-Πλασματικός, ψεύτικος και υποκριτικός ο ισχυρισμός, ότι η Ευρώπη χρειάζεται τους πρόσφυγες, επειδή αποτελούν μια “χρήσιμη εργατική δύναμη”.
-Στην πραγματικότητα, τα λόμπι των μεγάλων εταιρειών και τραπεζών θέλουν να «ξεφορτωθούν» το αχρείαστο και υψηλού κόστους ανθρώπινο εργατικό δυναμικό της Ευρώπης, καθώς προχωρούν γρήγορα στην υπερ-αυτοματοποίηση της παραγωγής.
Επιμέλεια: Ευθύμιος Χατζηϊωάννου.
Το τελευταίο χρονικό διάστημα διαπιστώνεται, ότι ορισμένα στρατευμένα ΜΜΕ αλλά και άλλα γνωστά φερέφωνα της Δύσης αποδεικνύουν, με όσα διαδίδουν, την τεράστια υποκρισία των δυτικών χωρών, όσον αφορά το προσφυγικό ζήτημα.
Μπροστά στην πρωτοφανή ανθρωπιστική τραγωδία, που εκτυλίσσεται στον “υγρό τάφο” της Μεσογείου, όπου απελπισμένοι άνθρωποι – μεταξύ των οποίων πολλά μικρά παιδιά – χάνουν την ζωή τους, σχεδόν σε καθημερινή βάση, κάποιοι θέλουν να παίζουν με την νοημοσύνη μας και προσπαθούν να μας κοροϊδέψουν με φτηνά και γελοία κόλπα!
Σύμφωνα με το γνωστό αφήγημα, που τελευταία ανακυκλώνεται συχνά, η Ευρώπη (υποτίθεται), χρειάζεται τους πρόσφυγες, επειδή αποτελούν μια “χρήσιμη εργατική δύναμη”.
Πλασματικός, ψεύτικος και υποκριτικός ο ισχυρισμός, ότι η Ευρώπη χρειάζεται τους πρόσφυγες, επειδή αποτελούν μια “χρήσιμη εργατική δύναμη”
Εκτός του ότι, από μόνη της μια τέτοια αντίληψη συνεπάγεται μια σχετική ωμότητα και έναν κυνισμό, καθώς η ανθρώπινη υπόσταση αποκτάει κάποια αξία, μόνον εφ’ όσον συμβάλει στην παραγωγική διαδικασία, η αντίληψη αυτή είναι σε μεγάλο βαθμό πλασματική, ψεύτικη και υποκριτική.
Ειδικά στην Γερμανία, συγκεκριμένοι κύκλοι διέδιδαν πρόσφατα αυτή την αντίληψη, προσπαθώντας να αναδείξουν το πρόσωπο μιας, υποτίθεται, σύγχρονης και προοδευτικής χώρας. Μιας χώρας, που δεν έχει κανέναν λόγο να αποτρέψει τους «χρήσιμους» πρόσφυγες να εισέλθουν στο έδαφός της, για να ξεφύγουν από την “κόλαση” της Μέσης Ανατολής, για την οποία η ίδια η Δύση είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό υπεύθυνη!
Τίποτα δεν απέμεινε, που να θυμίζει τις αξίες, επάνω στις οποίες, υποτίθεται ότι, χτίστηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση…
Η «πολιτισμένη» αυτή στάση κατέρρευσε γρήγορα και η Γερμανία αποφάσισε να μπλοκάρει το ρεύμα των προσφύγων, καθώς έβλεπε άλλες χώρες κοντά στα σύνορά της να κάνουν το ίδιο, αγνοώντας οποιαδήποτε έκκληση για κοινή πολιτική στο μεγάλο πρόβλημα, που προέκυψε.
Καμία κοινή Ευρωπαϊκή πολιτική, καμία αλληλεγγύη!
Τίποτα δεν απέμεινε, που να θυμίζει τις αξίες, επάνω στις οποίες, υποτίθεται ότι, χτίστηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το ρεσιτάλ υποκρισίας συνεχίστηκε από την – κατειλημμένη από τα λόμπι – Κομισιόν, που ανακοίνωσε, ότι τα τρία εκατομμύρια ανθρώπων, που θα έρθουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως το 2017, ζητώντας άσυλο, θα μπορούσαν να δώσουν ώθηση στην Ευρωπαϊκή οικονομία.
Τα λόμπι των μεγάλων εταιρειών και τραπεζών θέλουν να «ξεφορτωθούν» το αχρείαστο και υψηλού κόστους ανθρώπινο εργατικό δυναμικό, καθώς προχωρούν γρήγορα στην υπερ-αυτοματοποίηση της παραγωγής
Ο καθένας μας θα μπορούσε να κάνει την απλή σκέψη: Γιατί η ΕΕ χρειάζεται πρόσθετο εργατικό δυναμικό με μια ήδη τόσο υψηλή ανεργία; Μόνον η κατεστραμμένη Ελλάδα, ένα μικρό μόνον κομμάτι της ευρωπαϊκής οικονομίας, έχει τουλάχιστον 1,5 εκατομμύριο ανέργους, χωρίς να φαίνονται προοπτικές βελτίωσης.
Άρα, η πραγματικότητα είναι εντελώς αντίθετη, από αυτή, που παρουσιάζουν οι Ευρωπαίοι των λόμπι!
Η αλήθεια είναι, ότι τα λόμπι των μεγάλων εταιρειών και τραπεζών θέλουν να «ξεφορτωθούν» το αχρείαστο και υψηλού κόστους ανθρώπινο εργατικό δυναμικό, καθώς προχωρούν γρήγορα στην υπερ-αυτοματοποίηση της παραγωγής. Αυτό το βλέπουμε, άλλωστε, στο ελληνικό “πείραμα”.
Το μεγάλο κεφάλαιο “σπάει” το κοινωνικό συμβόλαιο και οι Ευρωπαίοι πολιτικοί προσπαθούν να διατηρήσουν την ψευδαίσθηση μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης, πιστής στις αρχές, που υποτίθεται, ότι πρεσβεύει
Έτσι στην χώρα μας, παρά την ολοκληρωτική καταστροφή, που επέφεραν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, ειδικά τα τελευταία πέντε χρόνια, οι Ευρωπαίοι επιμένουν στις πολιτικές αυτές, γιατί το “πείραμα” πρέπει να ολοκληρωθεί με κάθε τρόπο.
Τα πράγματα σήμερα έχουν αλλάξει δραματικά. Το μεγάλο κεφάλαιο “σπάει” το κοινωνικό συμβόλαιο. Όχι μόνον δεν χρειάζεται πρόσθετο εργατικό δυναμικό, αλλά αντίθετα, θέλει να «ξεφορτωθεί» κι’ άλλο, από αυτό, που έχει!
Ένας συγκεκριμένος μηχανισμός ενεργοποιείται από τους πλουτοκράτες, που ελέγχουν όλα τα κέντρα αποφάσεων. Επισήμως, οι πολιτικοί προσπαθούν, όμως, να διατηρήσουν (με πολύ κόπο, πλέον) την ψευδαίσθηση μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης, πιστής στις αρχές, που υποτίθεται, ότι πρεσβεύει: Τον απόλυτο σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, που επιβάλλει το «καλωσόρισμα» των προσφύγων, έστω και ως χρήσιμη εργατική δύναμη.
Οι πολιτικοί, από την μια επιχειρούν να καθησυχάσουν τις χιλιάδες των ευρωπαίων πολιτών και από την άλλη, ξεσηκώνουν τους ακροδεξιούς και εθνικιστές, στέλνοντάς τους το μήνυμα, ότι οι πρόσφυγες θα τους πάρουν τις όποιες θέσεις εργασίας έχουν απομείνει
Έτσι, οι πολιτικοί, σαν πειθήνιοι υπηρέτες των πλουτοκρατών, από την μια επιχειρούν να καθησυχάσουν τις χιλιάδες των ευρωπαίων πολιτών, που πιστεύουν στην προοδευτική Ευρώπη και συμπαραστέκονται στους πρόσφυγες, αλλά από την άλλη, ξεσηκώνουν τους ακροδεξιούς και εθνικιστές, στέλνοντάς τους το μήνυμα, ότι οι πρόσφυγες θα τους πάρουν, τις όποιες θέσεις εργασίας έχουν απομείνει.
Μ’αυτόν τον τρόπο, ενεργοποιείται από τους πλουτοκράτες το κομμάτι του μηχανισμού, που λειτουργεί με βάση την “κρυφή ατζέντα”.
Οι πρόσφυγες είναι μόνον ένα επιπρόσθετο πρόβλημα, που πρέπει να το «ξεφορτωθούν», μαζί με το υπόλοιπο «άχρηστο» εργατικό δυναμικό. Κάποιος, όμως, πρέπει να κάνει αυτή την “βρώμικη δουλειά”. Έτσι, επιλέχθηκαν να την κάνουν οι ακραίοι εθνικιστές, οι ακροδεξιοί και οι κάθε είδους περιθωριακοί “πατριώτες”, που, όπως δείχνει και η Ιστορία, κινητοποιούνται κάθε φορά, που το “Μεγάλο Κεφάλαιο” τους έχει ανάγκη, όπως συμβαίνει και τώρα…
