατζηϊωάννου.
Υπήρξαν ιστορικοί και αρχαιολόγοι, οι οποίοι υποστήριζαν, ότι οι αρχαίοι Ιρλανδοί, που στα πανάρχαια χρόνια αποίκησαν το νησί τους και αποτέλεσαν τους προπάτορες του έθνους τους, δεν είχαν βορειοευρωπαϊκή προέλευση και καταγωγή, αλλά προέρχονταν από την Μέση Ανατολή, τα παράλια της Μαύρης Θάλασσας και τον Ποντιακό Καύκασο και ότι έφθασαν στην Ιρλανδία μετά από μια περιπετειώδη μετανάστευση, μέσω της Νότιας Ευρώπης και της Ελλάδας.
Η θεωρία αυτή, που παλαιότερα χαρακτηρίστηκε από κάποιους άλλους ως αβάσιμη και εξωπραγματική, επιβεβαιώνεται σήμερα από ειδικούς επιστήμονες και γενετιστές, οι οποίοι μετά από μακροχρόνιες έρευνες κατέληξαν στο συμπέρασμα, ότι οι αρχαίοι Ιρλανδοί, που ήσαν οι πρόγονοι των σημερινών, προέρχονταν από την Μέση Ανατολή και τον Ποντιακό Καύκασο και παρουσιάζουν στοιχεία συγγένειας με τα αρχαΐα ελληνικά φύλα.
Επιστήμονες κατέληξαν σε εντυπωσιακά συμπεράσματα, καθώς ανέλυσαν για πρώτη φορά τα γονιδιώματα τεσσάρων ατόμων, που ζούσαν πριν από 4.000 χρόνια περίπου στην Ιρλανδία
Η καταγωγή των Ιρλανδών -διαφορετική από αυτή των αγγλοσαξώνων- εδώ και πολλά χρόνια αποτελεί ένα επίμαχο και πολύπλοκο ζήτημα, που προβληματίζει τους επιστήμονες.
Τώρα οι γενετιστές του Ινστιτούτου Γενετικής Smurfit του Κολλεγίου Τρίνιτι του Δουβλίνου και οι αρχαιολόγοι της Σχολής Γεωγραφίας, Αρχαιολογίας και Παλαιοντολογίας του Πανεπιστημίου Κουίνς του Μπέλφαστ, με επικεφαλής τον καθηγητή Νταν Μπράντλεϊ, που έκαναν την σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών (PNAS) των ΗΠΑ, ανέλυσαν για πρώτη φορά τα γονιδιώματα τεσσάρων ατόμων, δηλαδή μιας γυναίκας, που ζούσε πριν από 5.200 χρόνια και τριών ανδρών, που ζούσαν πριν από 4.000 χρόνια περίπου στην Ιρλανδία.
Οι άποικοι από την Μέση Ανατολή αποτέλεσαν την «μαγιά» για τον κελτικό πληθυσμό της Ιρλανδίας
Η γενετική ανάλυση προσέφερε σημαντικές πληροφορίες και γνώσεις, καθώς αποκαλύπτει, πως αρχικά υπήρξε μια μαζική μετανάστευση αγροτών της λίθινης εποχής από την «εύφορη ημισέληνο» της Μέσης Ανατολής προς την βορειοδυτική Ευρώπη και τα νησιά της σημερινής Βρετανίας, ενώ αργότερα, την εποχή του Χαλκού, ακολούθησε άλλη μία μετακίνηση από την νοτιοανατολική Ευρώπη προς την ίδια γεωγραφική περιοχή και ειδικότερα προς την Ιρλανδία. Οι άποικοι αυτοί αποτέλεσαν την «μαγιά» για τον κελτικό πληθυσμό της Ιρλανδίας.
Σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, οι εξ ανατολών «οικονομικοί μετανάστες» της Ιρλανδίας δεν ανταγωνίσθηκαν τον τοπικό πληθυσμό των κυνηγών-τροφοσυλλεκτών (που γρήγορα εξαφανίσθηκαν), αλλά οι ίδιοι έγιναν οι πρώτοι Ιρλανδοί.
Οι πρώτοι άποικοι της Ιρλανδίας πέρασαν κατά το μακρύ ταξίδι τους από την Ανατολή έως τις ευρωπαϊκές ακτές του Ατλαντικού, από την Ελλάδα και όλη την Νότια Ευρώπη
Οι αρχικοί μετακινούμενοι αγροτικοί πληθυσμοί απότην Μέση Ανατολή, όπου πρωτοεμφανίσθηκε η γεωργία, έφεραν μαζί τους τα ζώα τους, τα δημητριακά, τα κεραμικά, αλλά και τα γονίδια για τα μαύρα μαλλιά και τα καστανά μάτια που έχουν πολλοί σημερινοί Ιρλανδοί (και γι’ αυτό μοιάζουν πολύ με Έλληνες). Οι επιστήμονες θεωρούν πιο πιθανό, ότι στο μακρύ ταξίδι τους από την Ανατολή έως τις ευρωπαϊκές ακτές του Ατλαντικού, οι πρώτοι μετανάστες πέρασαν από την Ελλάδα και όλη την Νότια Ευρώπη.
Μετά από αυτούς τους πρώτους αγρότες, ακολούθησε ένα δεύτερο κύμα αποίκων, που προέρχονταν από την ευρύτερη περιοχή, που αρχίζει από τις στέπες της νότιας Ρωσίας και τελειώνει στην Μαύρη Θάλασσα.
Η αιμοχρωμάτωση, τα γονίδια για την πέψη του γάλακτος, τα γαλανά μάτια και η γλώσσα αποτελούν τα “κλειδιά” της επιστημονικής έρευνας
Οι άποικοι αυτοί φαίνεται, ότι γνώριζαν, πλέον, την κατεργασία των μετάλλων, όπως του χρυσού και του χαλκού. Αυτοί μετέφεραν στην Ιρλανδία τα γονίδια για μια σπάνια -πολύ κοινή στην σημερινή Ιρλανδία- κληρονομική πάθηση του αίματος, την αιμοχρωμάτωση, καθώς επίσης τα γονίδια για την πέψη του γάλατος (ανθεκτικότητα στην λακτόζη) και τα χαρακτηριστικής απόχρωσης γαλανά μάτια (που έχουν μερικοί σημερινοί Ιρλανδοί), αλλά πιθανώς και την γλώσσα, που κατόπιν εξελίχθηκε στα ιρλανδικά.
