Κανείς δεν μπορεί πλέον να αμφιβάλλει ότι ζούμε σε μια κοινωνία που τεμαχίζεται και αλλάζει. Ανακαθορίζονται οι κοινωνικοί συσχετισμοί. Όμως αυτός ο ανακαθορισμός αναζητεί την πολιτική του έκφραση.
Οι πολίτες σήμερα αυτής της χώρας, ζητούν εναγωνίως λύσεις προοπτικής, χωρίς να δείχνουν να πιστεύουν στις «ασφαλείς» απαντήσεις, όλων των κομμάτων, που χρονολογικά κινούνται σε απόψεις και αντιλήψεις περασμένων δεκαετιών, στο γνωστό “κατόπιν ενεργειών μου”;
Οι πολίτες της χώρας μας, μιλούν για μια νέα εκκίνηση της οικονομίας, που θα αφορά μια δυναμική θεώρηση των πραγμάτων και τη διεκδίκηση νέων κατανομών της πολιτικής και κοινωνικής ισχύος προς όφελος των εργαζομένων.
Δυστυχώς όμως οι πολιτικές παρεμβάσεις και επιλογές που έχουν γίνει μέχρι σήμερα από τις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις αυτού του τόπου και όχι μόνο, ανταποκρίθηκαν σε μια πολιτική που καλλιέργησε καταστροφικά αδιέξοδα και συνέτεινε στη χαοτική χρεοκοπία. Μπορεί η ελληνική κοινωνία να ξεφύγει από αυτή την παρατεταμένη κρίση που έχει δημιουργήσει πολίτες, πρωταθλητές στην ανεργία, τη φτώχεια και την απόλυτη εξαθλίωση;
Οι περισσότεροι αναλυτές, κυρίως όσοι δεν αποτελούν ουρά της εκάστοτε εξουσίας, στις αναλύσεις τους, δεν επικεντρώνονται μόνο στις οικονομικές επιπτώσεις που έχει για τον Έλληνα πολίτη αυτή η ανησυχητική εικόνα που έχει διαμορφωθεί, αλλά προχωρούν πιο πέρα, πιο βαθιά θα λέγαμε, και δίνουν τις δικές τους εξηγήσεις προτείνοντας παράλληλα λύσεις για έξοδο από την παρατεταμένη κρίση… Λύσεις όμως που δεν έχουν τις περισσότερες φορές σχέση με την υπάρχουσα πραγματικότητα στην Ευρώπη η οποία εξελίσσεται με ταχείς ρυθμούς. Τι πρέπει να γίνει; Με ποιες πολιτικές η χώρα μας θα ανταποκριθεί στις νέες μεγάλες απαιτήσεις και προκλήσεις των χωρών της Ε.Ε. που όλα τα μεταφράζουν και κατευθύνουν με αριθμούς και ποσοστά;
Μπορεί αυτή η χώρα που οι πολίτες της ζούσαν και λειτουργούσαν στο όνομα του βουλευτή, του νομάρχη ή του κάθε δημάρχου; Μπορούν να αλλάξουν νοοτροπίες και συμπεριφορές δεκαετιών χωρίς την κατάλληλη παιδεία και εκπαίδευση; Ποιοι θα παράγουν όταν το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα μετά την μεταπολίτευση οδήγησε εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες από τα χωριά και τα χωράφια στις πόλεις κάνοντάς τους δημόσιους υπαλλήλους; Η Ευρώπη των δύο ή και τριών ταχυτήτων είναι μπροστά μας με ότι αυτό συνεπάγεται για την παραμονή της χώρας μας στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια, της ανάπτυξης και της προόδου…
