ΤΑΣΟΣ ΜΑΚΡΑΤΟΣ
Νόστος Ελληνικός (Ποίηση)
Αθήνα, 2015
Εκδοτ. Οργαν. Λιβάνη
σελ. 128
Την Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2016 έγινε η παρουσίαση του νέου βιβλίου του ποιητή Τάσου Μακράτου Νόστος Ελληνικός (εκδ. Λιβάνη) στην Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών.
Για το έργο μίλησαν ο ποιητής και κριτικός Κώστας Καρούσος και ο σκηνοθέτης Τάσος Λέρτας. Αποσπάσματα από το έργο ερμήνευσαν οι ηθοποιοί Γιάννης Σταματίου, Βάσια Βασιλείου, Μιλένα Παρθενίου και ο ίδιος ο ποιητής. Συνόδευσε στο πιάνο η Μανταλένα Αργυράκη και συντόνισε η ποιήτρια Φαίδρα Ζαμπαθά-Παγουλάτου.
Στην εκδήλωση, που παρακολούθησε πλήθος φίλων της Λογοτεχνίας, παρέστησαν, μεταξύ άλλων, η Γεν. Γραμματέας του Παγκόσμιου Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού Όλγα Σαραντοπούλου, ο γλύπτης Γιώργος Καλακαλλάς, ο σκηνοθέτης και καθηγητής Πανεπιστημίου Τηλέμαχος Μουδατσάκης, οι σκηνοθέτες Δημήτρης Κoλλάτος και Πάνος Αγγελόπουλος, η τραγουδίστρια Γιώτα Βέη, οι ηθοποιοί Πάρις Κατσίβελος και Πωλίνα Γκιωνάκη, η ηθοποιός και δημοσιογράφος Ολύνα Ξενοπούλου, η διευθύντρια επικοινωνίας του Εκδοτικού Οργανισμού Λιβάνη Μαρία Κουκουβίνου, ο πρ. Πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών Παύλος Ναθαναήλ και ο επίτ. Πρόεδρος της Πανελλήνιας Εταιρείας Λόγου και Τέχνης Αριστοτέλης Λαδογιάννης, οι οποίοι έκαναν και χαιρετισμό, η Πρόεδρος του Ομίλου για την UNESCO Νίνα Διακοβασίλη, η Πρόεδρος της Πανελλήνιας Εταιρείας Λόγου και Τέχνης Αναστασία Μαντούδη, η Πρόεδρος του Ιδρύματος Φαλαγγά Ειρήνη Φαλαγγά, ο πρ. Πρόεδρος του Συνδέσμου για τον ΟΗΕ Παναγιώτης Καραφωτιάς, ο Αντιπρόεδρος Μορφωτικών Υποθέσεων της ΑΧΕΠΑ Αθηνών Θανάσης Σαραντόπουλος, ο πρ. Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών Νίκος Ταβουλάρης, η Γεν. Γραμματέας του Συνδέσμου Επιστημόνων Ηπειρωτών και μέλος του Δ.Σ. του Οργανισμού Ζαππείου Ελευθερία Τσάκαλου, οι Καθηγητές Πανεπιστημίου Παναγιώτης Κοντός, Λαυρέντης Δελλασούδας, Δημήτρης Νικορέτζος, Παρασκευή Κοψιδά-Βρεττού κ.ά.
Ο Νόστος Ελληνικός είναι μια ποιητική σύνθεση μεγάλη σε έκταση, με θεατρική δομή. Στο έργο του αυτό, ο καταξιωμένος δημιουργός εκφράζει ποιητικά τα συναισθήματα των Ελλήνων και Ελληνίδων μεταναστών και μεταναστριών, όσο βρίσκονται στις ξένες χώρες αφενός, και αφετέρου όταν μετά δεκαετίες ξενιτεμού ξαναγυρίζουν στην πατρική γη.
Τότε, η νοσταλγία καταλαγιάζει, αλλά ευθύς αμέσως γεννιέται έντονα το ερώτημα για την δικαίωση του μέχρι τότε βίου τους και την νοηματοδότησή του. Απάντηση αναλαμβάνει να δώσει ο Εστερημένος ο Μέγας και οι Συν Αυτώ, οι μεγάλοι του πνεύματος και της ζωής. Δικαίως, λοιπόν, το έργο έχει χαρακτηρισθεί ως «Υπαρξιακό Έπος».
